سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳۰ بهمن, ۱۴۰۴ ۰۷:۳۵

پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۷:۳۵

نگاهی به وضعیت کنونی کارگران شاغل و بازنشسته با کاظم فرج اللهی

تذکر ضرور: پخش میزگردها در این صفحه از نشریه کار لزوما به معنی تایید یا وابستگی این برنامه ها به سازمان ما نیست و صرفا به دلیل خدمت به جامعه دوستان و نزدیکان فکری به سازمان صورت می گیرد!

جلسه تلگرامی این یکشنبه شب ۹ مرداد ۱۴۰۱ – ساعت ۲۱ به وقت ایران موضوع جلسه: نگاهی به وضعیت کنونی کارگران شاغل و بازنشسته میهمان: کاظم فرج الهی، فعال کارگری لینک گروه : https://t.me/+rC-StPOeVZ84N2Ix

سوالات مطرح شده در جلسه با کاظم فرج الهی    

  • درود آقای فرج الهی عزیز ، ضمن تشکر از شما برای حضورتان در این جلسه ، این مطالبه که باید جلوی خصوصی سازی گرفته شود  یکی از مطالبات اصلی کارگران و بازنشستگان و زحمتکشان بوده است آیا این به معنی این است که کارگران خواهان دولتی شدن مراکز تولید هستند یا خواستار اداره تعاونی و شورایی مراکز تولید ؟ نظر خودشما در رابطه با تلاش برای اداره شورایی و یا تعاونی مراکز تولید چیست ؟
  • رای رسیدن به مدیریت سازمان تامین اجتماعی و خارج نمودن آن از  زیر سیطره ی دولت ،چه راهی را پیشنهاد می دهید.
  • آیا در شرایطی که دولت از مسئولیت‌های اجتماعی و رفاهی خود در زمینه های مسکن، بهداشت، آموزش، خدمات اجتماعی طفره می رود و همچنین بر اقتصاد دلالی مبتنی بر تورم تکیه دارد، صرفا مطالبه افزایش مزد مستقیم و غفلت از مزد غیرمستقیم (رفاهی)، کارگران را در موقعیت دفاعی و آسیب پذیری بیشتر قرار نمی دهد؟
  • به خاطر عدم حمایت حاکمیت از کارگاه های تولیدی وتورم لجام گسیخته خود کارگاه هایی که از رانت بی بهره اند خود دچار بحران شده اند و دچار تعطیلی شده اند که ناخود اگاه بخش عمده کارگران بیکار گردیده اند حال چه راه کاری پیشنهاد میکنید که هم کارگاه ها تعطیل نشوند وهم کارگران به حق قانونی خود برسند با سپاس
  • آیا در شرایطی که بخش صنعتی ضعیف است، همان بخش ضعیف هم کارگاه های کوچک غلبه دارند و بیش از ۹۳ درصد بنگاه های اقتصادی، زیر پنج نفر کارکن هستند، آیا تکیه بر تشکل و مبارزات محیط کار سبب سیاست دفاعی کارگران نیست و آیا بهتر نیست بر تشکل های محیط زندگی و تمرکز بر چرخه دوم سرمایه و عرصه بازتولیدی، بتوان گستره مبارزات را تقویت کرد و حامیان بیشتری جلب نمود
  • کارگران ، معلمان و بازنشستگان به صورت جسته و گریخته از هم حمایت می کنند، اما چه ساز و کاری می تواند این حمایت‌ها را به مطالبات مشترک و مبارزات مشترک بدل سازد؟ با توجه به اینکه بیش از ۹۰ درصد مسائل آنها فرا واحدی، فرا بخشی و فرا صنفی است.
  • بدون تشکل و سازمان، این جنبش مستمر، آگاه، سراسری و هماهنگ بازنشستگان وجود داره که قابل مقایسه با جنبش معلمان است؟
  • من مقصودم حق اولاد و مسکن و خوار و بار نبود بلکه مسئولیت اجتماعی دولت در مورد تأمین مسکن مناسب ، آموزش رایگان، پوشش موثر بهداشت و درمان بود که اینها همه از بین رفته، مقصودم هم ناتوانی کارفرما نبود، بلکه مقصودم این بود که در این ساختار اقتصادی و بدون خدمات اجتماعی دولت، صرفا مزد نقدی از طرف کارفرما، کارگران را در موقعیت دفاعی قرار داده و نمیتونه بستر مطالبات مشترک از دولت به عنوان حقوق اجتماعی بشه
  • مسئولین مملکتی از مجلس ودولت و غیره حاضر به پرداخت حقوق کارگران و بازنشستگان نیستند در پرداخت حقوق بازنشستگان کاملا این مسئله مشهود می باشد آیا فکر نمی کنید این کار در راستای صتدوق بین المللی پول و برداشتن شورای عالی کار که از خودشان می باشد نیست؟
  • چرا علیرغم ابطال مصوبه افزایش ۱۰٪ سایرسطوح بازنشستگان تامین اجتماعی توسط رییس مجلس وارسال آن به دولت، باوجودپایان مهلت قانونی هنوز دولت تن به تصویب مصوبه شورایعالی کارنمیدهد؟ آنهم درشرایطی که حقوق بازنشستکان  از ذخیره پرداخت حق بیمه خودشان تامین میشود، آیا نباید رئیس  مجلس بعلت علت عدم ابطال واجرای مصوبه شورایعالی کارطبق ماده۹۶برای سایرسطوح ،خودش طبق این قانون نتنهامصوبه قانونی را جهت احرا به تامین اجتناعی ابلاغ کند؟درحالیکه طبق ماده ۵۷۶ تعزیرات اسلامی هریک ازمسئولین باید بعلت عدم اجرای قانون ابلاغی مجلس ازیک تاپنج سال به انفصال از مقام دولتی  محکوم شوند.
  • ‌آقای فرج الهی برخورد کارگران و بازنشستگان به تشکلهای غیر مستقل و غیر دموکراتیکی مانند خانه کارگر و کانون بازنشستگان چگونه باید باشد؟
  • بین عدالت و دمکراسی همیشه یک رابطه تنگاتنگی وجود دارد ، آیا  دمکراسی در محیط کار از مطالبات اساسی تشکل های کارگری هست؟ اگر بله  آیا موفقیتهایی در این زمینه وجود داشته ؟
  • اصلا به نظر شما در جامعه ای که مردمش در محیط کار از هیچ آزادی و حقی برخوردار نیستند و محیط کارش دیکتاتوری است ، میتوان به دمکراسی سیاسی رسید ؟
  • اخیرا سازمان تامین اجتماعی طرحی برای پیوستن زنان خانه دار به سازمان با وعده بازنشستگی را مطرح نموده ، بنظر می رسد در نظر دارند با ورشکستگی سازمان تمامیت آنرا به دولت واگذار کنند . نظرتان را در این باره بفرمایید
  •  
تاریخ انتشار : ۱۰ مرداد, ۱۴۰۱ ۴:۵۷ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

چهل روز سوگ به وسعت یک سرزمین

در چهلمین روز بزرگداشت جان‌باختگان، بار دیگر بر حق دادخواهی خانواده‌ها، ضرورت تشکیل کمیته‌ای حقیقت‌یاب برای روشن شدن ابعاد این جنایت و پاسخ‌گو کردن آمران و عاملان آن تأکید می‌کنیم. پیگیری این مطالبه، بخش جدایی‌ناپذیر برنامه و مبارزۀ  سازمان ما سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)، است. ما خود را موظف می‌دانیم با بهره‌گیری از ظرفیت‌های سیاسی و حقوقی، به‌صورت سازمان‌یافته و پیگیر برای مستندسازی این جنایات، روشن شدن همۀ ابعاد حقیقت، تحقق عدالت و جلوگیری از تکرار چنین فجایعی اقدام کنیم.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

مصاحبهٔ مونیخ؛ آزمونی برای مسئولیت‌پذیری سیاسی

شهناز قراگزلو: نکتهٔ حساس‌تر در همان مصاحبه این بود که کسرا ناجی اشاره کرد بسیاری از نیروهای سیاسی و مخالفان جمهوری اسلامی رهبری رضا پهلوی را نمی‌پذیرند و زیر چتر او قرار نمی‌گیرند. پاسخ رضا پهلوی این بود که کسانی که با او همراه نیستند، احزاب و سازمان‌هایی‌اند که به دموکراسی اعتقاد ندارند. این پاسخ از نظر سیاسی و اخلاقی خطرناک است، چون به‌جای پذیرش تکثر طبیعی جامعه، مخالفان را با یک برچسب از دایرهٔ مشروعیت خارج می‌کند.

مطالعه »

اهریمن‌سازی از چپ و کنش ما

یک همگرایی ایدئولوژیک طولانی‌مدت بین رسانه‌های قدرتمند و تحت حمایت خارجی و جریان‌های تأثیرگذار در درون حاکمیت و رسانه های وابسته به آنها وجود داشته است که هر دو، اهریمن‌سازی چپ و نسبت دادن مسئولیت مشکلات ایران به آن را مفید یافته‌اند. خشم عمومی از نابرابری، فساد و بی‌عدالتی اقتصادی بسیار واقعی است، اما این خشم به طور کامل با حمایت از جایگزین‌های سوسیالیستی یا برابری‌خواهانه همخوانی ندارد.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مرگِ «مرگ‌اندیشی»؛ تولدِ «الهیاتِ زندگی»

اظهارات جدید سخنگوی وزارت بهداشت چه ابعادی دارد؟ داستان اجسادی که با آنژیوکت، چست تیوب در سردخانه کهریزک هستند

زنان؛ نخستین قربانیان نااطمینانی در بازار کار ایران

سلطنت‌طلبی؛ آلت دست مداخله‌گران و مانع وحدت جنبش

ایران در تقاطع انسداد داخلی و نظم نابرابر جهانی

گذار یا بازتولید بحران؟ دغدغه چپ در افق  آینده ایران