
ما فداییان خلق ایران، هر سه این جبههها را در تقابل آشکار با منافع مردم و کشور میدانیم. ما، همسو با همۀ نیروهای مترقی ایران، بر این باوریم که شکلگیری یک برآمد اجتماعیِ متحد حول مطالبات روشن و مشخص، در پیوند با سازماندهی متکثر و غیرمتمرکزِ اعتراضهای مسالمتآمیز، میتواند به پیروزیهای چشمگیرتر مردم و تقابل مؤثرتر با جبهههای استبداد بینجامد. جامعهٔ مدنی آگاه، جنبشهای اجتماعیِ درهمتنیده و نیروهای مردمی و سیاسی ایران بارها نشان دادهاند که توان ایستادگی خردمندانه در برابر خشونتی را دارند که هر سه جبهۀ دشمنان مردم بازتولید میکنند؛ و هر بار نیرومندتر از پیش بازمیگردند.

سهراب مبشری: در این روزهای سرنوشتساز، مهمترین نیاز ما امید و جسارت است. امید را با همبستگی مییابیم. جهانی طرفدار ماست؛ از پاکستان تا آمریکا، از اسپانیا تا بحرین، مردم در کنار ایرانند.
جسارت را از تاریخ خود بیاموزیم. نترسیم از این که احساس خود را فریاد بزنیم.
اگر از امید بگوییم، پژواک خواهیم گرفت. این نیاز وجود دارد که به هم امید بدهیم، دست هم را بگیریم. نگاه کنیم ببینیم مردم ایران چگونه هر بمبی که میافتد برای نجات انسانها به محل انفجار میشتابند. این فیلمها را ببینیم. اینها را در رسانههای دشمن نشان نمیدهند.
به کسانی که یأس میپراکنند و امید شما را واهی مینامند، وقعی ننهید.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.