بیستوهشتمین «تحلیل هفته» به یکی از پیچیدهترین و در عین حال فوریترین دوگانههای پیشروی جامعه ایران میپردازد: اتحاد برای صلح یا تمرکز بر گذار؟
این بحث، یک تفکیک ساده و نظری نیست، بلکه مسئلهای حیاتی است که مستقیماً با جان انسانها و آینده کشور گره خورده است.
در این برنامه، از یکسو به ضرورت فوری پایاندادن به جنگ و کاهش رنج انسانی پرداخته میشود؛ ضرورتی که هر روز تأخیر در آن، به بهای از دست رفتن جانهای بیشتر، تخریب زیرساختها و تضعیف جامعه مدنی تمام میشود. از سوی دیگر، مسئله «گذار» بهعنوان یک روند ساختاری و بلندمدت بررسی میشود؛ فرآیندی که نیازمند حداقلی از ثبات اجتماعی و سیاسی است.
پرسش اصلی این نیست که کدامیک مهمتر است، بلکه این است که اولویت زمانیچگونه باید تعیین شود؟ آیا بدون توقف جنگ، امکان سازماندهی برای تغییر پایدار وجود دارد؟ یا برعکس، آیا میتوان صلحی پایدار بدون چشمانداز گذار متصور شد؟
این گفتوگو تلاشی است برای روشنتر کردن نسبت میان صلح فوری و تغییرات بنیادین؛ نسبتی که در شرایط بحرانی امروز، بیش از هر زمان دیگری تعیینکننده است
این گفتوگو که در سهشنبه ۴ فروردین ۱۴۰۵ (۲۴ مارس ۲۰۲۶) برگزار گردید را در لینک زیر ملاحظه کنید.
