هممیهنان!
سی و سه سال پیش، پس از اشغال سفارت ایالات متحده آمریکا، در روز ۲۸ آذر ۱۳۵۸ مهندس عباس امیرانتظام، معاون نخست وزیر مهندس بازرگان و سفیر ایران در کشورهای اسکاندیناوی که از سوی وزیر خارجه وقت آقای دکتر ابراهیم یزدی برای مشاورت به ایران فراخوانده شده و با وجود هشدار اطرافیان به ایران بازگشته بود، در ساختمان وزارت خارجه بازداشت و به محل سفارت سابق آمریکا منتقل شد. وی پس از ۵۵۵ روز بازداشت انفرادی در دادگاهی بدون حضور وکیل و امکان دسترسی به اسناد و مدارک لازم، در حالی که از تمامی ابزار و امکانات بر علیه او استفاده شد به جرم:
- شرکت در انحلال مجلس خبرگان و مقابله با ولایت فقیه،
- تمهید و تفریق بین مسلمین و جدا کردن برادران انقلابی فلسطینی و لیبیایی،
- فراری دادن سران رژیم فاسد گذشته و انجام ملاقات ها و تماس های سری و دادن اطلاعات به دشمن،
محاکمه و به اعدام محکوم شد. متعاقب آن مجازات اعدام وی با یک درجه تخفیف به حبس ابد کاهش یافت.
مهندس عباس امیرانتظام، پیر اوین در دوران حاکمیت جمهوری اسلامی تمامی فشارها و سختی ها را به جان خرید، شجاعانه در زندان مقاومت نمود و با قامتی افراخته در برابر دیکتاتوری ایستاد. او در سومین سفر آقای گالیندوپل نماینده دبیرکل سازمان ملل به ایران به سال ۱۳۷۰، علیه جمهوری اسلامی اعلام جرم کرد و بر فرمهای تقاضای عفو که بین زندانیان پخش شده بود نوشت: “من به هیچ کس و هیچ مقامی اجازه نمی دهم تا مرا مورد عفو قرار دهد. این مقامات نظام هستند که باید تقاضای عفو کنند”.
هنوز تصویر مهندس عباس امیرانتظام، قدیمی ترین زندانی سیاسی – عقیدتی جمهوری اسلامی، بر روی تخت بیمارستان که همچون جنایتکاران با پابند و دستبد به تخت بسته شده بود و با افتخار از سوی کیهان منتشر شد از یادها نرفته است.
امیر انتظام تاریخ گویای بیعدالتی و دشمنی با میهن دوستان و آزادیخواهان است. علیرغم گذشت سالها، فشارها و محدودیتها بر این کهنسال ترین و قدیمی ترین زندانی سیاسی جمهوری اسلامی که به دلیل کسالت در مرخصی استعلاجی به سر می برد، کاسته نشده و او همچنان از حقوق و آزادیهای انسانی و شهروندی خود محروم مانده است.
بر ماست، که این مرد سرفراز تاریخ ایران را در این روزها تنها نگذاریم و با پشتیبانی، پیام و نامه نگاری به نهاد های بین المللی خواهان رسیدگی به وضعیت ایشان شویم، به امید آنکه بالاخره روزی این خواسته ما تحقق یابد.
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور
۲۴ آذر ۱۳۹۱ برابر ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲
