سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۶ خرداد, ۱۴۰۵ ۲۱:۳۶

شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۱:۳۶

رضا پهلوی – هم‌پیمان فاشیست‌ها، مدافع حملۀ نظامی به ایران

ویدیویی از کودکی در غزه منتشر شد که از شدت گرسنگی به مرز فروپاشی جسمی رسیده و به تکه‌ای استخوان تبدیل شده است. در زیر آن، یک خاخام افراطی نوشته است: «هر کودک فلسطینی باید از گرسنگی بمیرد. چون اگر امروز نمیرد، فردا ما را خواهد کشت». امروز نه‌تنها خاخام‌های افراطی، بلکه بسیاری از سلطنت‌طلبان ایرانی نیز، آگاهانه یا ناآگاهانه همین منطق را تکرار می‌کنند: و با همین منطق در شعارهایی چون «مرگ بر سه فاسد» و "شاه یکی، رهبر یکی، میهن یکی، از هم‌اکنون مسیر حرکت آینده خود را ترسیم می‌کنند

چندی پیش ویدیویی از کودکی در غزه منتشر شد که از شدت گرسنگی به مرز فروپاشی جسمی رسیده و به تکه‌ای استخوان تبدیل شده است. (۱)

او دیگر کودک نیست.
نه اشک دارد، نه پوست، نه رؤیا.

او نه جنگ‌جو بود، نه سیاست‌مدار، نه رهبر و نه عضو حماس — فقط یک کودک.

در زیر آن، یک خاخام افراطی نوشته است:
«هر کودک فلسطینی باید از گرسنگی بمیرد. چون اگر امروز نمیرد، فردا ما را خواهد کشت».

آیا این، همان صدایی نیست که تاریخ آن را در هیئت آدولف هیتلر شناخته است، که این‌بار از دهانی دیگر بیرون می‌آید؟

این تنها یک جنایت نیست —نشانه‌ای است از بازگشت نوعی تفکر فاشیستی، با پوششی مذهبی و در قالب «حق دفاع».

امروز نه‌تنها خاخام‌های افراطی، بلکه بسیاری از سلطنت‌طلبان ایرانی نیز، آگاهانه یا ناآگاهانه همین منطق را تکرار می‌کنند:

آن‌ها گروهک تروریستی حماس را معادل ملت بی‌دفاع فلسطین قرار می‌دهند و با این همسان‌سازی، مرز میان یک کودک و یک تروریست را از میان برمی‌دارند؛ مرزی که حذف آن، راه را برای توجیه خشونت علیه غیرنظامیان هموار می‌کند.

و با همین منطق در شعارهایی چون «مرگ بر سه فاسد» و “شاه یکی، رهبر یکی، میهن یکی»— که در برخی تجمعات و فضاهای هواداری مطرح شده و  یادآور همان شعار «یک ملت، یک رایش، یک رهبر» در گفتمان آدولف هیتلر است —از هم‌اکنون مسیر حرکت آینده خود  را  ترسیم می‌کنند.

و فاجعه، زمانی ابعاد نگران‌کننده‌تری می‌یابد که رضا پهلوی، این «پدر» خودخوانده ملت، به اسرائیل سفر می‌کند، در برابر دیوار ندبه سر تعظیم فرود می‌آورد، با نتانیاهو عکس می‌گیرد و از حمله نظامی آن به ایران استقبال می‌کند.

آیا این ادعا که چنین حمله‌ای متوجه مردم ایرن نیست، «بشردوستانه» است و به زیرساخت‌های کشور کاری ندارد، در واقعیت نیز صادق است و یا آن‌که جز ویرانی برای مردم و سرزمین نتیجه‌ای به همراه نداشته است؟   

آیا این وضعیت، این پرسش را پیش نمی‌کشد که آیا آقای پهلوی برای دستیابی به قدرت، حاضر است کشور را در معرض خطراتی قرار دهد که می‌تواند به نابودی گسترده و جبران‌ناپذیر بیانجامد؟

نه! او نه صدای آزادی‌خواهی، که پژواک یک اتحاد خطرناک است:

هم‌سوئی با گفتمان‌هایی که سیاست را با حذف و خشونت تعریف می‌کنند و مرزهای انسانی را نادیده می‌گیرند.

آیا این است معنی «جاوید شاه»؟
آیا این است معنی ملی‌گرایی؟

نه! ایران را نمی‌توان با نام شاه یا شاهزاده، به پای هیچ ایدئولوژی ویرانگری قربانی کرد.

و ملتی که هنوز نفس می‌کشد، اجازه نخواهد داد که “پدر» خودخوانده‌اش، به‌راحتی  و به‌نام مردم در مسیری قرار گیرد که به جنایت علیه بشریت بینجامد.

ما به نسل‌های امروز و فردا خواهیم گفت:
در این دوران تاریک، عده‌ای ایستادند، عده‌ای توجیه کردند، و عده‌ای، فروختند.

و بر آنان که فروختند، ننگ ماندگار خواهد ماند.

(۱) https://www.instagram.com/reel/DM-jpSbo93A/?igsh=MTJmaXVkb3J6eWMweQ%3D%3D

تاریخ انتشار : ۱ فروردین, ۱۴۰۵ ۱۱:۳۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

ترامپ، توافق با جمهوری اسلامی ایران و پیمان ابراهیم

چنین می‌نماید که زور ترامپ برای خلق «بیگ بنگ»ی نو چندان پرزور نیست.

گره «پیوستن عربستان و قطر به پیمان ابراهیم» به پایان جنگ با ایران را قطر و عربستان به کوری کشاندند.

کوری گره همزمان پیام روشنی را با خود دارد؛

بدون ایران، نظمی نو در منطقه، باختر آسیا؛ حاکم نخواهد شد.

آمریکا باید در ملاحظات سیاسی خود نقش ایران را از «تهدید» به «بازیگر ضروری» بازتعریف کند.

ایران دیری‌ست در پی شناسایی این نقش خود از سوی امریکا بوده است.

مطالعه »

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتمل‌تر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بی‌بدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هم‌وطنان برای ایجاد اتحاد و هم‌بستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستم‌مان ورزش‌کارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدان‌های جهانی ارج می‌گذاریم.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

اسلام به‌مثابه ایدئولوژی دولت: پژوهشی بر اساس مفهوم قدرت، فرهنگ و ایدئولوژی نزد گرامشی

گاهنامه زنان شماره ۲ – زمستان ۱۴۰۴

تلاش و دغدغهٔ نسل پنجاه و هفت و نسل زد! دیکتاتوری و فقر عمومی و بشکه‌های ثروت

آیا سامانه پدافند هوایی نوین ایران می‌تواند تغییر دهنده برنده بازی باشد؟

ملت ایران؛ تداوم یک هویت تاریخی در ورای تعاریف مدرن

چه شنیدید؟ آزادی، آزادی و آزادی*