محمدصدیق کبودوند به مناسبت روز تاسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان پیامی کوتاه به شرح زیر ارسال داشته است:
در ۲۰ فروردین ۱۳۸۴ برابر با ۹ آوریل ۲۰۰۵ سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان تشکیل شد تا به دفاع و حمایت از حقوق بشر در مناطق کردنشین و سایر مناطق و ایرانبپردازد. فعالیت این سازمان پس از ۳۶ماه با موانع و برخوردهای جدی دستگاه های امنیتی و قضایی مواجه و تعدادی از اعضای آن دستگیر و بازداشت و با محکومیت هایی روبرو شدند. اما این برخوردها نتوانست مانع از ادامه فعالیت های حقوق بشری سازمانحقوق بشر کردستان شود، اگرچه موانع امنیتی، فعالیت های کارگزاری های وابسته به سازمان از جمله دیده بانان حقوق بشر و گزارشگران حقوق بشر کردستان را با محدودیتهای جدی مواجه ساخته است، با این حال سازمان تلاش دارد زیرمجموعه های خود رابازسازی و دوباره فعال سازد و امید است این امر به زودی تحقق پیدا کند.
افزون بر این، ما در ماه های اخیر پیشنهاد شکل گیری «کنگره جهانی (کمپین بین المللی) کوشندگان حقوق بشر حامی حقوق مردم کرد» ارائه داده ایم و تا آنجا که مناطلاع دارم دوستانی در حال مطالعه و بررسی پیشنهاد تشکیل این نهاد فراکشوری هستندو امید می رود طی ماه های آینده این پیشنهاد بصورت نهادمند پا به عرصه وجودبگذارد. بدیهی است، کنگره یا کمپین بین المللی کوشندگان حقوق بشر، از حقوق مدنی وسیاسی، اقتصادی و اجتماعی، فرهنگی و زبانی و برخورداری از حق و مشارکت در تعیینسرنوشت مردم کرد در چارچوب مرزهای رسمی هرکشور دارای جامعه کرد حمایت خواهد کرد.من هم چنین امیدوارم موضوع دیگری که در نظر دارم، به زودی به صورت پیشنهاد برای ایجادمجمعی از جوامع مدنی و حقوق بشری مردم ایران آماده ارائه شود.
در پایان روز نهم آوریل را به نام روزی برای حقوق بشر در کردستان به تمامی مردم کرد و دوستداران و اعضای سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان شادباش می گویم وآرزو دارم رعایت و احترام به حقوق بشر و ترویج و پیشبرد آن در کردستان، در ایران و در تمامی کشورهای منطقه به زودی تحقق بیابد.
تهران: زندان اوین، ۸ آوریل ۲۰۱۲
پیام کبودوند به مناسبت اعلام خودمختاری کردستان و اعدام رهبران آن
اعلام خودمختاری کردستان در ۱۹۴۶ اقدامی حقوق بشرطلبانه بود.
محمدصدیق کبودوند به مناسبت روز دوم بهمن- روز اعلام خودمختاری کردستان- و همچنین به مناسبت روز دهم فروردین- روز اعدام قاضی ها- به ترتیب بیانیه و پیام کوتاهی ارسال داشته که متاسفانه به موقع دریافت نشده و اکنون به ترتیب در پی می آید:
همانگونه که تاریخ گواهی می دهد استبداد و سلطه گری همراه با بی تدبیری حکومتگران وقت در ۶۶ سال پیش – دوسال قبل از صدور اعلامیه جهانی حقوق بشر – مردم ایران وجوامع ایرانی را با اوضاعی رنج بار و نابه سامان مواجه ساخته بود. به طوری که ناامنی و قتل و غارتگری و پایمالی حقوق ابتدایی و اساسی مردم سرتاسر ایران، بویژە هم ناطقی چون کردستان را در بر گرفته بود، در چنین شرایطی گروهی از کوشندگان سیاسی و مدنی کرد در اندیشه نجات مردم از رنج و ستم و در جهت رفع ناامنی و ایجاد آرامش و امنیت در کردستان و هم چنین با هدف دستیابی مردم کرد در ایران به بخشی از حقوق نادیده گرفته شده شان، آغازگر اقداماتی شجاعانه گردیدند که تاریخ مردمان تحت ستم آنرا برای همیشه به یاد خواهد داشت.
قاضی محمد و همفکرانش در دوم بهمن ۱۳۲۴-۲۲ ژانویه ۱۹۴۶- بااعلام خودمختاری کردستان در چارچوب مرزهای رسمی ایران، حداقل امکانی برای استقرار امنیت و صلح در کردستان و تامین بخشی از حقوق سیاسی، مدنی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مردم کرد مشابه همان حقوقی که دو سال بعد در اعلامیه جهانی حقوق بشر مورد تصریح قرار گرفت فراهم آوردند. اگرچه عمر خودمختاری کرد در ایران تنها یازده ماه بود اما درسی بزرگاز حق طلبی، برابرخواهی، آزادی خواهی و دموکراسی طلبی و صلح خواهی و تلاشی قابل ستایش برای همزیستی متمدنانه جامعه کرد با دیگر هم جوار فارغ از هر گونه سلطه جویی، برای نسل های آینده به یادگار گذاشت. وجدان جامعه آزاد بشری قضاوت می کند که اعلام خودمختاری در سال ۱۹۴۶، اقدامی حقوق بشرطلبانه بود و قاضی محمد و رهبران خودمختاری طلب کردستان در ایران از مشعل داران تاریخ، حقوق بشر طلبی و احترام به ارزش های دموکراتیک جامعه بشری اند که نامشان تا ابد ماندگار خواهد ماند.
کبودوند هم چنین برای سال روز اعدام قاضی محمد و یارانش پیامی کوتاه ارسال داشت که متن آن چنین است:
دهم فروردین برابر با ۳۰ مارس ۱۹۴۷ قاضی محمد همراه با سیف قاضی و صدرقاضی به جرم اعلام خودمختاری کردستان و اقدام برای استقرار دموکراسی در ایران به دارآویخته شدند. این اقدام جنایت بار که در پی آن دهها نفر دیگر از فعالان کرد نیزاعدام و یا به دار آویخته شدند هرگز مانع از آن نگردید، مردم کرد از حقوق انسانی و خواسته های اساسی و حقوق بشری خود دست بردارند. من محمدصدیق کبودوند بر این باورم که به دار آویختن قاضی ها در آن مقطع از تاریخ، تیرباران و به دار آویختن حقوق بشردر کردستان بود و وجدان بیداربشری این عمل جنایت کارانه به فراموشی نمی سپارد.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
