
مخالفت، تقابل و مبارزهٔ دانشجویان ایران با استبداد و برای دستیابی به آزادی، برابری و عدالت اجتماعی، نه با ۱۶ آذر آغاز شد و نه با آن پایان یافت. اما بر بستر این مبارزه جنبش توانمند دانشجویی و جنبشهای سیاسی ریشهداری شکل گرفت.

شهناز قراگزلو: این تصمیم تنها یک اصلاح قضایی نیست؛ نشانهای است از خطر واقعی خطاهای دادرسی که میتواند زندگی یک انسان را در آستانه پایان قرار دهد. شتابزدگی، فشارهای امنیتی، و فرآیندهای ناقص نباید جایگزین حقیقت، عدالت و دقت حقوقی شوند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.