اعتصابی کە دما سنج و جهت نما است

بە انگیزە اعتصاب در مجتمع پتروشیمی ماهشهر کارگران شاغل در شرکت های پیمانی فعال در مجتمع پتروشیمی ماهشهر، بار دیگردر اعترا ض بە شرایط دشوار کاری و عدم رعایت حقوق سندیکایی کارگران شا غل در شرکت های پیمانی، با خواست انحلال شرکت های پیمانی و برخوردارشدن کارگران از کلیە مزایای کارگران رسمی و حقوق سندیکایی، پس ازتشکیل کمیتەای از میان خود برای هدایت اعتصاب شان و پیگیری مطالبات کارگران ازروز ۲ مهر ماە ۱۳۹۰ اعتصاب تازەای را آغاز کردەاند کە تا کنون ادامە و گسترش یافتە است. بر اساس اخبار رسیدە تعداد کارگران شرکت کنندە در این اعتصاب بە ۶۵۰۰ نفربالغ گردیدە وبدلیل وسعت اعتصاب بخش زیادی از امور جاری در این مجتمع زمینگیر شدە و کارگران تهدید کردەاند کە چنانچە بە خواستە هایشآن رسیدگی نشود کل تولید را متوقف خواهند کرد. علاوە بر آن کارگران در راهپیمای و تجمعاتی کە تا کنون در مقابل ساختمان اداری شرکت داشتەاند علیە برخی مسئولین نیز شعار دادە و خواهان استعفای مقامات مذکور شدەاند. کارگران شرکتهای پیمانکار فعال در پتروشیمی ماهشهر در فروردین ماە سال جاری نیز برای رسیدگی بە مطالبات شان دست بە یک اعتصاب ۱۱ روزە دیگرزدە بودند. اعتصاب فروردین ما پس ازآنکە مسئولین از کارگران تقاضای مهلت برای رسیدگی بە مطالبات کارگران کردند، و قول مساعد مسئولین مبنی بر اجابت مطالبات کارگران پایان یافت. اما اینبار نیز مسئولین مربوطە بە عهد خود وفادار باقی نماندند و ازانجام قولهائی کە بە کارگران دادە بودند طفرە رفتند. خلف وعدە مسئولین سبب شد تا کارگران کە برای دست یافتن بە مطالباتشان بار دیگر دست بە اعتصاب بزنند و مطالبات خویش را از این طریق پیگیری نمایند. جلوگیری از تشکیل سندیکا و عدم پذیرش حق تشکل، درمجتمع پتروشیمی ماهشهر، عملا برقرای هر نوع ارتباط حقوقی واقعی میان کارگران و مدیریت  را نا ممکن نمودە است، از اینرو برغم آنکە حق اعتصاب نیز کە خود  از حقوق سندیکایی است برسمیت شناختە نشدە است؛ اما با این حال بە یگانە رویە بیان مطالبات و اعترا ضات و کانال ارتبا طی کارگران با کارفرمایان و مسئولین دولتی تبدیل گردیدە است. به همین جهت انجام هر اعتصابی در ایران خواستە یا نا خواستە، بخشا بە مثابە اهرم فشار کارگران برای حق تشکل نیز هست. هر اعتصاب صنفی مادامیکە حق تشکل در ایران برسمیت شناختە نشدە با شد خصلت چند وجهی خود را حفظ خواهد کرد. تعطیلی شرکت های پیمانکار و استخدام رسمی کارگران قراردادی شرکت های پیمانکار ازجملە وعدە های بود کە دولت احمدی نژاد درابتدا خود بە کارگران دادە است. یکی از مطا لبات اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز کە اندکی پیش از اعتصاب کارگران ماهشهر رخ داد نیز انجام همین وعدە احمدی نژاد بود. اما دولت نە تنها بە این وعدە خود پایبند نماند، بلکە تعداد کارگران قراردادی و شرکتهای پیمانکار در دوران زمامداری دولت احمدی نژاد با سرعت افزایش یافت و بە رویە تبدیل گردید. کارگران از این جهت با شرکتهای پیمانکار مخالفت میورزند کە آنها قوانین کار و حقوق کارگر را رعایت نمی کنند. عمدە ترین دلایل نارضایتی کارگران از شرکتهای پیمانکارآن است کە در اکثراین شرکتها استثمار و فشار زیاد ، سطح دستمزدها پایین ومزایایی کە بە کارگران رسمی تعلق می گیرد بە کارکنان این موسسات و کارگران قرار دادی تعلق نمی گیرد، از این روی کارکردن دراین شرکت ها بسیار دشوار و فرسایندە است. این در حالی است کە درآمد و سود آوری شرکت های پیمانکار نیز بالا است.  در حالیکە کارگران در اهواز، شوش و خرمشهر بدلیل نگرفتن حقوق چند ماهە خود بە اعتصاب متوسل می شوند ماجرای اختلاس ۳ هزارملیارد تومانی مقامات بلند پایە رژیم از پردە بیرون می افتد. وجود این و ضعیت نمی تواند بە گسترش نارضآیتی و اعتراضات کارگری، آنهم در شرایطی کە کارد بە استخوان کارگران و مزد بگیران رسیدە و آنها چشم انداز روشنی برای آیندە خود نمی بینند، منجر نگردد و بە نا آرامی و اعتصابات کارگری کە مدتها است بە یک امرفراگیر و در حال توسعە تبدیل شدە است، دامن نزند. بی کفایتی حکومتی کە توانایی ایجاد اشتغال را ندارد و کوشش می کند با دادن وعدەهای دروغ وارایە آمارهای بی اساس از ایجاد اشتغال و رشد اقتصادی برضعف و ناتوانی خود سرپوش بگذارد و با نزدیکترین شدن انتخابات مجلس، تعداد اینگونە وعدە ها و آمار ها  را نیز افزایش بدهد. احمدی نژاد و اعضای دولت او در حالیکە بحرانهای فلج کنندە سراسر کشور را در بر گرفتە است و در هر هفتە چندین اعتصاب کارگری بە خاطر عدم پرداخت حقوق، تعطیلی موسسات، بیکاری، گرانی و غیرە … در کشور رخ می دهد، ازمحو کامل بیکاری، ۳ برابر کردن میزان یارانە نقدی حرف می زنند. اعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر و تشکیل کمیتە اعتصاب از لحاظ اینکە در چنین شرایطی اتفاق می افتند، حایز اهمیت است. دربیانیە اعلام تشکیل کمیتە اعتصاب کارگران مجتمع پتروشیمی ماهشهر اهداف اعتصاب چنین اعلام شدەاند: ” کارگرانی که برای احقاق حقشان و برای لغو قرارداد موقت وایجاد قرارداد مستقیم و اجرای مصوبات دولت در این زمینه دست به اعتصاب بزرگ زده اند. ما به این نتیجه رسیده ایم که بدون ایجاد هماهنگی و تشکل یابی راه به جایی نخواهیم برد حتی اگر اعتصاب موفق شود و دستاوردی هم داشته با شد بدون ایجاد تشکل و سازمان یابی آن دستاورد هم پایدار نیست و نمیتوان آن را حفظ کرد. لذا در قدم اول، کمیته اعتصاب را برپا نموده ایم و از همه چه در داخل و چه نهادهای کارگری در خارج انتظار کمک و یاری داریم. لازم به ذکر است که این کمیته در اولین اقدام خود و همزمان صندوق کمک به اعتصاب کارگران ماهشهر را راه اندازی کرده است. دست همه را برای همکاری میفشاریم و انتظار داریم که همه به جای اعلام حمایت فقط روی کاغذ بطور عملی مارا برای تشکیل سندیکای کارگران ماهشهر یاری کنند زیرا هدف نهایی ما تشکیل سندیکای مستقل کارگران ماهشهر است” مضمون و نگارش بیانیە کوتاە کمیتە اعتصاب، کە حکایت از توانایی و درک وتشخیص و جهت گیری صحیح کمیتە دارد و نشانە بارزی از رشد آگاهی درمیان کارگران و مزد بگیران و مبارزان جنبش سندیکایی بر خاستە از دل مبارزات و اعتراضات پر شمار کارگری در طی دهە های اخیر است. تاثیر این حرکت در جهت یابی آتی جنبش کارگری و کامیابی اعتصابات کارگری و ارتقاء کیفی جنبش مزد بگیران بسی فراتر از یک اعتصاب است. ایجاد کمیتە های اعتصاب، یکی از خصوصیات بارز اعتصابات کارگری درآستانە انقلاب ایران بود، این کمیتە ها در سازماندهی و جهت دهی مبارزات کارگری دوران انقلاب و در پایە ریزی شوراها و سندیکاهای کارگری کە در آنزمان توسط کارگران تشکیل شد نقش اساسی ایفا کردند. از آن دوران تا کنون کمیتە های اعتصاب یا دیگر شکل نگرفتند و یا اینکە اگر بطور نادر، اگر هم کمیتەای  شکل می گرفت، کاملا مخفی بود و رسما اعلام وجود نمی کرد. اما اینک پس از سالها ما شاهد تشکیل کمیتە اعتصاب در یک واحد مهم صنعتی هستیم کە با صدور بیانیە اعلام موجودیت علنی می کند و مطالبات صنفی آن مشابهت فراوانی با مطالبات صنفی کمیتە های اعتصاب در دوران انقلاب دارد. این خود می تواند نشانەای از آغاز یک دورە تازە و امید بخش در جنبش کارگری و دما سنج و جهت نمای جنبش کارگری باشد. این تحول را باید بە فال نیک گرفت و امیدوار بود کە این کمیتە بتواند بە اهدافی کە برای خود تعین کردە دست یابد و بە یک پدیدە الهام بخش در میان سایرکارگران تبدیل گردد.