
با گذشت نزدیک به پنج دهه، غبار تاریخ و خطاهایی که جنبش فدایی بدان دچار شد، نتوانسته است فروغی را که در ۱۹ بهمن ۱۳۴۹ روشن شد خاموش کند. ما به عنوان بخشی از فداییان، خود را بخشی از تاریخ مبارزات کارگران و تهیدستان ایران می دانیم که به جریان کنونی این مبارزات پیوند می خورد. سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) همراه با اتحاد فداییان خلق ایران – هواداران وحدت چپ و کنشگران چپ، در تدارک بنیانگذاری تشکل واحدی با مضمون حزبی اند تا بتوانند در مبارزات زحمتکشان ایران نقش مؤثرتری ایفا کنند.

کم پیش نمی اید که در توصیف اوضاع ایران، از زبان کسانی که از ایران آمده اند، می شنویم: “ایران؟ اوضاع سوررئالیستی است”.
این تعبیر البته همیشه با عنایت به معنای جاافتادۀ “سوررئالیسم” صورت نمی گیرد و گوینده غالباً معانی متفاوتی چون وضع دشوار، غیرقابل پیش بینی، غیرقابل فهم، قاراشمیش و … را در نظر دارد.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.