حق حیات شهروندی، رفع تبعیض برای همه، شعارها و برنامه های پیشنهادی برای انتخاب رئیس جمهوری

هر چند نامزدهای ریاست جمهوری در سخنرانیهای انتخاباتی برای معرفی خود برنامهها و تعهداتی را در برابر مردم مطرح میسازند، ما به عنوان نمایندگان گروه های سیاسی امضاکننده زیر، فارغ از شخص خاصی که این مسئولیت مهم را برعهده خواهد گرفت، خواستها و راهکارهای اصولی زیر را برای حل مسائل کشور، به صورت یک برنامه کلی، برای آگاهی بیشتر مردم شریف ایران و کمک کردن به تصمیمگیری صحیح آنان در انتخابات آینده اعلام میکنیم.
جامعه ایران در آغاز دهه چهارم پس از انقلاب، با مجموعه بهم پیوسته مسائلی مواجه است که برای رویارویی موثر با آنها، نیازمند مجموعهای از راه حلهای هماهنگ است. توسعه هماهنگ و پیشرفت پایدار جامعه به چنین مجموعه هماهنگی از راهحلهای عملی نیاز دارد. منظور ما از توسعه، پیشرفت کشور در مسیری است که طی آن بر توانمندی و تعهد جامعه ایران و هممیهنان برای حل مسائل و دست یافتن به اهداف و خواستهایشان و حتی حل مسایل سایر جوامع بشری بیافزاید. از این رو، توسعه فرایندی برای توانمندتر و بهتر شدن و مستلزم پیشرفت در ابعاد اخلاقی، سیاسی، اقتصادی، علمی و فرهنگی جامعه است.
بیشتر ما با مسائل جامعه آشنا هستیم و عملاً و روزانه این مسائل را تجربه میکنیم. بنابراین، بدون تکرار آنها به ذکر خواستها و راهکارهای اساسی برای حل مسائل، با اولویت زیر میپردازیم.

۱- تامین آزادیهای اساسی و ایجاد فضای تنفسی برای مردم و فعالان سیاسی، مدنی و اجتماعی و تقویت نهادهای صنفی و احزاب سیاسی
۲- اصلاح مدیریت سیاست خارجی کشور و ایجاد و توسعه روابط دوستانه و مسالمت آمیز با کشورهای جهان
۳- اصلاح و ایجاد تحول در نظامهای اقتصادی و صنعتی کشور و تبدیل اقتصاد و فرهنگ دلالی و مبتنی بر رانت به اقتصاد مولد و عادلانه
۴- اصلاح و بهبود مدیریتها و تاکید بر مدیریت پاک، سالم و کارآمد در همه حوزهها

برنامه و مطالباتی که ملاحظه میکنید، سیاستهای اجرائی و اقداماتی است که اجرای آنها به وسیله رئیس جمهور به تغییر و اصلاح مسیر جاری و پیشرفت در مسیر مطلوب برای تحقق “حق حیات شهروندی و رفع تبعیض برای همه” کمک خواهد کرد.
اینک به تشریح موارد بالا میپردازیم.

۱- تامین آزادیهای اساسی و ایجاد فضای تنفسی برای مردم و فعالان سیاسی، مدنی و اجتماعی و تقویت نهادهای صنفی و احزاب سیاسی
– زمینهسازی برای آشتی ملی با تشکیل یک کمیتهی حقوقی برای اعاده حیثیت و رفع ستم از کسانی که در طول سه دهه اخیر مورد ظلم واقع شدهاند و عدم تعقیب دستاندرکاران این نوع پروندهها
– حذف نظارت استصوابی که مخالف اهداف انقلاب و روح و محتوای قانون اساسی و اصول مختلف آن است و انتخابات و حق رأی آزادانه مردم را به سیستمی دو مرحلهای تبدیل میکند.
– رفع تبعیض از فعالان سیاسی- حزبی و به رسمیت شناختن و حمایت از حق فعالیت تمام احزاب ملتزم به قوانین جاری کشور
– حذف «گزینش»های عقیدتی و سیاسی، و ملاک قرار گرفتن شایستهسالاری، اصلاح اساسی رفتارها برای جلوگیری از فرار مغزها و تغییر مسیر مدیریت رانتی و حامیپرورانه
– ایجاد نهاد معاونت حقوق بشر در حوزه ریاست جمهوری، برای نظارت بر اجرای قوانین و عدم نقض قوانین حامی حقوق مردم به وسیله دیگر نهادهای رسمی و غیررسمی
– گزارشدهی ماهانه دولت به مردم دربارهی عملکرد طرحها و برنامهها برای شفافسازی امور، ایجاد الفت میان دولت و ملت و وفاق ملی و برداشتن مرزهای خودی و غیر خودی، با هدف حل مسالمتآمیز مشکلات کشور
– دیدار ادواری رئیسجمهوری با منتقدان درون حاکمیت (شامل جریانهای راست و سنتی و اصلاحطلب) و منتقدان بیرون از حاکمیت (از فعالان سیاسی- مدنی و احزاب ملتزم به قانون اساسی)
– تأکید ویژه بر انتخاب مدیران پاک، کارآمد (به لحاظ اقتصادی و مدیریتی) و متخصص برای همه بخشهای اجرایی (از وزیران و معاونان آنان تا مدیران کل و مدیران مؤثر در حوزههای گوناگون)، نظارت بر انضباط اقتصادی مدیران و صرفهجویی ملی و جلوگیری از به هدر رفتن درآمدهای نفتی، که ثروت همه نسلهای ایرانی است.
– اصالت دادن به روشها و اصول کارشناسی در برخورد با آسیبهای اجتماعی (اعتیاد، بزهکاری، تنفروشی و …).
– رسانهای کردن بزهکاری مدیران در صورت اثبات به وسیله مراجع قضایی صالح
– تدوین لوایحی برای جلوگیری از دخالت در حوزه خصوصی زندگی شهروندان
– پذیرفتن مخالفان به وسیله حاکمیت به عنوان جزء لاینفک نظام و رعایت کلیه حقوق قانونی آنان.
– متعهد شدن دولت نسبت به قبول نقد مردم، احزاب سیاسی و منتقدان، به عنوان امر به معروف و نهی از منکر، از سوی مردم نسبت به دولت و قدردانی از آن برای اصلاح مستمر دولت
– پایان دادن به دستگیری های غیر قانونی دانشجویان و دیگر منتقدان و تهدید احزاب.

۲- اصلاح مدیریت سیاسی خارجی کشور و ایجاد و توسعه روابط دوستانه و مسالمت آمیز با کشورهای جهان
– اصلاح روابط خارجی کشور، از جمله با استفاده از شرایط ایجاد شده در دولت کنونی آمریکا، و برقراری روابط منطقی، شفاف و مبتنی بر منافع ملی
– اعتماد سازی کافی نسبت به غیر تسلیحاتی بودن فعالیت غنی سازی اورانیوم ایران در سطح جهانی (ازجمله از طریق جلب سرمایه های خارجی)
– دفاع از خلع سلاح هستهای در سراسر جهان، بویژه منطقهی خاورمیانه
– پرهیز از استیلاخواهی در جهان اسلام و جلوگیری از تشدید اختلافات شیعه و سنی در منطقه
– دفاع از حقوق مردم فلسطین، بر اساس مواضع رسمی ملت فلسطین و در چارچوب منافع و مصالح ملی ایران،
– تنظیم رابطه بر اساس منافع ملی با کشورهای منطقه و همجوار
– پرهیز از شعارهای تحریک کننده و بی محتوا که موجب اخلال و آشفتگی در روابط بین المللی ایران میشود.
– پرهیز از سقوط در گرداب مسابقه تسلیحاتی با غرب و اسرائیل، یکی از عوامل مهمی که در سالهای دهه ۸۰ میلادی موجب سقوط دولت شوروی شد.

۳- اصلاح و ایجاد تحول در نظامهای اقتصادی و صنعتی کشور و تبدیل اقتصاد و فرهنگ دلالی و مبتنی بر رانت به اقتصاد مولد و عادلانه، با توجه به موارد زیر:
نفت، درآمدها و هزینههای کشور
– مستقل ساختن فروش نفت و مدیریت درآمدهای نفتی، از جمله صندوق ذخیره ارزی، از دولت و سپردن آن به مجلس
– سرمایهگذاریهای بلند مدت درآمدهای نفتی در زیر ساختها و طرحهای صنعتی سودآور به طریق مستقیم با وامهای کم بهره، بهگونهای که بتوان از درآمد آن سرمایهگذاری (نه از درآمد مستقیم فروش نفت) بخش عمدهای از برنامههای توسعه کشور را به اجرا گذارد.
– عملیاتی ساختن و شفاف کردن بودجه در زمینههای گوناگون، از جمله در بخش نظامی، به منظور استفاده موثر و مفید از درآمدهای نفتی و دیگر منابع مالی کشور و کاهش رانتهای نفتی
– جلوگیری از تخصیص اعتبارات خارج از بودجه عملیاتی و شفاف ساختن و حذف ردیفهای بودجهای نهادهای تبلیغاتی، انتشاراتی و آموزشی مرتبط با نهاد روحانیت که باید مستقل از دولت باشند.
– صیانت از ثروتهای ملی، به ویژه مخازن نفت، بر اساس برنامههای علمی و آخرین فنآوریها

اقتصاد غیر دولتی مولد وملی
– انتقال مالکیت و مدیریت نهادها و بنیادهای بزرگ اقتصادی ( ظاهراً غیر دولتی و عمومی، ولی وابسته به حکومت) به بخش خصوصی مولد و ملی و خارج ساختن تمام دستگاههای نظامی از کارهای اقتصادی غیر نظامی (تولیدی، پیمانکاری و تجاری)
– حمایت از بخش خصوصی مولد و ملی برای ورود به حوزههایی از اقتصاد که دولت تاکنون به طور انحصاری در آنها حضور داشته است.
– استقلال بانک مرکزی و صندوق ذخیره ارزی از دولت و انتخاب رئیسان آنها و نظارت بر عملکردشان از سوی مجلس
– بازسازی اصولی و صحیح سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور

توسعه صنعتی کشور
– تدوین واقعبینانه و علمی استراتژی صنعتی کشور و اولویتبندی رشتههای صنعتی برای توسعه
– دفاع از تولید و امنیت نیروهای مولد و کارآفرین برای توسعه صنعتی، کاهش نرخ بیکاری و جلوگیری از فرار سرمایههای کشور
– تشویق و تقویت صنعت با سبک کردن بار سنگین هزینههای صنعت، ازجمله عوارض، مالیاتها و حق بیمههای سنگین، و جایگزین کردن آنها با عوارض بر واردات کالاها در راستای کاهش واردات غیر ضرور
– اصلاح نظام حقوق و دستمزد کارگران و کارمندان کارخانهها بر اساس بهرهوری آنان، به منظور افزایش میزان تولید صنعتی و کاهش نرخ تورم
– اصلاح قانون کار و آیین نامههای مربوط در جهت افزایش امنیت سرمایهگذاری و بهرهوری صنایع و حفظ حقوق کارگران
– استفاده بهینه از درآمدهای نفتی برای توسعه صنعتی کشور، توأم با کاهش سود بانکی وامهای بلندمدت صنعتی و اکیداً بدون تبعیض
– حمایت از برنامههای صنعتی کردن کشاورزی و دامداری و توسعه این بخش، با اعطای وامهای بلندمدت و با نرخ پایین سود

سیاستهای اقتصادی کلان
– کاهش چشمگیر نرخ تورم با اصلاح مسیر سیاست خارجی، صنعتی کردن تولید و اقتصاد کشور، حذف رانتها و ریخت و پاشهای دولتی، از جمله هزینههای تبلیغاتی و تشریفاتی دولت، کاهش هزینههای تولید، سالمسازی مدیریت اجرائی و پرهیز از اجرای سیاستهای عوام پسندانه
– کاهش سهم مردم از هزینههای آموزش، بهداشت و درمان، به جای پافشاری بر پرداخت نقدی یارانهها
– اصلاح واقعی الگوی مصرف آب، نان، انرژی و… از طریق افزایش پلکانی قیمتها، تنظیم قوانین و مقررات مربوط و نیز آگاهسازی مردم در راستای اصلاح فرهنگ اسراف و جایگزین کردن انرژیهای تجدید پذیر (آبی، بادی، خورشیدی) بجای نفت
– بررسی و مطالعه برای ایجاد وزارت توسعه اقتصادی، با هدف ایجاد انسجام در کل نظام اقتصادی کشور و ادغام وزارتخانه ها و سازمان های دارای وظایف مشابه
– حراست جدی از منابع طبیعی و زیست محیطی از طریق کنترل و نظارت دقیق و تصویب قوانین مناسب

• مدیریت نظامی – انتظامی – امنیتی
– جلوگیری قانونی از دخالت نهادهای نظامی (و امنیتی) در هر گونه فعالیت و کنش سیاسی، به عنوان شخصیت حقوقی
– جلوگیری قانونی از دخالت نهادهای نظامی (و امنیتی) در هر گونه فعالیت و کنش اقتصادی، ازجمله وارد شدن در خدمات مشاورهای و پیمانکاری و رقابت نابرابر با واحدهای تأیید صلاحیت شده بخش خصوصی
– رفع تبعیض در بخشهای درونی نیروها و نهادهای نظامی و انتظامی
– تقویت توان نظامی کشور باتوجه به علوم و فناوری پیشرفته و سازماندهی نیروهای نظامی بر پایه سیستمهای نوین
– قانونمند شدن عملکرد نیروهای انتظامی و امنیتی، عدم دخالت آنها در رقابتها و اختلافات داخلی سیاسی و جلوگیری از نقض آزادیهای سیاسی و مدنی به وسیله آنها

۴- اصلاح و بهبود مدیریتها و تاکید بر مدیریت پاک، سالم و کارآمد در همه حوزهها
مدیریت فرهنگی
– ترسیم خطوط اصلی فرهنگ مطلوب جامعه از طریق رفتار اخلاقی و صحیح دولت مردان و حاکمان، نه تنها با گفتار
– جلوگیری نکردن از فعالیتهای فرهنگی مردم و به عکس، تشویق مردم به تاسیس انواع موسسات و سازمانهای مردم نهاد (NGO) برای اصلاحات فرهنگی و فعالیتهای اجتماعی
– ارج نهادن به نقد سازنده عملکرد حاکمان از سوی مردم و پیشگیری از بی تفاوتی و نا امیدی مردم، بویژه نسل جوان،که متاسفانه به انحراف، اعتیاد و … میانجامد.
– معکوس کردن هرم امر به معروف و نهی از منکرـ که در حال حاضر، عمدتاً از سوی حاکمیت به سمت مردم، بطور رسمی جریان دارد ـ به جریان آزاد اطلاعات و امر به معروف و نهی از منکر از سوی مردم نسبت به حاکمان
– آزادی همه شهروندان ایرانی برای هر نوع ارتباط اجتماعی قانونی و مجاز با یکدیگر از طریق رسانههای دیداری، شنیداری و نوشتاری (مانند شبکههای رادیویی و تلویزیونی، نشریه، روزنامه، فیلم، کتاب و …) بدون تبعیض و برخورد جدی با هر گونه تخلف قانونی در دادگاههای صالح و با حضور هیئت منصفهی قانونی و انتخابی
– جلوگیری از دولتی شدن نهاد روحانیت و دین و تأکید بر اتکای هر چه بیشتر نهادهای دینی بر درآمدهای شرعی و مردمی، به جای اعتبارات دولتی به منظور تأمین استقلال حوزه و مدرسین دینی از دولت
– تشویق و حمایت هنرمندان متعهد و ایجاد و توسعه فرهنگسراها و مکان های ورزشی و تفریحی سالم
– بها دهی به برخورد کارشناسانه با مسائل جوانان و جلوگیری از امنیتی شدن مسائل مرتبط با آنان
مدیریت آموزش و پرورش و آموزش عالی
– حفظ استقلال دانشگاهها و انتخابی شدن رؤسای آنها به وسیله شورای استادان آنها
– رفع تبعیض از استادان و دانشجویان، به رسمیت شناختن حق تدریس و تحصیل بر اساس موازین علمی و حمایت از حق فعالیت صنفی، فرهنگی و سیاسی برای تمام کسانی که ملتزم به قانون اساسی باشند، فارغ از علایق و سلیقههای فکری، دینی، سیاسی، قومی، جنسیتی و …
– تجهیز آزمایشگاهها و کارگاههای مدارس
– اجرای طرح پزشک دانشآموز (ایجاد و نگهداری یک پرونده پزشکی برای هر فرد از آغاز دوره دبستان تا پایان دوره دانشگاه)
– جهتدادن محتویات کتابهای درسی به سوی حل مشکلات جامعه، به جای پر کردن ذهن دانشآموزان و دانشجویان با محفوظات انتزاعی غیر اثربخش
– حذف هر گونه سهمیه بندی گزینش بر اساس معیارهای غیر علمی

زنان
– تشکیل وزارتخانه زنان (همانند برخی کشورهای مسلمان) و متمرکز کردن همه امور مربوط به زنان در آن.
– انتخاب زنان با صلاحیت برای سمتها و مسئولیتهای مهم سرپرستی و سیاسی، از جمله وزارت، برای شکوفایی و تقویت توانمندیهای زنان
– الحاق ایران به کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان
– تدوین لوایحی در رابطه با حق برابر طلاق برای مرد و زن، از طریق دادگاه
– تدوین لوایحی در رابطه با یکسانسازی دیهی مرد و زن
– با توجه به اعتقادی بودن حجاب، بازنگری در قوانین و مقررات مربوط به اجباری بودن حجاب و شکل خاصی از پوشش برای زنان، مانند کشورهای اسلامی دیگر
– تدوین لوایح و اجرای قوانین بازدارنده از انواع خشونت علیه زنان
– تدوین لوایح مختلف برای رفع تبعیض علیه زنان (به ویژه در رابطه با حضانت و قیمومت فرزندان، پرداختهای نابرابر بیمهای و …)
– تدوین لایحه برای لغو قانونی مجازات سنگسار (زنان و مردان)
– برخورد جدی قانونی با قتلهای ناموسی و فرهنگسازی در جهت حل این معضل اجتماعی
– تشویق و حمایت از دید تساویجویانه در کتابهای درسی و برنامههای رسانهای عمومی و مشارکت دادن زنان در تهیهی درونمایههای آموزشی و تبلیغی عمومی
– اصلاح یا لغو قوانین محدودکنندهی بهرهگیری زنان از مکانهای تفریحی و ورزشی
– حمایت قانونی از تشکلهای مدافع حقوق زنان و ترویج فرهنگ عدالتمحور در نسبت میان مردان و زنان، از جمله حقوق برابر آنان در تحصیلات دانشگاهی

اقوام ایرانی و تقویت مشارکت مردم
– رفع تبعیض مذهبی در اختصاص مناصب عالی کشور، ازجمله انتخاب وزیران از افراد دارای صلاحیت (به ویژه از میان هممیهنان سنی)
– انتخاب استانداران و مدیران بومی در استانهای مختلف کشور، به ویژه استانهای دربرگیرنده گروههای مذهبی- زبانی خاص
– افزایش اختیارات قانونی شوراها و حمایت وگسترش از نظام شورایی در مدیریت شهرها و استانها، در جهت تحقق طرح مدیریت واحد شهری و خودگردانی محلی
– تخصیص اعتبار مالی کافی به استانهای شامل گروههای مذهبی ـ زبانی، برای تقویت بخشهای مختلف فرهنگ ملی ایرانی، به ویژه رفع تبعیض میان مذاهب مختلف در کشور
– تدریس زبان مادری، در کنار زبان ملی، در مدارس ابتدایی در استانهای شامل گروههای زبانی غیرفارسی، طبق اصول قانون اساسی
– رفع تبعیض در استخدام افراد در ادارات و نهادها میان پیروان همه ادیان و مذاهب رسمی و شهروندان دارای زبانها و قومیتهای گوناگون در کشور
– حمایت و ایجاد امکان برای تأسیس مسجد و عبادتگاه به وسیله هممیهنان اهل تسنن و پیروان دیگر ادیان و مذاهب رسمی
– مشارکت دادن شهروندان ایرانی، از اقوام مختلف، در تهیه کتابهای درسی و برنامههای آموزشی و رسانهای همگانی برای تبلیغ دید فراگیر و متکثر ایرانی و تقویت همبستگی ملی در کشور

اقشار و اصناف (کارگران، معلمان و …)
– به رسمیت شناختن و حمایت نهادهای صنفی و نظرخواهی و مشارکت دادن کارشناسی اتحادیهها و سندیکاها به وسیله دولت در حوزههای شغلی و صنفیشان (اعم از اتحادیههای صنفی کارگران، معلمان، مهندسان، پزشکان، پرستاران، روزنامهنگاران، وکلای حقوقی، اصناف بازار، مولدان و کارآفرینان، بازنشستگان و …)
– تأمین معاش حقوقبگیران (کارمندان، کارگران و …) متناسب با سطح هزینههای زندگی
– گسترش خدمات تأمین اجتماعی، بویژه بیمه بیکاری
– حمایت از تشکیل اتحادیه ها، انجمن ها و جوامع تخصصی و همه سازمان های مردم نهاد (NGO)

امید است که هممیهنان عزیز، با توجه به مجموعهی مسائل بهم پیوستهی جامعه ایران به نامزدی از نامزدهای ریاستجمهوری که سوابق، برنامههای کاری و تعهداتش بیشتر هماهنگ و همسو با راهکارها و سیاستهای اجرائی بالا باشد رأی دهند و آرزو میکنیم که رئیس جمهور آینده ایران خود را پاسخگو و متعهد به تامین مطالبات حقهی ملت ایران ـ که از دیر زمانی به تاخیر افتاده است ـ بداند.