سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱ شهریور, ۱۴۰۵ ۰۵:۲۹

یکشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۵:۲۹

گزارشی از وضعیت زندانیان سیاسی کُرد محکوم به اعدام

امروز پس از گذشت سه دهه از اسقرار حکومت جمهوری اسلامی در ایران، سیاست دولت مردان در کردستان همچنان اعدام است. علاوه بر اتهامات، روند نامشخص دادرسی این پروندهها از جمله اشتراکهای پروندههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام است.

Getting your Trinity Audio player ready...

اعدامهای سیاسی در کردستان، تنها به تاریخ سیاسی ایران معاصر و استقرار حکومت جمهوری اسلامی محدود نمیشود اما بیشترین تعداد اعدامها در این دوره بوده است، نخستین اعدامهای کردستان در این دوران باز میگردد به ۵ شهریور ۱۳۵۸. پس از آن وتنها تا سال ۱۳۷۰، ۸۳۲ نفر در کردستان تیرباران شدند.

امروز پس از گذشت سه دهه از اسقرار حکومت جمهوری اسلامی در ایران، سیاست دولت مردان در کردستان همچنان اعدام است. علاوه بر اتهامات، روند نامشخص دادرسی این پروندهها از جمله اشتراکهای پروندههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام است.

اسامی فعالان کرد محکوم به اعدام به شرح زیر است:

حبیبالله لطیفی دانشجوی رشته مهندسی صنایع، اول آبان ۸۶ در سنندج بازداشت شد. در ۱۰ تیرماه ۱۳۸۷ طی دادگاهی چند دقیقه ای، در شعبهی اول دادگاه انقلاب اسلامی سنندج

از سوی قاضی حسن بابایی به جرم اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به اعدام محکوم شد و در پی اعتراض وی به این حکم در تاریخ ۱۰بهمن ماه ۸۷ در دادگاه تجدید نظر

مجددا به اعدام محکوم شد. اتهام وی ارتباط با حزب حیات آزاد کردستان – پژاک – اعلام شده است و هم اکنون در زندان مرکزی سنندج و دستور اجرای این حکم از طرف دیوان عالی

کشور صادر شده است.

زینب جلالیان متولد سال ۱۳۶۱ در ماکو، که در سال ۱۳۸۸ به اتهام همکاری با حزب پژاک به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در آذرماه ۸۸ به اتهام محاربه از طریق عضویت در

گروه پژاک صادر شده و در دیوان عالی کشور تأیید گردید. در ۱۵ اسفند ۱۳۸۸ وکیل زینب جلالیان، خیلیل بهرامیان اعلام کرد موکلش ناپدید شده است. پس از گذشت یک ماه از

ناپدید شدن زینب جلالیان، مشخص شد جلالیان به زندان اوین منتقل شده است.

حبیبالله گلپریپور، اهل سنندج به اتهام محاربه از طریق فعالیت تبلیغی و عضویت در پژاک به استناد مادهی ۱۸۶ و ۱۹۰ قانون مجازات اسلامی از سوی دادگاه انقلاب شهر

مهاباد به اعدام محکوم شد و این حکم در همان دادگاه انقلاب شهر مهاباد تایید شده است.

رشید آخکندی در اردیبهشت ماه ۱۳۸۷ در اصفهان دستگیر شد. پس از یک سال در ۲۱ فروردین ۱۳۸۸ به اتهام محاربه و عضویت در کومله از سوی دادگاه انقلاب سنندج حکم اعدام گرفت.

هم اکنون در زندان شهر سقز دارد.

شیرکوه معارفی ۳۱ ساله، اهل بانه در نهم مهرماه سال ۱۳۸۷ دستگیر شد و از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب سقز متهم به محاربه عضویت در کومله به اعدام محکوم شد. شعبه ۴

تجدید نظر استان حکم را عیناً تایید و در مهر ۸۸ نیز دیوان عالی کشور حکم را تایید کرده است  و نامبرده در زندان شهر سقز دارد.

مصطفی سلیمی، اهل روستای ئیلوو منطقه تیلکو از توابع شهرستان سقز، که در سال  1380 به عضویت کومله کرد درآمد، سه سال به همکاری با حزب مورد اشاره پرداخت. پس از آن،

در سال ۸۲ از حزب مطبوعش جدا شد. سلیمی در نهاوند واقع در استان لرستان دستگیر شد. سلیمی به اتهام محاربه و با حکم قطعی اعدام در زندان مرکزی سقز است.

رستم ارکیا اهل ماکو، در سال ۱۳۸۶ بازداشت و به اتهام عضویت در پژاک به اعدام محکوم شد.

حسین خضری متولد سال ۱۳۶۱، در آبان ماه ۱۳۸۷ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق همکاری با حزب حیات آزاد کردستان – پژاک – از سوی دادگاه انقلاب ارومیه در شهریور

۸۸ به اعدام محکوم شد.

انور رستمی در دی ماه ۸۷ در شهر کرمانشاه بازداشت و به اتهام عضویت در کومله، محارب شناخته شد و محکوم به اعدام گردید.

سید جمال محمدی، در سال ۸۷ بازداشت و به اتهام محاربه از طریق همکاری با حزب حیات آزاد کردستان – پژاک – به اعدام محکوم شد.

سید سامی حسینی اهل شهرستان سلماس که در سال ۸۷ همزمان با دستگیری دیگر فعال سیاسی کرد سید جمال محمدی بازداشت و به اتهام محاربه از طریق همکاری با حزب حیات آزاد

کردستان – پژاک – به اعدام محکوم شد.

عزیز محمدزاده ۲۶ ساله اهل بانه، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و محاربه و همکاری با کومله در دادگاه شهر سقز به اعدام محکوم شد. در تاریخ ۲۱ مهر ۱۳۸۸ در بانه دستگیر و پس از مدتی به زندان مرکزی سقز منتقل شد. و طبق آخرین خبرا وی در بازداشت گاه اطلاعات شهر سقز قرار دارد.

حسن طالعی اهل شهر ماکو در سال ۱۳۸۷ به اتهام همکاری با حزب حیات آزاد کردستان-پژاک- به اعدام محکوم شد، عبدالله سروریان، هماکنون در زندان سنندج و پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع داده شده است.

زانیار مرادی و لقمان مرادی، به اتهام «محاربه» و «افساد فیالارض» به اعدام در ملاء عام محکوم شدند. به گزارش روزنامه ی دولتی ایران، این حکم از سوی قاضی «ابوالقاسم صلواتی»، رئیس شعبهی ۱۵ دادگاه انقلاب صادر شده است.

بر اساس آنچه روزنامه ی «ایران» نوشته، این دو شهروند از اعضای حزب کومله بوده و طبق آخرین گزارشها، زانیار و لقمان مرادی به زندان رجایی شهر کرج منتقل شدهاند.

تاریخ انتشار : ۱۲ دی, ۱۳۸۹ ۱۰:۱۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

«طرح مقابله با نفوذ»؛ توطئه‌ای سازمان‌یافته برای سرکوب جنبش دموکراسی‌خواهی

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): سازمان ما تصویب کلیات این طرح را «فاجعه‌ای دیگر در نظام حقوقی کشور» دانسته و ضمن مخالفت با آن، تصویب این طرح را ادامه و تشدید رویکردی می‌داند که در «قانون تشدید مجازات جاسوسی» نیز دنبال شده است؛ قانونی که در یک سال گذشته مبنای صدور احکام سنگین و اجرای احکام اعدام در شماری از پرونده‌ها قرار گرفته است.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

حقوق بشر گزینشی نیست؛ از مردم خودتان شروع کنید

شهناز قراگزلو: قوه قضائیه جمهوری اسلامی نمی‌تواند از یک سو خود را مدافع حقوق بشر معرفی کند و از سوی دیگر، در داخل کشور حقوق بنیادین شهروندان را نادیده بگیرد. اگر دفاع از حقوق بشر یک وظیفه انسانی و اخلاقی است، همان‌گونه که سخنگوی قوه قضائیه درباره مستندسازی جنایات میناب می‌گوید، این وظیفه پیش از هر چیز باید در برابر حقوق شهروندان ایران نیز به رسمیت شناخته شود.

مطالعه »

یک ایران، یک ملت و یک ترازنامه…

گودرز اقتداری: نوشته‌ای در فضای مجازی منتشر شده است که با این مطلع آغاز میشود: «ما یک ایران نداریم. دو ایران داریم! یک ایرانِ جهان سومی که از کشورهای منطقه عقب افتاده است، نه برق دارد، نه آب دارد، نه صنعت قابل توجهی دارد، نه زیر ساخت قابل اتکایی دارد و علاوه بر آن همه نخبگان‌اش نیز در حال فرار از کشور هستند و این ایران رو به قهقرا در حرکت است. یک ایرانِ دیگر هم وجود دارد که ۹۵ درصد جمعیت آن باسواد است و در بین ۲۰ کشور اول جهان در تولید علم قرار دارد و در تربیت متخصص از پزشکی گرفته تا مهندسی علوم روز جهان همچون نانو، رباتیک، ژنتیک، هسته‌ای و … سرآمد کشورهای منطقه است» یادداشت زیر در پاسخ به آن برداشت نوشته شده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ علیه دولت ملی مصدق و قانون اساسی مشروطه بود

“پیمان مکه ونظامات خاورمیانه ای”

حقوق بشر گزینشی نیست؛ از مردم خودتان شروع کنید

گزارش ماهانه؛ نگاهی اجمالی به وضعیت حقوق بشر – تیر ماه ۱۴۰۵

انقلاب ۱۳۵۷؛ خیزش میلیونی مردم ایران بود، نه حرکت چند گروه کوچک

بیانیه مجامع اسلامی ایرانیان- در محکومیت کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲