سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳۰ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۱:۵۸

چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۸

همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات در انتخابات

می دانیم که تغییر یا اصلاح قوانین تبعیض آمیز در حوزه ی اختیارات ریاست جمهوری نیست، اما به این امر نیز واقف ایم که اگر هیئت دولت آینده به اصل برابری زنان کشور پایبند باشد و آن را از وظایف خود بداند می تواند با امکانات و مجموعه ظرفیتهای خود در جهت رفع تبعیضات قانونی علیه زنان اقدامات بسیار موثری انجام دهد و ...

گروه ها و فعالان جنبش زنان ایران نیز وارد کارزار انتخاباتی شدند. البته نه برای حمایت از یک کاندیدای خاص که برای طرح مطالبات زنان. آنها صبح امروز با برگزاری یک کنفرانس خبری با سخنرانی شیرین عبادی، سیمین بهبهانی، اعظم طالقانی، الهه کولایی، شهلا لاهیجی، فرزانه طاهری و شهلا اعزازی و با صدور بیانیه ای در تهران موجودیت خود را تحت عنوان “همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات زنان در انتخابات” اعلام کردند؛ بیانیه ای که هم چرایی حضور آنها را در زمانه انتخابات بیان می کند و هم خواسته هایشان را از رییس جمهوری آینده. آنها همچین در بیانیه خود شرح داده اند که در ایام انتخابات چه خواهند کرد.
متن کامل بیانیه به این شرح است:

بیانیه ی آغاز به کار «همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات در انتخابات»

چرا ائتلاف در زمانه انتخابات؟
ما، بخشی از جنبش زنان ایران، به عنوان کنشگران جامعه ی مدنی در عرصه های گوناگون صنفی، مطبوعاتی، سازمانهای غیردولتی، احزاب، و از درون کمپینهای متعدد، طی سالیان گذشته راه های گوناگونی را برای تحقق خواسته های زنان پیموده ایم و هرگاه ضرورت اقتضا می کرده، برای تحقق این خواسته ها در کنار هم گام برداشته ایم. امروز نیز مصمم شده ایم، به منظور ارائه ی بخشی از مطالبات خود و زنان سرزمین مان، با بهره گیری از فضای انتخاباتی، ائتلاف دیگری را شکل دهیم. هدف این ائتلاف صرفا طرح مطالبات زنان است و درصدد حمایت از کاندیدایی خاص یا مداخله در حق شهروندان برای مشارکت یا عدم مشارکت در انتخابات نیست، بلکه در پرتو این کنش دسته جمعی:
ـ ما می خواهیم گفتمان «دولت ـ مردانه» را، که معمولا در فضای انتخابات غلبه دارد، از راه مسالمتآمیز به سمت تحقق نیازهای جامعه ی مدنی و به خصوص مطالبات معوق مانده ی زنان سوق دهیم.
ـ ما می خواهیم از طریق کنش جمعی خویش، مسئولان را متوجه کنیم که باید، نه فقط به لایه های راس هرم قدرت، که به گروه های مردمی و اقشار حاشیه ای نیز پاسخگو باشند و اگر درصدد جلب آرای زنان، دانشجویان، معلمان و سایر اقشار جامعه و کسب مشروعیت هستند، باید در قبال آن برای تحقق مطالبات و خواسته های آنان نیز تلاش کنند.
ـ ما می خواهیم از این طریق نشان دهیم که اگر «نیک بنگریم»، در سختترین شرایط اجتماعی و سیاسی هم می توان شهروندی تاثیرگذار بود و برای زندگی بهتر و عادلانه تلاش کرد، ولی تحقق این امر مشروط به آن است که ما زنان بتوانیم و ثابت کنیم که از ظرفیت، هوشیاری و جسارت آزمودن راه های گوناگون مدنی برخورداریم. زیرا تجربه نشان داده که هر فضا و روزنه ای که زنان واگذاشته اند، بلافاصله با حضور “زن ستیزان” فتح شده و زندگی یکایک زنان کشور را بیش از پیش دستخوش تبعیضها و محدودیتهای غیرانسانی و رفتارهای خشونت بار کرده است.

به دنبال چه هستیم؟
برابری حقوقی و رفع تبعیضهای جنسیتی، قومی و طبقاتی جوهر و شالوده ی مشترک مطالبات زنان در تمامی اقشار جامعه است. زنان ایران از طبقات و گروه های گوناگون اجتماعی، با این باور که ساختارهای اجتماعی در شرایط و روابط جنسیتی تاثیر دارد، همواره همدوش مردان، برای دستیابی به دموکراسی، آزادیهای فردی و مدنی و حقوق شهروندی مبارزه کرده اند و از این روست که امروز نیز مانند گذشته در کنار دیگر گروههای اجتماعی، علاوه بر درخواستهای مشخص خود، خواستار به رسمیت شناختن و تحقق آزادیهای عمومی مصرح در قانون اساسی از جمله آزادی بیان، آزادی اجتماعات و … و همچنین توقف فشارهای گوناگون بر زنان، دانشجویان، کارگران، معلمان، اقوام و مذاهب گوناگون هستند. اما از سوی دیگر نیز می دانند که برابری جنسیتی پیش شرط تحقق دموکراسی، توسعه ی پایدار و دستیابی به جامعه ای سالم، انسانی و عاری از خشونت، فقر و بیعدالتی است.
از این رو ما، زنان و مردان ایرانی، با اعتقاد به این که بدون رفع تبعیض از زندگی زنان، هیچ جامعه ای به دموکراسی و عدالت ـ این دو آرمان همیشگی جامعه ی ایرانی ـ دست نخواهد یافت، از کاندیداهای ریاست جمهوری می خواهیم در سیاستها و برنامه های خود، دو مطالبه ی اساسی ما را، که زمینه ساز تحقق مطالبات زنان در حوزه های گوناگون مندرج در جزوه ی تشریحی این ائتلاف است، مورد توجه قرار دهند:
۱- پیگیری مجدانه ی پیوستن ایران به «کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان»
می دانیم که لایحه ی «پیوستن دولت ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» توسط دولت هفتم به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد، اما متاسفانه پس از آن که این لایحه در مجلس ششم به تصویب رسید، شورای نگهبان آن را رد کرد و مجلس این لایحه را برای تصمیم گیری به مجمع تشخیص مصلحت نظام، که رئیس جمهور هم یکی از اعضای آن است، ارجاع داد. از این رو، از رئیس جمهور آینده می خواهیم با احترام به اصل برابری ، عدم تبعیض و عدالت جنسیتی، پیگیری مجدانه ی پیوستن ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان را در صدر اولویتهای خود قرار دهد.
۲- تلاش در جهت رفع قوانین تبعیض آمیز علیه زنان و به ویژه بازنگری و اصلاح اصول ۱۹، ۲۰، ۲۱ و ۱۱۵ قانون اساسی، به منظور گنجاندن اصل برابری جنسیتی بدون قید و شرط.
می دانیم که تغییر یا اصلاح قوانین تبعیض آمیز در حوزه ی اختیارات ریاست جمهوری نیست، اما به این امر نیز واقف ایم که اگر هیئت دولت آینده به اصل برابری زنان کشور پایبند باشد و آن را از وظایف خود بداند می تواند با امکانات و مجموعه ظرفیتهای خود در جهت رفع تبعیضات قانونی علیه زنان اقدامات بسیار موثری انجام دهد و برای آن که مردم و نیز مجلس بتوانند در جهت تغییر قوانین مدنی و جزایی تلاش کنند، باید در وهله ی اول با گنجاندن «اصل برابری جنسیتی بدون قید و شرط» در قانون اساسی این امکان را فراهم آورد.

چه خواهیم کرد؟
ما برای طرح و گسترش مطالبات زنان در میان مردم و مسئولان، هر اقدامی را که لازم باشد، در حد توان و امکانات خود در سه سطح مردم، جامعه ی مدنی و کاندیداها، انجام خواهیم داد و امیدوار هستیم که بتوانیم حداقل در فضای انتخابات به بسط خواسته ها و مطالبات زنان در سطح جامعه و در میان مسئولان تلاش کنیم و با تحقق دو مطالبه ی کلیدی ذکر شده، در جهت نیل به سایر درخواستهای زنان نیز قدم برداریم.

و اما چگونه؟
ما در این حرکت مسالمت آمیز و دسته جمعی سعی خواهیم کرد با توافق هرچه گسترده تر در میان گروه های جنبش زنان و نیز دیگر گروه های اجتماعی، مسیر آینده ی این ائتلاف را با مشارکت همه ی علاقه مندانی که به آن می پیوندند مشخص کنیم. از این رو از تمامی گروه ها و افرادی که تمایل دارند به این ائتلاف ملحق شوند و مسیر حرکت آن را شکل دهند می خواهیم با ای میل زیر تماس بگیرند و در گردهماییها و جلسات بحث و تصمیم گیری درباره ی چگونگی ادامه ی حرکت مشارکت کنند تا از این طریق بتوانیم با همفکری و توافق هرچه وسیعتر در طرح مطالبات زنان در این مقطع توفیق یابیم.

گروه ها و افراد اولیه ی امضاکننده ی این بیانیه
میدان زنان، کانون زنان ایرانی، مدرسه فمینیستی، انجمن زنان پارس، گروه تغییر برای برابری در اصفهان، کمپین یک میلیون امضاء در قم، انجمن تلاشگران سلامت، انجمن ملی زنان کارآفرین، جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان، جمعی از مادران صلح، شبکه وکلای داوطلب، انجمن زنان مدیر کارآفرین، کمیته زنان سازمان دانش آموختگان تحکیم وحدت، کمیته زنان انجمنهای اسلامی شرق کشور، کمیته زنان فرزندان اهورایی ایران، انجمن فراسو (تبریز)، کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت، گروه زنان انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف، کمیته گزارشگران حقوق بشر، کمیته پیشتیبان زنان و کودکان

افراد (به ترتیب حروف الفبا)
آزیتا شرف جهان، آسیه امینی، آمنه خاتون فهیمی، آمنه شیرافکن، آناهید آباد، آیدا قجر، آینا قطبی یعقوبی، اشرف گرامی زادگان، اعظم اکبرزاده، اعظم صادقی خطیبی، اعظم طالقانی، افسر صفائیان، اکرم خیر خواه، اکرم مینویی، الناز بابایی، الهه کولایی، اشرف چیتگرزاده، باران کوثری، بهار آذرم، بهاره هدایت، بیژن زاده، پرستو دوکوهکی، پروین بختیارنژاد، ترانه بنی یعقوب، ثریا سهرابی نژاد، تهمینه طاهری، حمید آزرم منش، حمیده ابراهیمی، خدیجه مقدم، خسرو دلیرثانی، رزا حسامی، رزیتا شرف جهان، رودابه امیدیان، روزبه میرچرخچیان، رویا زینل، زهرا بی شتاب، زهرا اکبرزاده، زهرا بی شتاب، زهرا سعیدزاده، زهرا مینویی، زهره امینی، زهره معینی، ژیلا بنی یعقوب، ژیلا شریعت پناهی، سارا صباغیان، سارا نجیمی، ساقی لقایی، ساناز محسن پور، سحر طالبی، سعیده نادری، سوسن شریعتی، سولماز ایگدر، سونیا ترکمان، سیمین بهبهانی، شادی صدر، شهره مهولاتی، شهلا اعزازی، شهلا شرکت، شهلا لاهیجی، شیرین عبادی، شیوا نظرآهاری، صادقه شیردل، طاهره طالقانی، عارفه الیاسی، غزال شولی زاده، غزال محسن پور، فاطمه امدادی، فاطمه سیف اللهی، فاطمه صادقی، فاطمه گوارایی، فاطمه مسجدی، فخرالسادات محتشمی پور، فرزانه دشتی، فرزانه طاهری، فرشته اصانلو، فرشته جمشیدی، فرنگیس مزداپور، فریده غائب، فریده ماشینی، فیروزه صابر، کامران طاهباز، گوهر شمیرانی، گیتی پورفاضل، گیتی خیرخواه، گلبهار ممویی، لادن علوی، لیلا انصاری، لیلا صحت، لیلی ارشد، محبوبه عباسقلی زاده، محسن مالجو، محمد مصطفایی، مرضیه داورزنی، مریم بهرمن، مریم بهشتی، مریم بیدگلی، مریم رحمانی، مریم قنبری، مریم کیان ارثی، مریم مجد، مریم سرابی، مریم یاسمین شیرازی، مژگان جعفریان، مسرور منشی زاده، منصوره شجاعی، منیژه رسولزاده، مونا محمدزاده، مهسا برخوردار، مهسا فتوحی، مهناز محمدی، مهین فهیمی، مینو کیامان، مینو مرتاضی، میترا آناهید، ناهید توسلی، نسرین افضلی، نسرین ستوده، نسرین علوی، نسرین ملکی، نسیم سرابندی، نسیم غنوی، نوشین احمدی خراسانی، نیره توکلی، نیلوفر مهدیان، وحیده مولوی، هاله سحابی، هایده تابش، هدا عمید، یاسمن دادور، یاسمن نیلفروشان،
جمع آوری امضاء ادامه دارد
برای امضاء بیانیه و پیوستن به این حرکت با ای میل زیر تماس بگیرد:
activistwomenforum@gmail.com

بخش : زنان
تاریخ انتشار : ۷ اردیبهشت, ۱۳۸۸ ۰:۲۸ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!