جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۲۱:۳۵

جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۲۱:۳۵

ترس یا هوشیاری؟
انگیزۀ شرکت در مرحلۀ دوم انتخابات دفع شرِ یک جریان به غایت ارتجاعی و خطرناک بود که مثل سرطان در جامعه ریشه دوانده است .ترس از جریان جلیلی و میرباقری...
۲۹ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: جابر حسينى
نویسنده: جابر حسينى
نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی
تاریخ مبارزات مردمان در گوشه گوشه جهان همواره تجلی‌گاه نقش هنرمندان در روندهای تاربخی و گذرگاه‌های مهم آن بوده است. در مقاطعی از تاربخ سیر تحولات را با تغییرات شگرف...
۲۸ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
استعارۀ مرغ و پاهایش
نقطه مشترک حکومت‌های غیردمکراتیک، دیکتاتوری و یا تمامیت‌خواه با جریان‌های برانداز، سرنگونی‌طلب و یا انقلابی در این است که برای هر دوی آنها "مرغ یک پا دارد"! برای اصلاح‌طلبان مذهبی...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سعید مقیسەای
نویسنده: سعید مقیسەای
در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک
سرخوردگی از اپوزیسیون، به‌ویژه؛ خارج کشور و سرکوب شدید و شکستن مقاومت مردم و تحمیل اختناق برجامعه که امید به بروز هر جنبش اعتراضی را به یاس تبدیل کرده است،...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا
از دولت ایتالیا درخواست می‌نماییم، از مسیرهای ارتباطات دیپلماتیک خود برای درخواست لغو فوری و بدون قید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بی‌قید و شرط کلیۀ معترضین...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک
جامعه‌ی معاصر ایرانی‌ به وقت خود بهره‌گیری از «فرصت‌»های درون نظام را آزموده و نتیجه‌ی آزمون خود را که مبین سترونی آن بود، ثبت حافظه‌‌اش کرده است. ارزش روی‌کرد جامعه...
۲۶ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
مرگ در «منطقۀ امن»
اسکات اندرسون، معاون هماهنگ کننده «اونراوا»( آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) گفت در بیمارستان «ناصر» شاهد «بعضی از وحشتناک‌ترین صحنه هایی بودم که در ۹...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: برگردان: پروین همتی
نویسنده: برگردان: پروین همتی

“اتحاد و انتقاد” خطرناک روحانی

به نظر می رسد روحانی به این نتیجه رسیده زمان آن است که به سیاست "اتحاد و انتقاد" در قبال نیروهای بدون آدرسی روی آورد، که هر کس به فراخور حب و بغض خود و دشواریهای حیات و ممات اش در جامعۀ امروز ایران می تواند برای این نیروها مصداق مورد نظر خود را بگذارد. مرسوم ترین مصداقهای ممکنۀ این نیروهای بدون آدرس راست افراطی، بیت رهبری و شخص خامنه ای، روحانیت دولتی و سپاه پاسداران اند.

روز سه شنبه گذشته، ۱۹ دسامبر، روحانی در “اجلاس ملی گزارش اجرای حقوق شهروندی” در این باره سخنانی را ابراز داشت که می توان سیاست “اتحاد و انتقاد” از نیروهای بدون آدرس پیشگفته را بر آن نهاد. اما مهمتر از مضامین سخنان روحانی، که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد، این نکته دارای اهمیت مقدم  است که محرک و محاسبات احتمالی روحانی در بیان این سنخان چه می تواند باشد.

محتملترین پاسخ به این سؤال بالاگرفتن نارضایتی در لایه های مختلف جامعه از چرخش آشکار روحانی به راست از ابتدای دورۀ جدید ریاست جمهوری اش، و آشکار شدن ناکارائی و بی تحرکی ناشی از سیاستهای جمهوری اسلامی – خاصه سیاستهای در بن بست گرفتارآمدۀ اقتصادی و خارجی آن – برای چاره جوئی دشواریهای گریبانگیر مردم است. اعتراضات هر روزه و دم افزون کارگران، معلمان و  دیگر زحمتکشان، و ابراز نارضایتی از رأی به روحانی، از جمله توسط ورزشکاران، که به دلایلی امروزه در جامعۀ ایران به نوعی کارکرد یک “گروه مرجع” را نیز دارند، به روحانی آشکار کرده است که در شکاف گستردۀ میان حاکمیت و مردم، نمی تواند نسبت به این نارضایتی بی التفات بماند و همچون ماه های گذشته “گفتمانی” را پیشه کند، که تمایز آن با “گفتمان” نیروهای برشمرده ناممکن بوده است. البته تردیدی نیست که همان بن بستهای ناشی از سیاستهای اقتصادی و خارجی جمهوری اسلامی، که مقدمتاً روحانی و دولت اش را در مظان ناکارائی و بی تحرکی قرار می دهند، خود موجبی برای اتخاذ این رویکرد توسط روحانی بوده اند.

از این قرار است که روحانی در سخنان روز سه شنبۀ خود “حقوق شهروندی” را دستمایه کرد تا از گوشه هائی از تعرض به حقوق فردی شهروندان، اعمال نفوذ نهادهای فوق قانونی در کار نهادهای قانونی، فقدان حساب پسدهی برخی ارگانها و… پرده برگیرد. صرف نظر از این که گویا همۀ این تعرضات و دخالتها توسط ارواح و اشباح صورت می گیرند، این کیفیت مثبتی در مناسبات با مردم است، اما همچنین باید پرسید ابعاد “انتقاد” روحانی نسبت به نیروهای گفته شده کدام اند؟ در پاسخ به این سؤال ابتدا باید به یاد آورد که روحانی در هنگامی از حقوق شهروندی سخن می گفت که فقط یک روز پیش از آن شورای نگهبان مصوبۀ مجلس را برای کاندیداتوری اقلیتهای دینی در انتخابات شوراها و عضویت در آنها رد کرده بود. شورای نگهبان حضور اقلیت‌های دینی در شوراهای شهر و روستا را “خلاف شرع” دانسته و اعلام کرده است “افراد غیر مسلمان نمی توانند عضو شوراهایی باشند که در بارۀ مسائل اکثریت مسلمان تصمیم گیری می کنند.” مصوبۀ مجلس گلی بر تارک حقوق شهروندی نیست و خود فارغ از صبغۀ آپارتاید مذهبی نیز نیست، اما ردیۀ شورای نگهبان قطعاً با تمام کراهت و شناعت اش، تجلی آپارتاید مذهبی است. اما روحانی در بارۀ این اقدام شنیع و کریه چیزی، ولو به آدرس اشباح هم، نمی گوید.

از دور جدید مهروموم زدن به مغازه های بهائیان فقط یک ماه می گذرد. در این اقدام پای شورای نگهبان در میان نیست، کار کار ادارۀ اماکن نیروی انتظامی است. شهیندخت مولاوردی – دستیار روحانی در امور شهروندی، یعنی کسی که مسئول اجرای منشور حقوق شهروندی است – “در این باره با مراجع مربوطه مکاتبه کرده است”، همین.

دو مورد گفته شده، دو نمونه از بی حقی شهروندان ایرانی به دلایل مذهبی اند، که فقط به دلیل همزمانی شان با سخنان روحانی در این جا انتخاب شده اند، وگرمه نمونه ها از این بی حقی بسیار اند. و این نمونه ها در حالی رخ می دهند که در مادۀ ۱۵ منشور حقوق شهروندی آمده است: “شهروندان به شکل برابر از حق مشارکت در تعیین سرنوشت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش برخوردارند و می توانند این حق را از طریق همه پرسی یا انتخابات آزاد و منصفانه اعمال کنند.” در مادۀ ۷۷ منشور نیز خوانیم: “حق شهروندان است که آزادانه و بدون تبعیض و با رعایت قانون، شغلی را که به آن تمایل دارند انتخاب نمایند و به آن اشتغال داشته باشند. هیچ کس نمی تواند به دلایل قومیتی، مذهبی، جنسیتی یا اختلاف نظر در گرایشهای سیاسی یا اجتماعی این حق را از شهروندان سلب کند.”

سخنان روحانی متوجۀ لایحۀ بودجه نیز بودند. خود این لایحه – صرف نظر از استحکام و اعتبار عملی آن به عنوان لایحۀ بودجه –  سرشار از تبعیض، نقض بسیاری از حقوق شهروندی ایرانیان و مشدد آپارتاید مذهبی و حتی، بدتر از این، مبین آپارتاید “اندک سالاری” است. اما بدون مکث بر این زاویه از سخنان روحانی نیز می توان در رویکرد “اتحاد و انتقاد”ی که او نسبت به نیروهای مورد نظرش پیشه کرده است، این خطر را دید که او بر زمینۀ مساعدی که برای برآمد [مجدد] نیروهای پوپولیست و سرکوبگر در تعادل کنونی حاکم بر پهنۀ سیاسی ایران فراهم است، به این برآمد مدد رساند.

طبعاً از روحانی به عنوان یک نیروی سیاسی انتظاری نیست که رویکرد دیگری پیشه کند. اما از او به عنوان رئیس جمهور با تعهدات معین، این انتظار هست که به شعارهای انتخاباتی و به تعهدات اش وفادار باشد.

تاریخ انتشار : ۳۰ آذر, ۱۳۹۶ ۵:۴۵ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

ترس یا هوشیاری؟

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی

استعارۀ مرغ و پاهایش

در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک

محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا

پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک