سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۲ اسفند, ۱۴۰۴ ۰۷:۵۹

جمعه ۲۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۷:۵۹

جزئیات جلوگیری از برگذاری مراسم سالگرد فروهرها از زبان پرستو فروهر

پرستو فروهر که از چند روز پیش برای برگذاری مراسم هجدهمین سالگرد کشته شدن پدر و مادر خود، داریوش فروهر و پروانه اسکندری، در ایران به سر می برد، اعلام کرد که با وجود اعلام عدم ممنوعیت برگذاری مراسم سال جاری، در تماس او با پلیس امنیت به وی اعلام شده است که "همان طور که شما به لحاظ قانونی حق دارید در خانه مراسم برگذار کنید و نیازی به مجوز ندارید، ما هم حق داریم که نگذاریم کسی بیاید."

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرستو فروهر که از چند روز پیش برای برگذاری مراسم هجدهمین سالگرد کشته شدن پدر و مادر خود، داریوش فروهر و پروانه اسکندری، در ایران به سر می برد اعلام کرد که با وجود اعلام عدم ممنوعیت برگذاری مراسم سال جاری، در تماس او با پلیس امنیت به وی اعلام شده است که “همان طور که شما به لحاظ قانونی حق دارید در خانه مراسم برگذار کنید و نیازی به مجوز ندارید، ما هم حق داریم که نگذاریم کسی بیاید.”

پرستو فروهر در ارتباط با امید وی برای برگذاری مراسم امسال به خبرنگار هرانا گفت: “امسال واقعاً و حقیقتاً من امید داشتم که ما بتوانیم این مراسم را برگذار بکنیم. شواهد و قرائن هم نشان می دادند که این امیدواری بیجا نیست. برای این که هم آگهی ما را در روزنامه چاپ کردند هم احضار نشدم و حتی از نیروی انتظامی هم که کسی مراجعه کرد به من گفتند که هیچ دستوری مبنی بر ممنوعیت به ایشان داده نشده است.”

پرستو فروهر با اعلام این که ما امروز را با امیدواری آغاز کردیم، گفت: “ولی از صبح تا ظهر تعداد ماموران انتظامی و امنیتی در کوچه و محله زیاد شد. همان صبح هم از چند تن از اقوام که یکی از ایشان خانم بسیار مسنی بود، با وجود این که گفته بودند از اقوام اند، کارت شناسایی خواسته بودند.”

وی همچنین گفت که “هیچ کس را نگذاشتند که به این خانه بیاید و گفتند که ماموریت دارند.”

خانم فروهر در ادامه با ذکر این که به این ممانعت برای برگذاری اعتراض کرده است گفت: “من با پلیس امنیت تماس گرفتم و به این روند اعتراض کردم و خواستم بپرسم که این تغییر تصمیم از کجاست و به چه دلیل است، ولی طبق معمول جوابی نگرفتم.”

او در ادامه و در ارتباط با تماس خود با پلیس امنیت و حرفهایی که گفته و شنیده است اظهار داشت: “حرفی که شنیدم و بسیار مایه تعجب و البته بیش از آن تاسف و درد است این است که گفتند درست است که شما به لحاظ قانونی حق دارید در خانه مراسم برگذار کنید و نیازی به مجوز ندارید، ولی ما هم حق داریم که نگذاریم کسی بیاید.”

او با اعتراض به این روند نیروهای امنیتی اعلام کرد: “انگار که ما اصلا محلی از اعراب نیستیم. هیچ چیز به حساب نمی آییم. حتی این که به ما اعلام نکردند که مراسم ممنوع خواهد بود. حتی در این حد هم ما را به حساب نمی آورند.”

پرستو فروهر با ذکر این که در طول روز و در خارج از خانه و در خیابان منتهی به خانه نیز نیروهای امنیتی از مردم فیلم می گرفتند و با برخوردهای نادرست اقدام به هل دادن و برخورد خشن با مردم کرده اند گفت که با وجود اعتراضات در برابر این حرکات نیروهای امنیتی، هیچ پاسخ درستی به آنها داده نشده است.

پرستو فروهر با اشاره به جمله “مامور هستیم و معذور” که از زبان نیروهای امنیتی شنیده است و با ذکری از پرونده قتل پدر و مادر خود گفت: “جمله ای که من واقعا دیگر نمی توانم بشنوم و قلب آدم را آتش می زند این که دائم بشنویم که مامور ایم و معذور. من نمی فهمم این به چه معناست. من به ایشان گفتم که کسانی که  هفده سال پیش به این خانه آمدند و پدر و مادر نازنین من را آن گونه سلاخی کردند، همین را در پرونده شان نوشته اند که مامور بودند و دستور داشتند.”

او در پایان اعتراض خود به این برخورد با مردم و عدم برگذاری مراسم را این گونه بیان کرد که “این چه شیوه ی برخوردی با شهروندان این جامعه است؟”

گفتنی است که نسرین ستوده که قرار بود در این مراسم پیرامون پرونده ی دادخواهی خانواده های قربانیان سخنرانی کند، به همراه شرکت کنندگان در مراسم در خیابان های منتهی به محل مراسم متوقف شده اند.

آخرین گزارشها نیز از حضور نیروهای امنیتی تا پاسی از شب در مقابل و خیابان منتهی به خانه فروهرها حکایت دارند.

لازم به ذکر است که آگهی برگذاری مراسم بزرگداشت، چند روز پیش در روزنامه اطلاعات به چاپ رسیده بود.

داریوش فروهر و پروانه اسکندری در جریان قتل های سیاسی موسوم به “قتل های زنجیره ای” در سال ۱۳۷۷ در منزلشان کشته شدند.

“قتل‌های زنجیره‌ای”، به قتل برخی از شخصیت‌های سیاسی و اجتماعی منتقد نظام جمهوری اسلامی در دههٔ هفتاد خورشیدی در داخل و خارج از ایران گفته می‌شود که به گفتهٔ برخی منابع با صدور فتوای روحانیون بلندپایه و پرسنل وزارت اطلاعات در زمان وزارت علی فلاحیان و دری نجف آبادی صورت گرفت.

داریوش فروهر، پروانه اسکندری، محمد مختاری، محمدجعفر پوینده و مجید شریف از جمله قربانیان این قتل ها بودند.

تاریخ انتشار : ۲ آذر, ۱۳۹۵ ۱۱:۳۸ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

ایران واحد؛ حاصل همبستگی هزاران‌سالهٔ اقوام گوناگون این سرزمین؛ همبستگی‌ای گسست‌ناپذیر

هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): از احزاب کرد می‌خواهیم به شعار زنده‌یاد رفیق قاسملو ـ «دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان» ـ که سال‌های طولانی راهنمای عمل احزاب کرد و مردم کردستان در ایران بوده است پایبند بمانند، به دیگر جریان‌های سرتاسر ی بپیوندید و در روند گذار مسالمت آمیزاز جمهوری اسلامی ایران به حاکمیت مردم، نقش تاثیر گزار ایفا کنید. جنگ این امکان را ناممکن می کند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

«جنگ نقطه‌زن»، فریبی بزرگ؛ دادخوا‌ست بین‌المللی تحقیق در بارۀ حمله به دبستان میناب

سیزده روز پس از آغاز حملۀ امریکا و اسراییل به ایران، این واقعیت تلخ و خونین هر روز بیشتر و بیشتر آشکار می‌شود که هدف اصلی تمامیت میهن ما و تکه‌تکه کردن آن است و جانیان و متجاوزان به خاک ایران، در این راه از هیچ جنایتی پرهیز ندارند. در چنین شرایطی، تدوین و امضای یک دادخواست رسمی بین‌المللی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. این کارزار با محوریت تحقیق فوری دربارهٔ حمله به مدرسهٔ دخترانه «شجره طیبه» در میناب منتشر شد و بار دیگر توجه جهانی را به پیامدهای انسانی تجاوز نظامی به ایران و خالی کردن زرادخانه‌های امریکا و اسراییل بر سر شهروندان ما جلب کرد.

مطالعه »

یک جنایت جنگی ظالمانه بر طبق قوانین ناظر بر دریاها!

گودرز اقتداری: دانیل لامبرت یک دیپلمات سابق در سازمان ملل در این مورد چنین نوشته است: ” فرماندهان زیردریایی‌های نازی اغلب قایق‌های نجات، آب، غذا و مسیرهای ناوبری برای فرود آمدن به بازماندگان کشتی‌هایی که به آنها برخورد می‌کردند، می‌دادند. ایالات متحده بدون هیچ هشداری، امروز بیش از ۱۵۰ ملوان را کشت و سپس با سرعت فرار کرد. به معنای واقعی کلمه بدتر از نازی‌ها و یک جنایت جنگی ظالمانه.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

درس تاریخی میرمهنا به غرب در جزیرهٔ خارک، تنگهٔ هرمز و خلیج فارس

کجا پناه بگیریم؟ ـ ماندن زیر بمب و موشک به دلیل فقر

فاجعۀ میناب؛ لحظه‌ای که سکوت، نقاب از چهره یک سیاست برداشت

«جنگ نقطه‌زن»، فریبی بزرگ؛ دادخوا‌ست بین‌المللی تحقیق در بارۀ حمله به دبستان میناب

بیست‌وششمین «تحلیل هفته» | سید مجتبی خامنه‌ای؛ راز سر به مُهر | علیرضا رجایی و فرخ نگهدار

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد: تشدید بحران انسانی در پی حمله امریکا و اسرائیل به ایران