اعتراضات گسترده علیه گرانی، فساد، سیاست منطقه ای و ولی فقیه

مردم تنگدست، گرسنه و به تنگ آمده از سیاست ها و کارکردهای جمهوری اسلامی در دو روز گذشته در تعدادی از شهرهای کشور به خیابان ها آمدند و علیه گرانی، فقر، دزدی و فساد، سرکوب، سیاست توسعه طلبانه رژیم در منطقه و ناتوانی حکومت در اداره کشور و علیه روحانیت و ولی فقیه شعار دادند و خواستار تامین آزادی و رهائی زندانیان سیاسی شدند. تظاهرات در شهرهای مشهد، نیشابور، کاشمر، شاهرود، کرمانشاه، همدان، تبریز، اهواز، ساری، خرم آباد، سبزوار، رشت، قم، قوچان، قزوین و …….انجام گرفته است.هم زمانبا این تظاهرات، در چند شهر دیگر ایران از جمله زنجان و عسلویه نیز گردهمائی صنفی برگزار شده که برخی از آنها با شعارهائی علیه حاکمیت همراه بوده است.

این بار اعتراضات برخلاف سال ۱۳۸۸ که در تهران آغاز و کانونی گردیده بود، از مشهد شروع و در تعدادی از شهرهای کشور ادامه یافته است. در سال ۸۸ چند ماه طول کشید تا شعار علیه دیکتاتوری طرح و فراگیر شود. ولی این بار گرچه در آغاز شعارها به مسئله گرانی برمی گشت و علیه حسن روحانی بود، ولی در تداوم خود روی حکومت، ولی فقیه و روحانیت متمرکز شد.

تظاهرات گسترده مردم به جناح های حکومتی و به سلطنت طلبان برنمی گردد. تمرکز شعارها روی حسن روحانی در مشهد در آغاز تظاهرات به این برداشت دامن زد که گویا جناحی از حکومت سازمان گر تظاهرات در شهرهای مختلف کشور است. هرچند ابتدا در مشهد و برخی شهرهای خراسان جناح مخالف روحانی در دعوت به تظاهرات نقش داشتند، ولی تداوم و تسری اعتراضات به شهرهای دیگر، زیر ضرب بردن راس حکومت و روحانیت و طرح شعار علیه ولی فقیه و فریاد شعار “یا مرگ، یا آزادی”، نشان داد که اعتراضات، برخاسته از میان گروه های محروم و تهی دست جامعه است که جانشان از فقر و تنگدستی و از دیکتاتوری به ستوه آمده و علیه حکومت شوریده اند.

اعتراضات مردم هشداری به جمهوری اسلامی و اعلام مخالفت با سیاست های ویرانگر آن، دزدی و فساد، فقر، بیکاری، شکاف طبقاتی، غارتگری باندهای حکومتی، اختناق حاکم برکشور و سیاست های توسعه طلبانه در منطقه و حضور نظامی در سوریه است. جمهوری اسلامی ناتوان از اداره کشور و حل بحران های انباشته و در هم تنیده ای است که کشور ما را فرا گرفته است. این اعتراضات نشانگر گسترش نارضایتی نسبت به حکومت در بین مردم است. مردم خواهان تغییرند. 

از سوی دیگر اعتراضات مردم هشداری است به جریان های سیاسی چپ و دموکرات مخالف جمهوری اسلامی. این تظاهرات نشان داد که جامعه در نتیجه بی کفایتی حکومت، فساد و دزدی، غارتگری باندهای حکومتی و دیکتاتوری، آماده انفجار است. در بالا و در میان حکومتیان نیز، جناح های رژیم گریبان یکدیگر را گرفته و به جان هم افتاده اند. اگر جریان های چپ و دموکرات نتوانند متحد شوند و در سمت دادن به شعارها و مبارزات مردم نفش ایفا کنند، نیروهای غیردموکرات می توانند به کمک قدرت های جهانی و منطقه، مبارزه مردم را به کج راه بکشانند.

مردم مطالبات زیادی دارند که در شعارهای آنا ن بازتاب می یابد. نخستین گام در پاسخ گوئی به مطالبات مردم، آزادی زندانیان سیاسی، تامین آزادی ها، ریشه کنی فساد و دزدی، کوتاه کردن دست باندهای حکومتی از غارتگری ثروت های کشور، اتخاذ تدابیر و سیاست های ضرور برای غلبه برفقر، بیکاری و تامین عدالت اجتماعی و پایان دادن به سیاست توسعه طلبانه در منطقه و بیرون آمدن از سوریه است.  

هیئت سیاسی ـ اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)

هیئت مسئولین کنشگران چپ

هیئت هماهنگی سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران ـ طرفداران وحدت چپ

۹ دیماه ۱۳۹۶ (۳۰ دسامبر ۲۰۱۷)