سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۵ شهریور, ۱۴۰۵ ۱۱:۲۶

پنجشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۲۶

نه، به تهدید و رجزخوانی های جنگ طلبانه! آری، به مذاکره و اقدامات صلح جویانه!

دامن زدن به تشنج و تهدید به اخلال در مسیر انتقال انرژی های فسیلی در منطقه می تواند خطر درگيری را افزايش دهد. استقبال از حمله موشکی به نفتکش های عربستان سعودی در باب المندب جمهوری اسلامی را در مظان نقض امنیت بین المللی قرار داده و تاوان آن را تاسیسات و زیرساخت های دفاعی و اقتصادی کشور پس خواهند داد.

Getting your Trinity Audio player ready...

بالا گرفتن جنگ کلامی و تشدید رویارویی بین جمهوری اسلامی و دولت آمریکا نگرانی های جدی در افکار عمومی جهان و ایران ایجاد کرده است. رصد کردن تحولات نشان می دهد هر دو طرف حداقل تا چشم انداز نزدیک برنامه و تصمیمی برای آغازجنگ ندارند. طرح دولت ترامپ اعمال تحریم بی سابقه اقتصادی و انزوای جمهوری اسلامی برای نشستن پای میز مذاکره و موافقت با خواسته های آمریکا است که در راس آنها بازگشت حکومت به داخل مرزهای ایران و عدم مداخله در منطقه و کشورهای دیگر قرار دارد. جمهوری اسلامی نیز می خواهد قدرت‌نمائی کند و نشان دهد که قادر است در صورت قطع صادرات نفت ایران، جلو صدور نفت کشورهای دیگر منطقه را بگیرد.

اما در شرایطی که پتاسیل برخورد بین دو طرف افزایش یافته است، خطای محاسبه ولو کوچک، اقدامات تحریک آمیز و برخوردهای نسنجیده می تواند جرقه درگیری نظامی را زده و به مجموعه‌ای از واکنش های غیرقابل پیش‌بینی پی در پی ختم شود. از این رو خویشتن داری و اجتناب از هر گونه تحریک و تنش آفرینی ضرورت دارد.

ادبیات و لحن تهدیدآمیز مقامات جمهوری اسلامی اعم از خامنه ای، روحانی و فرماندهان سپاه بگونه‌ای است که شرایط جنگی را تداعی کرده، تناسبی با گفتمان صلح آمیز و تنش زدایی نداشته و در خدمت ماجراجویی دولت ترامپ و متحدان منطقه ای آن است. حسن روحانی که در سالیان ۹۲ و ۹۶ از مردم با دعوت به صلح و آشتی با دنیا و پرهیز از رویکردهای تقابلی رای گرفت و از اینکه “شیخ دیپلمات” نامیده شود، استقبال می‌کرد، اینک لباس سرهنگی به تن کرده و با چرخش گفتمانی به مواضع اصول گرایان افراطی و فرماندهان سپاه در سیاست خارجی نزدیک شده است. وضعیت فلاکت‌بار اقتصادی و ابرچالش‌های فزاینده متعدد اجتماعی، امنیتی، و زیست محیطی اجازه نمی دهد کشور درگیر تبعات سنگین برخوردهای نظامی و یا تشدید جنگ های نیابتی شود. مردم شریف ایران و بخصوص گروه های آسیب‌پذیر نباید تاوان ماجراجویی و رجزخوانی مقامات حکومتی را در تشدید تقابل خارجی بخصوص در مواجهه با جریان تندرو که کنترل هیات حاکمه آمریکا را در دست گرفته است، بپردازند.

به باور ما سازمان‌های معتقد به گذار مسالمت‌آمیز از جمهوری اسلامی به جمهوری عرفی (سکولار) مقید به دمکراسی و حقوق بشر، کماکان دیپلماسی و مذاکره و خوددداری از افزایش سطح درگیری مناسب‌ترین راه برای عبور از گذرگاه پرخطر کنونی است. دامن زدن به تشنج و تهدید به اخلال در مسیر انتقال انرژی های فسیلی در منطقه می تواند خطر درگیری را افزایش دهد. استقبال از حمله موشکی به نفتکش های عربستان سعودی در باب المندب جمهوری اسلامی را در مظان نقض امنیت بین المللی قرار داده و تاوان آن را تاسیسات و زیرساخت های دفاعی و اقتصادی کشور پس خواهند داد.

از اینرو به مقامات جمهوری اسلامی هشدار می دهیم که دست از تهدید و رجزخوانی های جنگ‌طلبانه برداشته و بیش از این منافع ایران و زندگی مردم را با اقدامات غیرعقلانی و تحریک فرد ماجراجویی مانند ترامپ به خطر نیاندازند. فرصت گفتگو و مذاکره نباید با لجاجت و ارزیابی های اشتباه حاکمان از دست رفته و به مانند گذشته در بدترین شرایط تصمیم به مصالحه گرفته شود.

ما بر ماندن در برجام و ادامه مذاکره با اتحادیه اروپا پافشاری می کنیم؛ خروج آمریکا از برجام و اعمال تحریم های قبل از برجام از سوی دولت آمریکا را عملی ناموجه و خارج از موازین حقوقی بین المللی می دانیم که تاثیرات منفی آن فراتر از حکومت دامن مردم و کشور ایران را در بر می گیرد. اما در عین حال سیاست های توسعه طلبانه جمهوری اسلامی در منطقه و اعمال سیاست خارجی ضدآمریکایی و ضداسرائیلی باعث شده که کشور در این وضعیت دشوار قرار بگیرد. رسیدن به توافقی که به نفع صلح و امنیت در جهان باشد از یک سو نیازمند تغییر سیاست های مخرب جمهوری اسلامی در منطقه، حسن همجواری با همسایگان، عادی سازی رابطه با آمریکا و دست کشیدن از شعار نابودی اسرائیل است و از سوی دیگر دولت آمریکا نیز باید از زیاده خواهی و پیش شرط گذاشتن برای مذاکره، از اقدامات مداخله‌جویانه در روند دمکراسی‌خواهی مردم ایران و آلترناتیوسازی سیاسی برای آنان دست بردارد.

ما از نیروهای سیاسی و مدنی ایران دعوت می کنیم تا با راه اندازی کمپین ها و پویش ها و مخالفت فعال خود با جنگ و تشدید فضای تخاصم، نشان دهند که ملت ایران خواهان حل و فصل مشکلات از طریق گقتگو است.

هیئت سیاسی ـ اجرائی:

اتحاد جمهوری‌خواهان ایران

حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور

همبستگی جمهوری‌خواهان ایران

 

۷مرداد ۱۳۹۷ (۲۹ ژوئیه ۲۰۱۸)

تاریخ انتشار : ۷ مرداد, ۱۳۹۷ ۶:۵۲ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

«طرح مقابله با نفوذ»؛ توطئه‌ای سازمان‌یافته برای سرکوب جنبش دموکراسی‌خواهی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تصویب کلیات این طرح را «فاجعه‌ای دیگر در نظام حقوقی کشور» دانسته و ضمن مخالفت با آن، تصویب این طرح را ادامه و تشدید رویکردی می‌داند که در «قانون تشدید مجازات جاسوسی» نیز دنبال شده است؛ قانونی که در یک سال گذشته مبنای صدور احکام سنگین و اجرای احکام اعدام در شماری از پرونده‌ها قرار گرفته است.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

۳۰ سال زندان برای استفاده از آزادی بیان؟

سردبیر ماه: ایالات متحده در ۱۶ ژوئیه کنفرانسی جهانی در واشنگتن برگزار کرد تا همکاری کشورها علیه آنچه «تروریسم چپ افراطی» می‌نامد، تقویت شود؛ اقدامی که بخشی از راهبرد امنیتی جدید آمریکا برای اعمال نفوذ و تغییر رژیم در اروپا و آمریکای لاتین است. این نشست همچنین کارکردی داخلی دارد، زیرا با نسبت‌دادن مخالفان سیاسی به «تروریسم خارجی»، سرکوب آنان آسان‌تر و مشروع‌تر جلوه داده می‌شود.

مطالعه »

یک ایران، یک ملت و یک ترازنامه…

گودرز اقتداری: نوشته‌ای در فضای مجازی منتشر شده است که با این مطلع آغاز میشود: «ما یک ایران نداریم. دو ایران داریم! یک ایرانِ جهان سومی که از کشورهای منطقه عقب افتاده است، نه برق دارد، نه آب دارد، نه صنعت قابل توجهی دارد، نه زیر ساخت قابل اتکایی دارد و علاوه بر آن همه نخبگان‌اش نیز در حال فرار از کشور هستند و این ایران رو به قهقرا در حرکت است. یک ایرانِ دیگر هم وجود دارد که ۹۵ درصد جمعیت آن باسواد است و در بین ۲۰ کشور اول جهان در تولید علم قرار دارد و در تربیت متخصص از پزشکی گرفته تا مهندسی علوم روز جهان همچون نانو، رباتیک، ژنتیک، هسته‌ای و … سرآمد کشورهای منطقه است» یادداشت زیر در پاسخ به آن برداشت نوشته شده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

انحلال و ادغام رسمی رژوا در ساختار دولت سوریه، واقعه‌ای تلخ یا گامی به جلو،‌ آنگونه که مظلوم عبدی ادعا می کند؟!

گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به ۶۰ زندان مختلف در هفته صد و سی و چهارم با پیوستن زندان گچساران

روبرت کوچاریان، رئیس جمهور سابق ارمنستان، به اتهام فساد دستگیر شد

سیاستمدار راست افراطی زوی سوکوت بنای یادبود فلسطینیان را تخریب کرد

خاورمیانه در نظم نوین: رقابت اقتصادی، نظامی و نرم جمهوری اسلامی، ترکیه و عربستان

سیلیکون ولی، جنگ را به عنوان یک بازار رشد می‌بیند