
کارگران کشور ما باید بتوانند در تشکل های سندیکایی در محل های کار، شهرها و رشتە های شغلی و حرفەای و کشوری سازمان یابند. جمهوری اسلامی برای جلوگیری از سازمانیابی کارگران و مزدبگیران، سازمانگران اعتراضات کارگری را بە زندان و شلاق محکوم می کند. مبارزه متحد کارگران و مزدبگیران می تواند رژیم را وادار سازد که کارگران زندانی را آزاد و به پیگرد فعالین صنفی پایان دهد.

۳۰ اکتبر، محمد باقری رئیس ستادکل نیروهای مسلح ایران، در همایش ملی پدافند غیرعامل اظهار کرده که “… این تصمیم جمهوری اسلامی است که محدودیتهایی را در موضوع هستهای بپذیرد تا تحریمهای مرتبط با این حوزه برداشته شود، اما اگر این تحریمها به بهانههای دیگری برگردد تصمیم نظام آن خواهد بود که ماندن در برجام معنایی نخواهد داشت.” او جای تردیدی در بارۀ معنای “بی معنا” باقی نگذاشته و افزوده است: “… اگر تحریمها برگردد خروج ما از برجام قطعی خواهد بود.”

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.