محمدصدیق کبودوند، زندانی کرد و ایرانی نامه ای به هم رزم خود لیوشیائوبو زندانی چینی و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۱۰ نوشته که درپی می آید:
به دوست نادیده مبارزم جناب لیوشیائوبو
از تعلق جایزه صلح نوبل ۲۰۱۰ به جنابعالی بسیار مسرور و شادمان شدم و از اینکه دولت چین به شما و همسر محترمتان اجازه دریافت جایزه را ندادند بسیار متاسف گردیدم. هم رزم شریفم من محمدصدیق کبودوند زندانی کرد و ایرانی هم چون شما به جرم دفاع از حقوق بشر و دموکراسی به ۱۱ سال حبس محکوم و زندانی شده ام. جرم من دفاع از حقوق بشر، دفاع از حقوق زنان و حمایت از حقوق مردم کرد و تشکیل و اداره سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان است.
حکومت حاکم بر کشور من چون حکومت حاکم بر کشور شما، نظامی غیردموکراتیک و ایدئولوژیکی است که حتی اموری چون پوشش مردان و زنان، خوردن و نوشیدن، دیدن و شنیدن و اندیشیدن مردم را زیرکنترل دارد و تمامی امور فرهنگی و امور سیاسی و مدنی مردم را در دایره تنگ ایدئولوژیکی مذهبی قابل تقویت و قابل اجرا می بیند.
لیوشیائوبوی عزیز، من از جمعیت ۱۰ میلیونی کرد در ایران هستم که خود بخشی از ملت ۴۰ میلیونی کرد در کشورهای ترکیه و عراق و سوریه است. این مردم که بعدها از عرب ها، ترک ها و فارس ها چهارمین ملت بزرگ خاورمیانه اند، هیچگونه نقشی در اداره امور کشورهای متبوع و حتی در امور محلی و فرهنگی خود ندارند.این ملت از ابتدایی ترین حقوق انسانی و حقوق بشر و آزادی ها محروم اند و نقشی درتعیین سرنوشت خود ندارند.
دوست عزیز، من و شما و هزاران نفر دیگر در جهان برای دموکراسی و حقوق بشر مبارزه می کنیم و همه زندگی مان برای استقرار دموکراسی، صلح و حقوق بشر و برابری و برادری در جهان و برای اعتلای ارزش های جهانی صرف می کنیم، شاید که فرزندانمان و دیگر مردمان از آزادی و دموکراسی برخوردار شود. در پایان شادمانی و استواری و پیروزی در مبارزه را برای جنابعالی آرزومندم
تهران: زندان اوین ۵ آوریل ۲۰۱۱/ ۱۶ فروردین
