سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۴ شهریور, ۱۴۰۵ ۲۰:۴۵

چهارشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۰:۴۵

در نظرسنجی قانون اساسی جدید، مصریها به ژنرالها رای دادند

خیلی از مصری ها پس از سه سال بحران و درگیری در کشور، امروز فقط به یک چیز فکر می کنند:"آرامش"؛ به همین دلیل با اکثریتی چشمگیر به قانون اساسی جدید رای مثبت دادند، تا ارتش به قدرت بازگردد و اخوان المسلمین به گوشه ای تارانده شود که می تواند در آینده نتیجه خطرناکی را به بار آورد.

Getting your Trinity Audio player ready...

 در حین صحبتی که در باشگاه قایقرانان نیل داشتیم، باز هم صدای تحقیر و توهین بگوش می رسید: “خدا لعنتت کند”. این نفرین ها را مردی که دیگران را خطاب قرار می داد با صدای بلند تکرار می کرد. “شماها این کشور ما را خراب کردید”. ابومحمد ۳۰ ساله می گوید که نمی خواهد خود را مطیع کسی کند و اضافه می کند: “من ریشم را نخواهم زد، حتی اگر بمیرم”. البته ابومحمد نام حقیقی او نیست. او نمی خواهد به خاطر ترس از پلیس مخفی به خیانتکاری متهم شود. او یک مسلمان سلفیست است. یک مذهبی متعصب که همه چیز را فقط با چشمانش می تواند باور کند. او گفت مصر جدید برایم باور کردنی نیست، بلکه همه اش برایش مشکل بوجود آمده است. ابومحمد که پدر دو دختر است ادامه می دهد: “روزی نیست که من تحت فشار این شرایط جدید نباشم”.

مصری هایی مانند ابومحمد احساس می کنند که در مسابقه ای که شرکت کرده بودند، باخته اند. برای سرنگونی حکومت طولانی حسنی مبارک سه سال مبارزه ادامه پیدا کرد و دوره متناوب انقلابی کشور را فرا گرفت. تا این که برخلاف میل انقلابیون و مبارزان انقلاب مصر، مقام های ارشد نظامی مبارک قدرت را در دست گرفتند و حکومت ژنرال ها از فوریه سال ۲۰۱۱ تا یونی سال ۲۰۱۲ آغاز شد. تسلط نظامیان همیشه باعث تظاهرات و بحران و درگیری و به لرزه درآوردن جامعه می شود. مردم به گذشته و عملکرد نظامیان نگاه می کنند و می بینند که آنها می خواهند نقش خودشان را در قدرت و سیاستگذاری تثبیت کنند.

 

شورش علیه محمد مرسی و اخوان المسلمین

پیش از این که شرایط فعلی قابل پیش بینی باشد، یک بازی، یک میان پرده نمایشی دموکراسی انجام گرفت. از ماه یونی سال ۲۰۱۲ تقریبا به مدت یکسال با حضور اکثریت اخوانی ها و رهبری آقای رییس جمهور محمد مرسی، اتوریته، فشار و اهداف آنها نمایان شد و خیلی زود هم در برابر واکنش و مخالفت مردم قرار گرفت و باعث اعتراض های عمومی علیه رژیم گردید. تقریبا تمام تابستان سال گذشته را مصری ها علیه محمد مرسی و عملکرد حزب اخوان المسلمین در خیابان بودند و مبارزه کردند، تا این که به مداخله ارتش انجامید. در این فاصله یک ژنرال ارشد ارتش مصر بنام عبدا لفاتح – ال اسیسی، محمد مرسی را دستگیر و به زندان کشانید و حزب اخوان المسلمین را یک جریان تروریسی نامید و ادامه فعالیت آنها را غیرقانونی اعلام کرد و یک قانون اساسی جدید را به همه پرسی گذاشت. در اولین مرحله همه پرسی ۵۳ میلیون نفر از مردم مصر حق رای داشتند. رای دهندگان باید تصمیم می گرفتند که آیا قانون اساسی جدید را می پذیرند یا نه. چهل درصد از رای دهندگان در این همه پرسی شرکت کردند. در این فاصله، در گیری های جدیدی بین نیروهای اخوانی و مخالفان قدرت گیری نظامیان از سوئی، و ارتش و پلیس از سوی دیگر روی دادند که منجر به مرگ ۱۱ نفر از تظاهر کنندگان شدند. با وجود این درگیری ها و خشونت ها، اکثریت رای دهندگان مصری به قانون اساسی جدید رای مثبت دادند و به این وسیله به تلاشها و تظاهرات خیابانی طی یکسال گذشته خود نیز پایان دادند.

 

نیرو های نظامی در راس قدرت

قانون اساسی جدید حقوق و امتیازهای زیادی برای نیروهای نظامی قائل شده است، که بدون بوجود آمدن این درگیری های خیابانی هر گز به آن دست پیدا نمی کردند. با این قانون جدید نیروهای نظامی در قدرت باقی می مانند. اجازه دخالت و کنترل در سیاست و احزاب سیاسی را هم پیدا کرده اند. در قانون اساسی جدید برخی از آزادی های مدنی محدود شده اند، دگراندیشان به دادگاه های نظامی کشانده و مخالفین به عنوان تروریست معرفی خواهند شد. ژنرال ال اسیسی به اطلاع مردم رساند که در صورت تایید قانون اساسی جدید توسط مردم، در انتخابات آینده خود را کاندیدای ریاست جمهوری مصر خواهد کرد.  بدون شک رای مثبت خواهد بود.

البته زندگی در زمان کوتاه دموکراسی یکسال اخیر، برای اکثریت مصری ها خیلی سخت بود و متاسفانه طی این مدت ساده تر یا راحت تر هم نشد. وضعیت اقتصادی به مراتب بدتر شد، مردم به شدت نسبت به آینده خود علاوه بر این که نامطمئن تر شدند، بلکه دچار نگرانی و ترس زیادی شدند. با این حال خیلی از مصری ها ترجیح می دهند که یک مرد قدرتمند در راس حکومت باشد؛ آن طور که سالهای زیادی به آن عادت کرده بودند. تسلط نظامیان ثبات سیاسی می آورد و آنچه هم که پیش آمده، هزینه آن است. میلیون ها نفر از هواداران و رای دهندگان به محمد مرسی به عنوان تروریست و جنایتکار نامیده شده اند و از جامعه خود طرد شده اند؛ که نتیجه خطرناکی خواهد داشت. ابومحمد سلفیست می گوید: “قلبم فقط سرشار از خشم است، بله من یک فرد تحصیلکرده ام، من با فرهنگم، من خودم را مسلح نمی کنم تا مرا از بالا شکار کنند”. اما همه سلفی ها مثل او شجاع نیستند و این گونه صحبت نمی کنند. او آینده تاریک و غمگینی را برای مصر پیش بینی می کند: “طی سال آینده ما در کشورمان جنگ خانگی خواهیم داشت”.

تاریخ انتشار : ۲۶ دی, ۱۳۹۲ ۱۰:۴۴ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

«طرح مقابله با نفوذ»؛ توطئه‌ای سازمان‌یافته برای سرکوب جنبش دموکراسی‌خواهی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تصویب کلیات این طرح را «فاجعه‌ای دیگر در نظام حقوقی کشور» دانسته و ضمن مخالفت با آن، تصویب این طرح را ادامه و تشدید رویکردی می‌داند که در «قانون تشدید مجازات جاسوسی» نیز دنبال شده است؛ قانونی که در یک سال گذشته مبنای صدور احکام سنگین و اجرای احکام اعدام در شماری از پرونده‌ها قرار گرفته است.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

۳۰ سال زندان برای استفاده از آزادی بیان؟

سردبیر ماه: ایالات متحده در ۱۶ ژوئیه کنفرانسی جهانی در واشنگتن برگزار کرد تا همکاری کشورها علیه آنچه «تروریسم چپ افراطی» می‌نامد، تقویت شود؛ اقدامی که بخشی از راهبرد امنیتی جدید آمریکا برای اعمال نفوذ و تغییر رژیم در اروپا و آمریکای لاتین است. این نشست همچنین کارکردی داخلی دارد، زیرا با نسبت‌دادن مخالفان سیاسی به «تروریسم خارجی»، سرکوب آنان آسان‌تر و مشروع‌تر جلوه داده می‌شود.

مطالعه »

یک ایران، یک ملت و یک ترازنامه…

گودرز اقتداری: نوشته‌ای در فضای مجازی منتشر شده است که با این مطلع آغاز میشود: «ما یک ایران نداریم. دو ایران داریم! یک ایرانِ جهان سومی که از کشورهای منطقه عقب افتاده است، نه برق دارد، نه آب دارد، نه صنعت قابل توجهی دارد، نه زیر ساخت قابل اتکایی دارد و علاوه بر آن همه نخبگان‌اش نیز در حال فرار از کشور هستند و این ایران رو به قهقرا در حرکت است. یک ایرانِ دیگر هم وجود دارد که ۹۵ درصد جمعیت آن باسواد است و در بین ۲۰ کشور اول جهان در تولید علم قرار دارد و در تربیت متخصص از پزشکی گرفته تا مهندسی علوم روز جهان همچون نانو، رباتیک، ژنتیک، هسته‌ای و … سرآمد کشورهای منطقه است» یادداشت زیر در پاسخ به آن برداشت نوشته شده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

روبرت کوچاریان، رئیس جمهور سابق ارمنستان، به اتهام فساد دستگیر شد

سیاستمدار راست افراطی زوی سوکوت بنای یادبود فلسطینیان را تخریب کرد

خاورمیانه در نظم نوین: رقابت اقتصادی، نظامی و نرم جمهوری اسلامی، ترکیه و عربستان

سیلیکون ولی، جنگ را به عنوان یک بازار رشد می‌بیند

لندن و کی‌یف توافق‌نامه‌ای در مورد استفاده نظامی از هوش مصنوعی امضا کردند

صدها هزار روهینگیایی در معرض تهدید گرسنگی حاد هستند