نویسندگان: لیلیان مایلز و ریچارد کراچر
ترجمهٔ کمال اطهاری
مقدمه و معرفی مقاله: شهناز قراگزلو
در سالهای اخیر، بحث دربارهٔ نقش جامعهٔ مدنی و طبقهٔ کارگر در گذار به دموکراسی دوباره در مرکز توجه قرار گرفته است. تجربهٔ کشورهایی مانند مالزی نشان میدهد که بدون پیوند پایدار میان نیروهای کارگری و سازمانهای مدنی، هیچ پروژهٔ سیاسیِ بدیلی نمیتواند از سطح اعتراضات مقطعی فراتر رود. مقالهٔ «گرامشی، هژمونی بدیل و ائتلافهای اتحادیههای کارگری و سازمانهای جامعهٔ مدنی در مالزی» نوشتهٔ لیلیان مایلز و ریچارد کراچر با ترجمهٔ کمال اطهاری، با تکیه بر اندیشهٔ گرامشی، نمونهای روشن از این واقعیت را پیش روی ما میگذارد و نشان میدهد که چرا این پیوند برای هر تحول دموکراتیک ضروری است.
نویسندگان در این مقاله تحولات سیاسی مالزی پس از انتخابات ۲۰۰۸ را در چارچوب نظریهٔ گرامشی بازخوانی میکنند و میپرسند آیا جامعهٔ مدنی و اتحادیههای کارگری توانستهاند زمینهای برای شکلگیری «هژمونی بدیل» فراهم کنند یا نه. آنها با نقد خوانشهای رایج از گرامشی، تأکید میکنند که حذف طبقهٔ کارگر و اتحادیهها از تحلیل، تصویر نادرستی از ظرفیت تغییر سیاسی ارائه میدهد؛ زیرا در منطق گرامشی، هیچ هژمونی بدیلی بدون حضور نیروی کار و سازمانیابی آن شکل نمیگیرد.
مقاله نشان میدهد که دولت مالزی طی دههها با اتکا به ایدئولوژی «توسعهٔ ملی» و «ارزشهای آسیایی»، نوعی هژمونی اقناعی ایجاد کرده که در آن رشد اقتصادی و ثبات سیاسی بر حقوق کارگری و آزادیهای مدنی تقدم یافته است. در چنین ساختاری، اتحادیههای کارگری تضعیف شدهاند و نقش آنها در سیاستورزی جمعی محدود مانده است. در مقابل، سازمانهای جامعهٔ مدنی توانستهاند فضای عمومی را گسترش دهند، اما پیوند میان این دو حوزه همچنان شکننده و ناپایدار است.
نویسندگان با اتکا به مصاحبههای میدانی نشان میدهند که همکاری میان اتحادیهها و سازمانهای مدنی اغلب مقطعی و واکنشی است و بیشتر در مخالفت با دولت شکل میگیرد تا بر پایهٔ یک چشمانداز مشترک. از اینرو، ادعای شکلگیری هژمونی بدیل در مالزی، دستکم در وضعیت کنونی، بیش از حد خوشبینانه ارزیابی میشود.
برای مطالعهٔ متن کامل مقاله، به لینک زیر مراجعه کنید:
مشخصات مقاله در ماخذ اصلی:
Miles, L., & Croucher, R. (2013). Gramsci, Counter-hegemony and Labour Union-Civil Society Organisation Coalitions in Malaysia. Journal of Contemporary Asia, ۴۳(۳), ۴۱۳–۴۲۷.
کانال تلگرامی کمال اطهاری:
https://t.me/athari_alborz
