
توجیه کنندگان استبداد مذهبی از یک سو و ماندگان در حسرت انتقام از انقلاب ضدسلطنتی از سوی دیگر، به چهره انقلابیون دهه چهل و پنجاه چنگ می کشند. گویی شکنندگان سکوت گورستانی دوران دیکتاتوری شاه بودند که دستاوردهای انقلاب مشروطیت را لگدمال کردند و یا فدائیان جان باخته در سیاه چال های شاه و شیخ بودند که استبداد مذهبی را به جای خودکامگی موروثی نشاندند. چپ را که به عنوان تنها نیروی سیاسی عمده ایران هرگز سهمی از قدرت نداشته است، آماج اتهام های کینه توزانه کرده اند تا راه برای ادامه نظام سلطه و تبعیض یا بازتولید آن در قالب کهنه دیگری هموار شود.

در گردهمائی پولی سالانە سازمان مجاهدین خلق ایران، ‘رودی جولیانی’ مشاور حقوقی ترامپ، از فروپاشی اقتصادی ایران گفت، و آن را بمثابە پایان حکومت ایران دانست. آری او از فروپاشی گفت، و تمامی حاضرین موجود در گردهمائی و بهمراە آنان خانم رجوی کف زدند!

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.