سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۵ اسفند, ۱۴۰۴ ۱۱:۳۳

جمعه ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۱:۳۳

براى نجات جان احمد باطبى درنگ نکنیم!

ايستادگى زندانيان را در دفاع از آزادى و مبارزه عليه استبداد ارج بگذاريم و با پشتيبانى همگانى از خواست آزادى همه زندانيان سياسى نگذاريم که حکومت سرکوب فرزندان آزاده اين کشور را در سکوت ادامه دهد. اگر امروز در دفاع از آزادى احمد باطبى لحظه‌اى درنگ کنيم، چه بسا که او نيز چون اکبر محمدی، قربانی اهداف شوم رژيم جمهوری اسلامی شود. ما همراه با ذکر نام احمد باطبى، ناصر زرافشان، منصور اسانلو و رامين جهانبگلو، خواهان آزادى هرچه سريع‌تر کليه زندانيان سياسی هستيم.

ایرانیان آزاده!
پزشک معالج احمد باطبى، دانشجوی شجاع و پرشورى که در جریان اعتراضات دانشجویى تیرماه ۷۸ در تهران به زندان افتاد، هشدار داده است که جان وى پس از دستگیری مجدد در خطر است و چنانچه جهت درمان به خارج از زندان منتقل نگردد، چه بسا که سرنوشتى چون زنده‌یاد اکبر محمدى در انتظارش باشد. احمد باطبی متهم ردیف اول پرونده اعتراضات ۱۸ تیر و اکبر محمدی متهم ردیف دوم آن بود. هر دوی آنها به حکم “دادگاه” در ابتدا به اعدام و بعد با تخفیف به ۱۵ سال زندان محکوم شده بودند.
اکبر محمدى که چند روز پیش از احمد باطبی دستگیر شده بود، دو هفته پیش به طرز مشکوکى در زندان اوین درگذشت. اکبر محمدى پس از دستگیری اخیرش، در اعتراض به حبس خود در زندان اوین در حال اعتصاب غذا بود. حال احمد باطبى در زندان اوین در چنین وضعى به سر مى‌برد و مسئولان رژیم با تاخیر در آزادى وی، هر روز بیش از پیش، جان او را در معرض خطر قرار مى‌دهند.
تا دو هفته پیش احمد باطبى نیز همچون اکبر محمدى در خارج از زندان به مداوا مشغول بود. اما ماموران امنیتى روز ۷ مرداد ماه به منزل وى در تهران یورش بردند واو را که پس از مدت‌ها تحمل زندان انفرادى و شکنجه‌هاى طاقت‌فرسا از درد دیسک کمر و ناراحتى معده به شدت رنج مى‌برد، دستگیر و به بند ۲۰۹ زندان اوین به بخش انفرادى منتقل کردند. باطبى از روزى که دستگیر شده است، در اعتراض به این اقدام سرکوب‌گرانه و غیر انسانى حکومت دست به اعتصاب غذاى نامحدود زده است. اکنون با گذشت بیش از ده روز از اعتصاب غذاى باطبى، مقامات حکومت و مسئولان زندان حاضر نشده‌اند وى را آزاد کنند تا وی خارج از زندان به مداواى خود ادامه دهد. ماموران امنیتى حکومت سمیه بینات همسر احمد باطبى را هم تهدید کرده‌اند که وی را نیز در صورت انجام فعالیتى براى آزادى احمد باطبى و یا مصاحبه با مطبوعات و رسانه‌ها، بازداشت خواهند کرد.
هم‌زمان با احمد باطبى، ابراهیم مددی یکى دیگر از فعالان جنبش کارگرى نیز دوباره دستگیر شده است و براى شمارى از زندانیانى که دوران محکومیت خود را سپرى کرده وآزاد شده اند، احضاریه فرستاده شده است. این در حالى است که اسماعیل جمشیدى روزنامه نگار، مانا نیستانى، رامین جهانبگلو استاد دانشگاه، منصور اسانلو رئیس هیات مدیره سندیکاى کارگران شرکت واحد و دستگیرشدگان وقایع اخیر آذربایجان، خوزستان، بلوچستان و کردستان هم چنان در بند هستند و پنجمین سال زندانى شدن ناصر زرافشان عضو کانون نویسندگان ایران و وکیل پرونده قتل‌هاى زنجیره‌اى پائیز سال ۷۷ آغاز شده است؛ وکیل شجاعی که مقامات حکومت با هراس از افشای جنایاتشان به خاطر اطلاعاتی که وی در جریان بررسی این پرونده پیدا کرده است، کینه‌ورزانه او را زندانى کرده‌اند و اکنون نیز با وجود بیماری و احتیاج به مداوا و مراقبت خارج از زندان، از آزادى وى خودداری می‌کنند.
حضور این زندانیان با چنین ترکیبى از اقشار وگروه‌هاى مختلف جامعه در زندان، نشانگر مقاومت و مبارزه گسترده در جامعه در برابر استبداد است. این که حکومت با بی‌اعتنائی به اسیر در بندی که تا پای جان و با اعتصاب غذا خواست‌هایش را پیگیری می‌کند، می‌گذارد که او پشت دیوارهاى زندان، از پاى درآید، بیش از آن‌که نشانه توانایى باشد، بازتاب ضعف حکومت در برابر اراده زندانیان است. رژیم با کشتن محمدى، پر کردن زندان‌ها از مخالفان دگراندیش و عدم پذیرش خواست انسانى و بر حق باطبى مى‌خواهد رعب‌آفرینى کند اما زندانیان با مقاومت خود نشان داده‌اند که نه تنها مرعوب استبداد نشده‌اند بلکه با دفاع از آزادى و انتشار بیانیه پشتیبانى از خواست باطبى، مقابله با حکومت سرکوبگر را افزون کنند.

آزادیخواهان!
ایستادگى زندانیان را در دفاع از آزادى و مبارزه علیه استبداد ارج بگذاریم و با پشتیبانى همگانى از خواست آزادى همه زندانیان سیاسى نگذاریم که حکومت سرکوب فرزندان آزاده این کشور را در سکوت ادامه دهد. اگر امروز در دفاع از آزادى احمد باطبى لحظه‌اى درنگ کنیم، چه بسا که او نیز چون اکبر محمدی، قربانی اهداف شوم رژیم جمهوری اسلامی شود. ما همراه با ذکر نام احمد باطبى، ناصر زرافشان، منصور اسانلو و رامین جهانبگلو، خواهان آزادى هرچه سریع‌تر کلیه زندانیان سیاسی هستیم.

هیات سیاسى- اجرائى سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
سه‌شنبه ۱۷ مرداد ۱۳۸۵

تاریخ انتشار : ۱۷ مرداد, ۱۳۸۵ ۹:۱۰ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

ایران واحد؛ حاصل همبستگی هزاران‌سالهٔ اقوام گوناگون این سرزمین؛ همبستگی‌ای گسست‌ناپذیر

هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): از احزاب کرد می‌خواهیم به شعار زنده‌یاد رفیق قاسملو ـ «دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان» ـ که سال‌های طولانی راهنمای عمل احزاب کرد و مردم کردستان در ایران بوده است پایبند بمانند، به دیگر جریان‌های سرتاسر ی بپیوندید و در روند گذار مسالمت آمیزاز جمهوری اسلامی ایران به حاکمیت مردم، نقش تاثیر گزار ایفا کنید. جنگ این امکان را ناممکن می کند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »
امید و جسارت میدان آزادی

امید و جسارت

سهراب مبشری: در این روزهای سرنوشت‌ساز، مهم‌ترین نیاز ما امید و جسارت است. امید را با همبستگی می‌یابیم. جهانی طرفدار ماست؛ از پاکستان تا آمریکا، از اسپانیا تا بحرین، مردم در کنار ایرانند.

جسارت را از تاریخ خود بیاموزیم. نترسیم از این که احساس خود را فریاد بزنیم.

اگر از امید بگوییم، پژواک خواهیم گرفت. این نیاز وجود دارد که به هم امید بدهیم، دست هم را بگیریم. نگاه کنیم ببینیم مردم ایران چگونه هر بمبی که می‌افتد برای نجات انسان‌ها به محل انفجار می‌شتابند. این فیلم‌ها را ببینیم. اینها را در رسانه‌های دشمن نشان نمی‌دهند.

به کسانی که یأس می‌پراکنند و امید شما را واهی می‌نامند، وقعی ننهید.

مطالعه »

یک جنایت جنگی ظالمانه بر طبق قوانین ناظر بر دریاها!

گودرز اقتداری: دانیل لامبرت یک دیپلمات سابق در سازمان ملل در این مورد چنین نوشته است: ” فرماندهان زیردریایی‌های نازی اغلب قایق‌های نجات، آب، غذا و مسیرهای ناوبری برای فرود آمدن به بازماندگان کشتی‌هایی که به آنها برخورد می‌کردند، می‌دادند. ایالات متحده بدون هیچ هشداری، امروز بیش از ۱۵۰ ملوان را کشت و سپس با سرعت فرار کرد. به معنای واقعی کلمه بدتر از نازی‌ها و یک جنایت جنگی ظالمانه.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

اسلام هراسی مدرن؛ برخورد تمدن ها…

سه یادداشت از تهرانِ زیر بمباران

کارگران در گرداب هزینه های زندگی

سرمایه‌داری همیشه یک فرآیند جهانی بوده است.

روایت جنگ از درون: از دلِ کابوس امیدی زاده نخواهد شد

تجاوز نظامی، جنگ و ویرانی، ستونی برای تثبیت اقتدار و دیکتاتوری