بیانیهٔ مشترک: ما با حزب تودهٔ ایران در دفاع از صلح و پیشرفت در ایران ابراز همبستگی میکنیم!
حزبهای کمونیست و کارگری جهان
در چهلمین سالگرد موج دوم یورش رژیم مذهبی ایران به حزب تودهٔ ایران از ۲۷ آوریل ۱۹۸۳، که به بازداشت و حبس ده هزار تن از اعضای آن حزب، از جمله کادرهای اصلی، منجر شد، ما حزبهای کمونیست و کارگری امضاکنندهٔ این بیانیه همبستگی کامل و فعال خود را با حزب تودهٔ ایران ابراز میکنیم. صدها تن از بازداشتشدگان آن یورش در زیر شکنجه کشته یا بعداً اعدام شدند.
در مادهٔ پنجم برنامهٔ عمل بیستودومین نشست بینالمللی حزبهای کمونیست و کارگری در هاوانا، کوبا، در اکتبر ۲۰۲۲، که به اتفاق آرا تصویب شد، همهٔ ما متعهد شدیم که با کمونیستهایی که مورد آزار و اذیت قرار میگیرند و استفادهٔ آزادانه از حقوق سیاسی از آنها گرفته میشود، همبستگی کنیم و در مقابل رژیمهای دیکتاتوری، سرکوب، و تبعیض در عرصهٔ حقوق و آزادیهای دموکراتیک بایستیم.
رژیم مذهبی ایران در نخستین یورش در روز ۶ فوریه ۱۹۸۳ [۱۷ بهمن ۱۳۶۱] دبیر کل و اکثریت رفقای رهبری و کادرهای حزب توده ایران را دستگیر کرد، آنها را ماهها با روشهای غیرانسانی شکنجه کرد -که در مواردی به کشته شدن و نقص عضو آنها منجر شد- و آن حزب را غیرقانونی اعلام کرد. حمله به حزب تودهٔ ایران در هماهنگی و همکاری با سازمانهای امنیتی کشورهای امپریالیستی -به ویژه سیا آمریکا، امآی۶ (MI6) بریتانیا- و موساد اسرائیل، و همچنین نیروهای امنیتی پاکستان و ترکیه صورت گرفت.
علت واقعی یورش همهجانبهٔ رژیم ایران به حزب تودهٔ ایران آن بود که این حزب با تلاش اسلامگرایان برای منحرف و معکوس کردن مسیر انقلاب دموکراتیک ملی ۱۹۷۹ [۱۳۵۷] و پشت کردن به آرمانهای اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی آن مخالفت کرده بود. حزب تودهٔ ایران به حزب تودهای طبقهٔ کارگر تبدیل شده بود و در بسیج کردن افکار عمومی بسیار پرطرفدار و مؤثر بود. رژیم از نفوذ حزب تودهٔ ایران به ویژه در میان طبقهٔ کارگر میترسید. از این وحشت داشت که این حزب میتواند به جایگزینی واقعاً مردمی [برای رژیم حاکم] تبدیل شود که از صلح و پیشرفت حمایت میکند.
حزب تودهٔ ایران همچنین با سیاست رژیم اسلامی ایران در ادامه دادن به جنگ برادرکشی میان ایران و عراق، پس از شکست خوردن نیروهای عراقی و بیرون راندن آنها از مرزهای ایران در تابستان ۱۹۸۲، [۱۳۶۱] مخالف بود. حزب تودهٔ ایران معتقد بود که ادامهٔ جنگ سبب ضعیف شدن دو کشور مهم خاورمیانه است و این فقط به نفع کشورهای امپریالیستی خواهد بود.
در واقع، حزب تودهٔ ایران فقط به این علت در معرض وحشیانهترین یورشها قرار گرفت که از شعارهای اساسی انقلاب ۱۹۷۹ [۱۳۵۷] حمایت میکرد، علیه جنگ بود، و از صلح و سوسیالیسم حمایت میکرد.
اکنون در ایران دیکتاتوری مذهبی بیاعتباری حاکم است، اقتصاد کشور ویران شده است، و چیزی از دستاوردهای انقلاب ۱۹۷۹ [۱۳۵۷] باقی نمانده است. این کشور در بحرانهای اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی چندبُعدی گرفتار است. دیکتاتوری حاکم، که نمایندهٔ طبقات بورژوایی تجاری و بوروکراتیک کلان است، با زور و سرکوب وحشیانه جلوی شکلگیری جایگزین واقعی مترقی را میگیرد.
ما از مبارزهٔ برحق مردم ایران در راه تحقق صلح، حقوق بشر و حقوق دموکراتیک، حاکمیت ملی، و عدالت اجتماعی حمایت میکنیم. ما همچنین با هرگونه دخالت امپریالیسم و رژیمهای ارتجاعی خاورمیانه در امور داخلی ایران قاطعانه مخالفیم. تصمیمگیری در مورد مسیر آیندهٔ تحولات سیاسی ایران فقط به عهدهٔ خود مردم ایران است.
۱. حزب کمونیست آفریقای جنوبی
۲. آکل – حزب زحمتکشان مترقی قبرس
۳. حزب کمونیست آلبانی
۴. حزب کمونیست آلمان (DKP)
۵. حزب کمونیست آمریکا (CPUSA)
۶. حزب کارگر اتریش
۷. حزب کمونیست اتریش
۸. حزب کمونیست اردن
۹. حزب کمونیست اسپانیا
۱۰. حزب کمونیست خلقهای اسپانیا
۱۱. حزب کمونیست کارگران اسپانیا
۱۲. حزب کمونیست استرالیا
۱۳. حزب کمونیست اسرائیل
۱۴. حزب تودهٔ ایران
۱۵. حزب کارگران ایرلند
۱۶. حزب کمونیست ایرلند
۱۷. تریبون دموکراتیک مترقی بحرین
۱۸. حزب کمونیست بریتانیا
۱۹. حزب کمونیست بلژیک
۲۰. حزب کارگران بلژیک
۲۱. حزب کمونیست بنگلادش
۲۲. حزب کمونیست پاکستان
۲۳. حزب کمونیست دانمارک
۲۴. حزب کمونیست در دانمارک
۲۵. حزب کمونیست سوازیلند
۲۶. حزب کمونیست سودان
۲۷. حزب کمونیست سوئد
۲۸. جنبش آزادیبخش خلق سریلانکا
۲۹. کمونیستهای صربستان
۳۰. حزب کمونیست عراق
۳۱. حزب کمونیست کردستان عراق
۳۲. حزب مردم فلسطین
۳۳. حزب کمونیست فرانسه
۳۴. حزب کمونیست فنلاند
۳۵. کمونیستهای کاتالونی
۳۶. حزب کمونیست کانادا
۳۷. حزب کارگران سوسیالیست کرواسی
۳۸. حزب کمونیست مالتا
۳۹. حزب کمونیست مصر
۴۰. حزب کمونیست نروژ
۴۱. حزب کمونیست ونزوئلا
۴۲. حزب کمونیست جدید هلند
۴۳. حزب کمونیست هند
۴۴. حزب کمونیست هند (مارکسیست)
۴۵. حزب کمونیست یونان
پیام همبستگی حزب کمونیست پرتغال با حزب تودهٔ ایران
لیسبون، ۲ مه ۲۰۲۳ [۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۲]
رفقای عزیز،
چهار دهه از دومین اقدام به غیرقانونی کردن حزب تودهٔ ایران میگذرد. سرکوب وحشیانهٔ سال ۱۹۸۲ [۱۳۶۲] رهبری حزب شما و هزاران عضو آن را هدف قرار داد که در جریان آن یورش دستگیر، شکنجه، و اعدام شدند. عقبگرد از جنبههای مترقی انقلاب دموکراتیک ملی ۱۹۷۹ [۱۳۵۷] و نفوذ فزایندهٔ بخشهای ارتجاعیتر در ساختارهای قدرت ایران با آزار و اذیت ضدّکمونیستی و اِعمال خشونت همراه بود.
در چهل سال گذشته، کمونیستهای ایران شجاعانه مقاومت کردهاند، به مبارزهٔ کارگران، زنان و جوانان ایران یاری رساندهاند، و از حاکمیت ملی و استقلال آن کشور در برابر توطئههای مداوم امپریالیسم، به ویژه امپریالیسم آمریکا، دفاع کردهاند. امپریالیسم آمریکا در این مدت همواره کوشیده است میراث مثبت مبارزهٔ ضدّامپریالیستی مردم را که بخشی از انقلاب ۱۹۷۹ بود، نابود کند و به خاطر سرنگون کردن دیکتاتوری خشن و بیرحم شاه، که عامل نخستین اقدام برای ممنوع کردن حزب شما و آزار و اذیت اعضای حزب شما بود، انتقام بگیرد. حزب کمونیست پرتغال با مبارزهٔ کمونیستهای ایران در دفاع از حقوق و منافع طبقهٔ کارگر و همهٔ اقشار مردمی در ایران، برای احیای حقوق سیاسی حزب تودهٔ ایران، و برای مقابله با تهدیدهای مداوم امپریالیسم و صهیونیسم به تجاوز به کشور شما و جنگ با آن کشور و مردم آن، و نیز مقابله با تهدیدهای مشابه علیه همهٔ کشورها و ملتهای منطقه، ابراز همبستگی میکند.
کارگران و ملتها در دوران دشوار و پیچیدهای به سر میبرند. امپریالیسم آمریکا، با حمایت ناتو و اتحادیهٔ اروپا، استراتژی چندجانبهٔ مداخله، تجاوز، و بیثباتسازی را علیه کشورهایی به کار میبرد که صرفنظر از نظامهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسیشان در برابر برتری سلطهجویانهٔ آن تسلیم نمیشوند. این امر تأکیدی است بر این که مبارزه برای تحقق حقوق اجتماعی و اقتصادی و تحقق دموکراسی از امر دفاع از حاکمیت ملی جدا نیست. به همین دلیل، ما بار دیگر بر همبستگی خود با مردم ایران تصریح میکنیم و تأکید میکنیم که فقط مردم ایران حق دارند، بدون دخالت و فشار خارجی، در بارهٔ سرنوشت خود و سرنوشت ایران تصمیم بگیرند.
در این مناسبت، ما همچنین همبستگی خود را با همهٔ نیروهای ضدّامپریالیستی ابراز میکنیم که در برابر تلاشهای دائم قدرتهای امپریالیستی برای اعمال سلطه و استعمار مجدد مقاومت میکنند. مقاومت قهرمانانهٔ مردم فلسطین نمونهٔ برجستهای از این مبارزه است. مقاومت و مبارزهٔ آنها منبع الهام کارگران و مبارزان ضدّامپریالیست در سراسر جهان است.
روابط بینالمللی، کمیته مرکزی حزب کمونیست پرتغال
پیام کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست کانادا
به کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران
۳۰ آوریل ۲۰۲۳ [۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲]
رفقای عزیز،
در چهلمین سالگرد دستگیریهای جمعی ۱۰هزار تن از رهبران، کادرها، و اعضای حزب تودهٔ ایران و کشتار صدها نفر از آنها به دست رژیم ارتجاعی مذهبی ایران، به نمایندگی از کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست کانادا همبستگی خود را با شما و حمایت خود را از شما ابراز میکنیم.
به علت قدرت نفوذ حزب تودهٔ ایران در طبقهٔ کارگر و جنبشهای مردمی بود که این حزب بین روزهای ۲۷ آوریل تا ۱ مه ۱۹۸۳ [۷ اردیبهشت تا ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۲] هدف ترور حکومتی قرار گرفت.
ما از دولت کانادا میخواهیم برای پایان دادن به تحریمها علیه ایران و علیه ادامهٔ تهدیدهای آمریکا به جنگ با ایران، که حملهٔ مستقیم به مردم ایران و به حق تعیین سرنوشت آنهاست، صدای خود را بلند کند.
ما از حزب تودهٔ ایران و کارگران ایران حمایت میکنیم که برای دموکراسی، صلح، و سوسیالیسم، بدون دخالت خارجی، مبارزه میکنند.
با احترامهای رفیقانه،
کمیتهٔ اجرایی مرکزی حزب کمونیست کانادا
به نقل از «نامۀ مردم»، شماره ۱۱۸۱، دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲
