سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۳:۲۲

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۳:۲۲

بهترین راه حل مسئله ملی در ایران، فدرالسیم است

اصولا ما همیشه خواستار آن بودیم که با احزاب دمکرات و مترقی برای مبارزه مشترک در جهت تحقق اهداف ملل تحت ستم ایران، به طور کلی خلقهای ایران، با هم همکاری بکنیم و همیشه هم برای این همکاری ها آماده بودیم و هستیم. توصیه کنگره سیزدهم هم در همین جهت و در همین راستا است. اما در مورد اتحاد عمل پایدار سیاسی که ما با سازمان اتحاد فدائیان و راه کارگر داشتیم که ما سالهاست که با هم هستیم در این اتحاد عمل، اگرچه در گزارش نیامده و مشخصا اسمی از آن برده نشده، اما به این معنا نیست که ما عدولی کرده باشیم و یا برای ما سئوالی در این مورد پیش آمده باشد.

آقای مهرپرور با تشکر از اینکه فرصتی که در اختیار ما گذاشتید. علت اینکه حزب دمکرات کردستان ایران در کنگره اخیرش، شعار مرکزی این حزب را از” خودمختاری برای کردستان، دمکراسی برای ایران” به یک نظام دمکراتیک فدرالیسم و تکثرگرا تغییر داد چی بود؟ فکر می کنید که اثرات این تغییر در سیاستهای آتی این حزب چگونه باشد؟ 
من هم متشکر هستم برای وقتی که به من دادید که در مورد سوال شما توضیحاتی به شنوندگان محترمتان بدهم. به نظر من مناسب ترین راه برای حل مسئله ملی در ایران کثیرالمله، همان فدارالیسم است. البته این اصطلاح برای ما تازگی ندارد و لغت فدرالیسم اولین بار نیست که در ادبیات حزب دمکرات کردستان به کار میرود. ما از سالهای قبل معتقد بودیم که بهترین راه حل مسئله ملی، برای همه ملل تحت ستم در ایران، فدرالیسم است. مسلم است که در فدرالیسم اصولا وجه مشترک خلقها با هم بیشتر می شود و خود فدرالیسم یک نوع هم پیمانی و یک نوع معاهده است بین اقوام مختلف یا بین مذاهب مختلف یا بین تضادهای گوناگون. و یک راه حل است برای همزیستی مسالمت آمیز در یک کشوری یا در یک منطقه ای ، اما در مورد شعاری که می دهیم منظورمان فدرالیسمی است که بر اساس ملیتها و در چهارچوب جغرافیائی کشور ایران باشد. حالا یک موقع ممکن است فدرالیسم از لحاظ مذهب باشد، یک موفع ممکن است از لحاظ ملیتها باشد، یک موقع ممکن است فدرالیسم در یک کشوری پیاده می شود، ممکن است فقط به خاطر اداره یک کشور وسیعی باشد. اما در هر حال نظر ما در مورد فدرالیسم این است که حقوق ملی ملیت ها که در آن کشور زندگی می کنند، محفوظ باشد و در چهارچوب آن فدرالیسم بتوانند هم اختیار اداره منطقه خودشان را داشته باشند، هم بتوانند شریک و سهیم باشند در اداره کشور و نه مانند یک همشهری یا هم ولایتی درجه دو، بلکه مستقیما شریک باشند در اداره کشور.
در نظام فدرالیسم این دو مسئله میتواند تجلی پیدا کند، هم نوعی خودمختاری داشته باشند برای اداره منطقه و برای وصف فرهنگ و زبان ملی خودشان و هم از طریق نمایندگانشان در اداره کشور به طور کلی مشارکت داشته باشند. مشارکت از راه قانونی.
مسئله دیگراینکه ما قبلا تکیه کردیم روی دمکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان. در شعار فدرالیسم هم این دو خواسته تجلی پیدا می کند. ما می خواهیم هم یک نظام فدرال دمکراتیک باشد و احزاب ازاد باشند و پلورالیسم سیاسی تامین شودو هم ملت ها بتوانند هم فرهنگ و زبان ملی خودشان را توسعه بدهند و بتوانند در واقع خواست خودشان را در چهارچوب جغرافیائی ایران بدست بیاورند. و آن اصل خودمختاری خلقهای ساکن ایران است.

آقای مهرپرور! در گزارش کنگره که ارائه شده، در مورد سیاست های حزب، اطلاعی داده نشده بویژه اینکه موضع کنگره در مورد اتحاد عمل برای دمکراسی ، اگر ممکن است توضیح بدهید، که مناسبات حزب با دیگر نیروهای اپوزیسیون دمکرات چگونه اتحادی خواهد بود؟
اتفاقا در گزارش سیاسی کمیته مرکزی برای کنگره ۱۳ حزب، تاکید شده روی همکاری احزاب سیاسی و اپوزیسیون ایران. چه اپوزیسیون داخل کشور و چه اپوزیسیون که نمی توانند به صورت قانونی در داخل ایران فعالیعت بکنند و اصولا رهبری شان در خارج ایران است. در گزارش، بر لزوم همکاری و هماهنگی و تشکیل نوع ائتلاف و جبهه، تاکید شده و از آنها خواسه شده روی اهداف مشترکی دور هم جمع شوند و از این تفرقه و جدائی که در واقع بیش از همه جمهوری اسلامی از آن نفع برده، بپرهیزند.
آن اهداف و سیاست می تواند دمکراسی و آزادی، روی تغییر نظام ـ در واقع سرنگونی این نظام جمهوری اسلامی ـ و جمهوری که بر اساس مردم سالاری به اصطلاح بنا شده باشد، جدائی دین از دولت، رعایت حقوق بشر، رعایت حقوق اقلیت های قومی تحت ستم در ایران از راه فدرالیزه کردن، برابری حقوق زن و مرد باشد. اینها می توانند اصولی باشند که احزاب سیاسی را دور هم جمع بکند. البته بعضی از این اصول مانند دمکراسی و آزادی ـ حقوق اقلیت های قومی برای ما جنبه پرنسیپی دارند و بیشتر روی آن تاکید می کنیم و برایمان اهمیت دارد.
اصولا ما همیشه خواستار آن بودیم که با احزاب دمکرات و مترقی برای مبارزه مشترک در جهت تحقق اهداف ملل تحت ستم ایران، به طور کلی خلقهای ایران، با هم همکاری بکنیم و همیشه هم برای این همکاری ها آماده بودیم و هستیم. توصیه کنگره سیزدهم هم در همین جهت و در همین راستا است. اما در مورد اتحاد عمل پایدار سیاسی که ما با سازمان اتحاد فدائیان و راه کارگر داشتیم که ما سالهاست که با هم هستیم در این اتحاد عمل، اگرچه در گزارش نیامده و مشخصا اسمی از آن برده نشده، اما به این معنا نیست که ما عدولی کرده باشیم و یا برای ما سئوالی در این مورد پیش آمده باشد.
با احزاب دوست اتحاد فدائیان خلق ایران و راه کارگر، ما همچنان پای بند و معتقد به اصولی هستیم که با هم توافق کردیم، و روی آن اتحاد عمل پایدار هستیم و وفادار به تعهداتی که کردیم. اما راستش را بخواهید در مورد موضع جدید اتحاد فدائیان در کنگره اخیرشان، من اطلاع دقیقی ندارم و در این مورد نمی توانم اظهار نظر بکنم. 

تاریخ انتشار : ۲۷ تیر, ۱۳۸۳ ۴:۴۰ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!