جاسوس اسرائیل در داخل سازمان ملل…

خلاصه گزارش از گودرز اقتداری:

در مقاله «فقط برای چشمان شما : جاسوس اسرائیل در داخل سازمان ملل متحد!»، مرتضی حسین گزارش می‌دهد که ایمیل‌های هک شده وسیله گروه «هندله»–منتسب به ایران، نشان می‌دهند که یاهاو لیچنر، یکی از مقامات سازمان ملل متحد، در سال‌های ۲۰۱۴-۲۰۱۵، بارها اطلاعات محرمانه سازمان ملل را در اختیار دیپلمات‌های اسرائیلی قرار داده است.

یافته‌های کلیدی:

گفته می‌شود لیچنر گزارش‌های محرمانه، پیش‌نویس‌های منتشر نشده، گزارش‌های جلسات خصوصی و اطلاعات پیشرفته در مورد اقدامات سازمان ملل در مورد اسرائیل و غزه را به نمایندگان اسراییل در سازمان ملل ارسال کرده است. برخی از اسناد به صراحت با مُهر های «کاملاً محرمانه» یا «برای انتشار بیشتر ممنوع» علامت‌گذاری شده‌اند.

طبق گزارش‌ها، این مطالب به دیپلمات‌های اسرائیلی کمک کرده است تا تحقیقات را پیش‌بینی کنند، استراتژی‌های لابی‌گری را تدوین نمایند و بر ارتباطات سازمان ملل تأثیر بگذارند. در یکی از این تبادلات، یک دیپلمات اسرائیلی گفته است که از اطلاعات لیچنر در تماس با اعضای کنگره استفاده خواهد کرد.

لیچنر قبلاً برای مأموریت‌های دیپلماتیک اسرائیل کار کرده بود. ایمیل‌ها نشان می‌دهد که ران پروسور، سفیر اسرائیل، نامزدی او را برای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد تبلیغ کرده است، از جمله به دنبال جلب حمایت سامانتا پاور، سفیر وقت ایالات متحده در این‌باره بوده است.

ظاهراً لیچنر پس از ورود به صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، به مقامات اسرائیلی در مورد بیانیه‌ها و تحقیقات حقوق بشری آینده هشدار داد، مکاتبات داخلی را به اشتراک گذاشت و گفت که با رابط‌هایی کار می‌کند تا پیش‌نویس سازمان ملل را با توجه به نگرانی‌های اسرائیل، مطلوب‌تر کند.

یکی از نکات پیشنهادی برای تبلیغ لیچنر برای سمت دیگری در سازمان ملل، او را به عنوان “افسر اطلاعاتی در حال آموزش” توصیف می‌کند. حسین خاطرنشان می‌کند که ایمیل‌های موجود هیچ مدرک دیگری برای توضیح یا تأیید این عبارت ندارند.

لیچنر از آن زمان در سیستم سازمان ملل متحد ارتقا یافته و از ژانویه ۲۰۲۵، دفتر یونیسف در واشنگتن را مدیریت کرده است. کار اخیر او شامل دیپلماسی بشردوستانه و مذاکرات مربوط به غزه بوده است.

اهمیت گسترده‌تر این گزارش، تضاد آشکار بین تعهدات لیچنر به عنوان یک کارمند دولت بین‌المللی و ادامه خدمت او به منافع دولت اسرائیل است. قوانین سازمان ملل متحد کارمندان را از افشای اطلاعات به دست آمده از طریق سمت‌هایشان یا گرفتن دستورالعمل از دولت‌ها منع می‌کند.

مهم‌ترین نکته: شواهد شرح داده شده مربوط به سال‌های ۲۰۱۴-۱۵ است. حسین صریحاً می‌گوید که این [گزارش] ثابت نمی‌کند که لیچنر این رفتار را در یونیسف ادامه داده باشد، یونیسف هنگام انتصاب او از آن مطلع بوده باشد، یا اینکه مقامات اسرائیلی به او در احراز پست بعدی در یونیسف کمک کرده باشند. لیچنر، پروسور، پاور و یونیسف به درخواست‌های این نشریه برای اظهار نظر پاسخی ندادند.

مرتضی حسین

فقط برای چشمان شما به نقل از دراپ سایت ۴ آگوست ۲۰۲۶

جاسوس اسرائیل در داخل سازمان ملل

ایمیل‌های هک شده نشان می‌دهد که یاهاو لیچنر، یک مقام سازمان ملل، بارها گزارش‌های محرمانه سازمان ملل و گزارش‌های خصوصی را در اختیار دیپلمات‌های اسرائیلی قرار داده است. او اکنون دفتر یونیسف در واشنگتن را اداره می‌کند. در ۲۰ فوریه ۲۰۱۵، یکی از مقامات صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، ایمیلی حاوی گزارش محرمانه‌ای درباره سفر دو هفته قبل زید رعد الحسین، کمیسر عالی وقت حقوق بشر سازمان ملل متحد، به واشنگتن دی سی، برای دو دیپلمات اسرائیلی ارسال کرد.

یهاو لیچنر در پیامی که از حساب ایمیل شخصی لیچنر ارسال شده بود، به ران پروسور، سفیر وقت اسرائیل در سازمان ملل متحد، و رونی لشنو-یار، دیپلمات دیگر اسراییلی، نوشت: «فقط برای اطلاع شما. فوروارد نکنید.» و این گزارش را «خلاصه داخلی» طبقه‌بندی‌شده از جلسات زید در واشنگتن توصیف کرد. این جلسات در زمانی برگزار شد که اسرائیل با یک کمیسیون مستقل تحقیق توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در مورد رفتارش در جریان حمله نظامی ۲۰۱۴ علیه نوار غزه روبرو بود.

این سند، جلسات خصوصی الحسین با مقامات کاخ سفید، سناتورها، کارکنان تخصیص بودجه کنگره، آیپک، جی استریت و سازمان‌های حقوق بشری را ثبت کرده است. همچنین نگرانی در دفتر الحسین را آشکار کرد: اینکه خشم کنگره از تحقیقات سازمان ملل می‌تواند بودجه آمریکا برای دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر (OHCHR) را تهدید کند. لیچنر افزود که الحسین با اعضای کنگره از جمله «دوست ما»، سناتور فقید لیندسی گراهام، ملاقات کرده است و افزود که الحسین «سعی دارد کنترل خسارت را انجام دهد و خود را از گزارش دور کند.»

لشنو-یار پاسخ داد که قصد دارد بر اساس اطلاعاتی که لیچنر ارائه کرده است، اقدام کند. «ممنون یاهاو. من چاره‌ای ندارم و البته بدون پرداختن به این اطلاعات باید با اعضای کنگره همکاری کنم تا آنها را درک کنند»، قبل از اینکه استدلال‌هایی را که قصد داشت در مورد الحسین و دبیرخانه کمیسیون غزه مطرح کند.

لیچنر پاسخ داد: «کاملاً. حق با شماست.»

این تبادل اطلاعات به هیچ وجه یک اتفاق یکباره نبود: ایمیل‌ها نشان می‌دهند که لیچنر طی یک دوره دو ساله بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، بارها اسناد داخلی سازمان ملل، گزارش‌های جلسات خصوصی، اطلاعات پیش از انتشار و سایر اطلاعات سیاسی – از جمله اسنادی که با عنوان «کاملاً محرمانه» مشخص شده‌اند – را در اختیار مقامات اسرائیلی قرار داده است که بعداً توسط مقامات اسرائیلی برای کمک به شکل‌دهی تلاش‌های خود برای لابی‌گری فعال با دولت ایالات متحده و تضعیف ابتکارات سازمان ملل که آنها را نامطلوب برای اسرائیل می‌دانستند، استفاده شد.

مکاتباتی که نشان می‌دهد لیچنر اطلاعات محرمانه را به مقامات دولت اسرائیل فاش کرده است، از یک پایگاه داده هک شده از ایمیل‌های پروسور، نماینده دائم اسرائیل در سازمان ملل از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، گرفته شده است. این ایمیل‌ها پس از آنکه توسط هندله، یک گروه هکری که گمان می‌رود با اطلاعات ایران مرتبط است، به دست آمد، توسط Distributed Denial of Secrets، یک وب‌سایت افشاگر و اشتراک‌گذاری فایل، به صورت آنلاین منتشر شدند.

پروسور در حال حاضر سفیر اسرائیل در آلمان است، در حالی که لیچنر از ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان مدیر دفتر یونیسف، آژانس کودکان سازمان ملل متحد در واشنگتن دی سی، مشغول به کار شده است. لیچنر پیش از پیوستن به صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA)، از سال ۲۰۱۱ تا اوایل ۲۰۱۴ در نمایندگی اسرائیل در سازمان ملل متحد کار می‌کرد.

ایمیل‌هایی که نشت اطلاعات طبقه‌بندی‌شده سازمان ملل و سایر ارتباطات با مقامات اسرائیلی را نشان می‌دهند، مربوط به دوره‌ای هستند که لیچنر در UNFPA خدمت می‌کرد و مشخص نمی‌کند که آیا این نقش در یونیسف ادامه یافته است یا خیر. لیچنر پیش از این به عنوان مشاور سیاسی پروسور در سفارت اسرائیل در لندن و بعداً به عنوان مشاور ارشد در نمایندگی اسرائیل در سازمان ملل متحد خدمت کرده است.

این ایمیل‌ها نشان می‌دهند که پروسور شخصاً نامزدی لیچنر برای UNFPA را توصیه و از کمک سامانتا پاور، سفیر وقت ایالات متحده در سازمان ملل متحد، برای لابی خصوصی برای انتصاب او استفاده کرده و بعداً یک توصیه‌نامه درخشان نیز در حمایت. از انتخاب او به آژانس ارائه داده است.

به نظر می‌رسید که این انتصاب سودمند بوده است، زیرا لیچنر دائماً اطلاعات داخلی سازمان ملل را در اختیار پروسور و دیگر دیپلمات‌های اسرائیلی قرار می‌داد، از جمله اسناد پیش‌نویس منتشر نشده‌ای که توسط بان کی مون، دبیرکل وقت، نوشته شده بود، روایت‌های خصوصی از جلسات مقامات سازمان ملل و گزارش‌های داخلی که محرمانه تلقی می‌شدند. لیچنر همچنین در مورد فرآیندها و مذاکرات داخلی سازمان ملل در رابطه با اسرائیل، از جمله مطلع کردن آنها از بررسی دقیق رفتارشان در غزه و کرانه باختری اظهار نظر و راهنمایی ارائه می‌داد.

مقامات سازمان ملل مشمول قوانینی هستند که کارکنان را به عنوان کارمندان دولت بین‌المللی تعریف می‌کنند که مسئولیت‌های آنها “نه ملی، بلکه منحصراً بین‌المللی” است. دستورالعمل‌های داخلی این سازمان همچنین مقامات را اکیداً از انتقال اطلاعاتی که به دلیل سمت رسمی خود از آن مطلع هستند به هر “دولت، نهاد، شخص یا هر منبع دیگری ” منع می‌کند.

یک مقام ارشد سابق سازمان ملل تأیید کرد که رفتار مستند شده در ایمیل‌ها به صراحت توسط دستورالعمل‌های سازمان ملل ممنوع است.

چارلز پتری، دیپلمات ارشد سابق سازمان ملل و دستیار دبیرکل، به Drop Site News گفت: “وقتی به سازمان ملل می‌پیوندید، موظفید به سازمان ملل خدمت کنید نه به کشوری که از آن آمده‌اید، و به همین ترتیب موظفید منافع سازمان را ارتقا دهید. شما کاغذی را امضا می‌کنید که اذعان می‌کند شما یک مقام سازمان ملل شده‌اید و در نتیجه، “ملزم به حفظ محرمانه بودن مدارک و خدمت به منافع سازمان هستید نه یک کشور عضو.” اما هیچ سیستمی در سازمان ملل وجود ندارد که عواقبی را برای نشت اطلاعات تعیین کند. در دولت ایالات متحده، وقتی شما اطلاعات را فاش می‌کنید، در واقع مرتکب جرم می‌شوید زیرا شرایطی را پذیرفته‌اید که تحت آن می‌توانید به سطوح مختلف دسترسی داشته باشید. چنین چیزی در سازمان ملل وجود ندارد.» او افزود: «این نشانه‌ای از نهادی است که پاسخگویی داخلی ندارد. و هرچه بالاتر بروید، پاسخگویی کمتری وجود دارد.»

لیچنر، پروسور و پاور به درخواست‌های ما برای اظهار نظر پاسخ ندادند و یونیسف نیز به درخواست ما پاسخی نداد.

کاملاً محرمانه

در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۴، لیچنر یک گزارش روزانه داخلی از مرکز عملیات و بحران سازمان ملل (UNOCC) دریافت کرد که به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیاسی از مناطق مختلف جهان را ارائه می‌داد. این گزارش با عنوان «کاملاً محرمانه سازمان ملل – برای انتشار بیشتر ممنوع» با استناد به قوانین طبقه‌بندی اطلاعات سازمان ملل و با یادداشتی اضافی در متن آن، تأکید بیشتری بر این داشت که این گزارش «حساس است و رئیس کابینه دستور داده است که بیشتر از این منتشر نشود»، اشاره‌ای به رئیس دفتر بان کی مون.

لیچنر صبح روز بعد گزارش را با این جمله «فقط برای اطلاع شما» برای شش دیپلمات اسرائیلی ارسال کرد که به بخشی از تلفات غیرنظامیان ناشی از عملیات ایالات متحده در عراق اشاره داشت و اظهار داشت که «هیچ بیانیه محکومیتی از سوی دبیرکل و هیچ کمیسیون تحقیقی در مورد آسیب به مردم بی‌گناه وجود ندارد» – که تضاد آشکاری با تمرکز آن زمان بر اقدامات اسرائیل در غزه توسط این سازمان بود.

گزارش UNOCC خلاصه‌ای از ارزیابی‌ها از نقاط مختلف درگیری و طبقه‌بندی شده و محرمانه بود. ارتباطات بایگانی نشان نمی‌دهد که آیا هیچ یک از محتوای آن برای دیپلمات‌های اسرائیلی مفید بوده است یا خیر.

اما سایر مکاتبات موجود در آرشیو نشان می‌دهد اطلاعاتی که لیچنر در اختیار دولت اسرائیل قرار داده، در تلاش‌های آنها برای مقاومت در برابر فشار جامعه بین‌المللی بر سر جنگ ۲۰۱۴ غزه و اشغال مداوم کرانه باختری، از جمله شکل‌دهی به ارتباطات مقامات ارشد سازمان ملل که لیچنر به آنها دسترسی ویژه داشت، مفید بوده است.

چند ماه قبل از آن، در ۴ ژوئیه ۲۰۱۴، لیچنر از حساب صندوق جمعیت سازمان ملل متحد خود، چیزی را که «گزارش هفتگی داخلی/محرمانه سازمان ملل متحد در مورد اردن» نامید، برای پنج دیپلمات اسرائیلی ارسال کرده بود. این سند شامل گزارش‌هایی از رایزنی‌های محرمانه با وزیر کشور اردن، تحولات امنیتی مرزی و ناآرامی‌های داخلی بود.

پنج روز بعد – یک روز پس از آغاز عملیات لبه محافظ توسط اسرائیل در غزه – لیچنر دو سند دیگر را در اختیار پروسور، معاون سفیر دیوید روئت و سه مقام دیگر هیئت نمایندگی اسراییل قرار داد: نامه‌ای که محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، برای بان کی مون فرستاده بود و پیش‌نویس منتشر نشده‌ای از پاسخ دبیرکل سازمان ملل.

نامه بان کی مون هنوز در دست تهیه بود و لیچنر به دیپلمات‌های اسرائیلی اشاره کرد که در حال کمک به شکل‌دهی آن از درون به گونه‌ای است که بیشتر با نگرانی‌های اسرائیل مطابقت داشته باشد. لیچنر نوشت که با یک «دوست» زن ناشناس که از مذاکرات داخلی سازمان مطلع است – فرمولی که مرتباً در ایمیل‌ها مطرح می‌شود – همکاری می‌کند تا پیش‌نویس را «تا حد امکان» بهبود بخشد.

لیچنر نوشت: «برای اطلاع شما. من با دوستمان روی بهبود نامه دبیرکل تا حد امکان کار می‌کنم.» وقتی روئت گفت که پیش‌نویس نرسیده است، لیچنر دوباره آن را فرستاد. او با اشاره به شلیک موشک توسط حماس و سایر گروه‌های مقاومت فلسطینی به اسرائیل نوشت: «ما در حال تلاش برای درج اشاره‌ای به شلیک موشک هستیم.»

لیچنر همچنین گزارش‌های داخلی از جلسات بان کی مون با عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور مصر، نخست وزیر عراق و سلیل شتی، رئیس عفو بین الملل، را برای دیپلمات‌های اسرائیلی ارسال کرد. گزارش سیسی شامل بحث صریحی درباره غزه، لیبی، وضعیت روزنامه‌نگاران بازداشت شده و حقوق بشر در مصر بود. لیچنر، گزارش‌های شخصی خود را به اشتراک گذاشت. ایمیلی با درخواست «حساسیت کامل.»

لیچنر همچنین دستور کار جلسه گروه مدیریت ارشد بان کی مون – یک نهاد سطح بالا متشکل از رهبران بخش‌های مختلف سازمان ملل متحد و به ریاست دبیرکل – را که قرار بود پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت در مورد فلسطین را مورد بحث قرار دهد، ارسال کرد. او خاطرنشان کرد که باباتونده اوسوتیمهین، مدیر اجرایی صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، در جلسه غیرعلنی شرکت خواهد کرد و قول داد که پس از آن به‌روزرسانی ارائه دهد. لیچنر افزود: «اطلاعات باید پس از جلسه جمع‌آوری شود. مثل همیشه، با حساسیت.»

در ایمیل دیگری در سال ۲۰۱۵، لیچنر فهرستی از اطلاعات را از آنچه که او «منبعی در حلقه دبیرکل» توصیف کرد، ارسال کرد که جزئیات تحولات داخلی سازمان ملل را شرح می‌داد. این ایمیل شامل اطلاعاتی در مورد تلاش‌ها برای ارتقای افراد خاص به سمت‌های مختلف در سازمان، گمانه‌زنی‌ها در مورد آینده سیاسی بان کی مون، و بحث در مورد نیکولای ملادنوف، دیپلمات بلغاری – که اکنون مدیر کل هیئت صلح ترامپ است که بر غزه نظارت دارد – به عنوان جانشین احتمالی رئیس سازمان ملل متحد بود. لیچنر نوشت: «از او در مذاکرات محرمانه در دفتر دبیرکل به عنوان کاندیدای احتمالی جایگزینی بان کی مون نام برده می‌شود. مراقب او باشید.»

اطلاعاتی که لیچنر ارائه داده بود، توسط همکاران سابق اسرائیلی‌اش بسیار ارزشمند تلقی شد. در پاسخ به یادداشت مربوط به مذاکرات خصوصی در مورد انتصابات ارشد، پروسور پاسخ داد: «یهاو، طبق معمول، اطلاعات شگفت‌انگیز و دست اول.»

در یک قسمت جداگانه، لیچنر خلاصه‌ای از بحث داخلی دفتر کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در مجمع عمومی سازمان ملل در مورد گزارشگر ویژه وقت برای سرزمین‌های اشغالی فلسطین، دیپلمات اندونزیایی، مکارم ویبیسونو، را به هیئت اسرائیلی ارائه داد.

در پاسخ، نلی شیلو، دیپلمات اسرائیلی، متوجه شد که این روایت داخلی، بیانیه اسرائیل در مورد کار گزارشگر را به طور نادرستی تفسیر کرده است. اما او به همکارانش گفت که نمی‌توانند درخواست اصلاح کنند. شیلو نوشت: «در حال حاضر ما نمی‌توانیم وضعیت را تغییر دهیم زیرا این گزارش داخلی آنهاست که قرار نبود به دست ما برسد.»

به نظر می‌رسد اطلاعاتی که لیچنر ارائه کرده است، با هدف کمک به اسرائیل برای جلوگیری از بررسی دقیق تیراندازی‌های مرگبار در کرانه باختری ارائه شده است، به این صورت که به دیپلمات‌های اسرائیلی هشدار قبلی در مورد مذاکرات داخلی سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر داده و به آنها در تهیه پاسخ‌های عمومی کمک کرده است.

در ماه مه ۲۰۱۴، لیچنر از حساب جیمیل شخصی خود برای ارسال گزارشی از روزنامه هاآرتص با عنوان «سازمان ملل خواستار تحقیق در مورد تیراندازی به جوانان فلسطینی شد» به پروسور و سه دیپلمات اسرائیلی دیگر استفاده کرد. در این مقاله آمده است که ویدیوی گرفته شده در صحنه نشان می‌دهد که دو نوجوان کشته شده توسط نیروهای اسرائیلی، محمود عوده سلامه ۱۶ ساله و ندیم نوارا ۱۷ ساله، هیچ تهدیدی برای نیروهای اسرائیلی ایجاد نکرده‌اند و گزارش شده است که یک مقام ارشد سازمان ملل خواستار تحقیقات «مستقل و شفاف» شده است.

لیچنر در به اشتراک گذاشتن مذاکرات داخلی سازمان ملل در مورد کشته شدن دو نوجوان فلسطینی و پیشنهاد پیام‌رسانی پیشگیرانه اسرائیل نوشت: «در دو روز گذشته، من با دوستمان در مورد این موضوع در تماس بوده‌ام.» او دوباره به یک رابط زن ناشناس اشاره کرد. او هشدار داد که اداره امور سیاسی سازمان ملل، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه و دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر روز بعد تشکیل جلسه خواهند داد و احتمالاً در مورد تیراندازی‌ها بحث خواهد شد. لیچنر گزارش داد که ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر، از سوی کارکنانش در رام‌الله ترغیب شده بود که به اسرائیل نامه بنویسد و بیانیه‌ای صادر کند و نگرانی خود را در مورد «استفاده بیش از حد از زور» ابراز کند. او افزود که ممکن است لحن مشابهی در جلسه توجیهی آتی معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی نیز به کار گرفته شود.

لیچنر سپس دو استدلال متقابل را به اسرائیل ارائه داد: «به توصیه دوستمان»، سازمان ملل با درخواست تحقیقات مستقل، تحقیقات نظامی موجود اسرائیل را نادیده می‌گیرد و نباید قبل از تکمیل این تحقیقات، نگرانی خود را در مورد استفاده بیش از حد از زور ابراز کند. وی در پایان گفت: «فردا پس از جلسه، [شما را] در جریان خواهم گذاشت.»

پاسخگویی غزه

ارتباطات بین لیچنر و دیپلمات‌های اسرائیلی در هیئت نمایندگی سازمان ملل در زمانی رخ داد که تل‌آویو با بررسی بی‌سابقه‌ای در مورد کشتار جمعی غیرنظامیان در جریان عملیات نظامی تابستان ۲۰۱۴ علیه غزه روبرو بود.

علاوه بر ارسال جزئیات مربوط به جلسات زید الحسین در واشنگتن دی سی در رابطه با گزارش کمیسیون غزه، این آرشیو شامل چندین مورد است که در آنها لیچنر اطلاعات اولیه یا داخلی در مورد اقدامات حقوق بشری سازمان ملل متحد در مورد غزه را به اسرائیل داده است. در فوریه ۲۰۱۵، او یک ایمیل برنامه‌ریزی داخلی دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر را ارسال کرد که فاش می‌کرد چه زمانی کمیسیون تحقیق سازمان ملل قصد داشته است گزارش خود را منتشر کند.

طبق معمول، او هشداری اضافه کرد که بر محرمانه بودن اطلاعات تأکید داشت. لیچنر نوشت: «اطلاعات مربوط به تاریخ انتشار گزارش – پس از انتخابات – حساس است و برای توزیع در نظر گرفته نشده بود. قرار نبود این اطلاعات به کارکنان دفتر منتقل شود و خلاصه زیر را به اشتباه وارد کرد و اکنون جنجالی به پا شده است.»

لیچنر اطلاعات داخلی در مورد تحقیقات سازمان ملل در مورد جنگ ۲۰۱۴ در غزه را به اشتراک می‌گذارد.

ماه بعد، لیچنر مکاتبات داخلی بین جیمز راولی، مقام رسمی سازمان ملل و معاون هماهنگ‌کننده ویژه وقت برای روند صلح خاورمیانه، و هریت شروود، خبرنگار گاردین، را در اختیار پروسور و لشنو-یار قرار داد. شروود در حال بررسی ادعاهایی بود که به گفته او از درون سازمان ملل به او درز کرده بود و نشان می‌داد فشار اسرائیل روند داخلی را که توصیه می‌کرد نیروهای دفاعی اسرائیل به عنوان نهادی که در نقض حقوق بشر علیه کودکان دست دارد، فهرست‌بندی شود، مختل کرده است.

در پاسخ راولی گفت که روند فهرست‌بندی کاملاً محرمانه است، همچنان ادامه دارد و مشمول اظهار نظر بیشتر نیست.

دو روز پس از انتشار گزارش گاردین در مورد فشار اسرائیل، لیچنر مکاتبات بین مقامات سازمان ملل و خبرنگار را برای لشنو-یار ارسال کرد و اظهار داشت که این مکاتبات فقط برای اطلاع او بوده و نباید مورد استفاده یا نقل قول قرار گیرد، در عین حال تلاش کرد منبع شروود در سازمان ملل را شناسایی کند.

لیچنر در ۱۹ مارس نوشت: «این واقعیت که خبرنگار گاردین به این دو نفر (راولی و جون) نزدیک شده است نشان می‌دهد که افشاگری از طرف آنها نبوده است. شرط می‌بندم UNRWA/OCHA است.» سپس اضافه کرد: «مکاتبات داخلی – لطفاً استفاده یا نقل قول نکنید.»

افسر اطلاعاتی در حال آموزش»

بیش از یک سال قبل، پروسور یک کمپین خصوصی برای کمک به قرار دادن لیچنر در UNFPA راه‌اندازی کرده بود. در ژانویه ۲۰۱۴، پس از یک مکالمه تلفنی با سامانتا پاور، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، پروسور در مورد درخواست لیچنر برای سمت روابط خارجی به او ایمیل زد. او به پاور گفت که لیچنر در فرآیند مصاحبه رتبه اول را کسب کرده است و افزود: «لطفاً این را صریحاً ذکر نکنید، زیرا ما از منابع داخلی می‌دانیم.»

پروسور ادعا کرد که ملیت اسرائیلی لیچنر تنها مانع انتصاب اوست و از پاور خواست که شخصاً با باباتونده اوسوتیمهین، مدیر اجرایی صندوق جمعیت سازمان ملل، صحبت کند تا حمایت ایالات متحده را از استخدام کسی که پروسور آن را «بهترین و حرفه‌ای‌ترین نامزد» می‌نامید، به او منتقل کند. پروسور نوشت، اوسوتیمهین از قبل لیچنر و کارش را می‌شناسد، اما «برای رسیدن به تصمیم درست به حمایت نیاز دارد.»

وقتی صندوق جمعیت سازمان ملل ماه بعد درخواست معرفی‌نامه محرمانه کرد، پروسور لیچنر را به عنوان مشاور سیاسی سابق و دیپلمات ارشد اسرائیلی توصیف کرد که «به او اعتماد کامل» دارد. او به لیچنر بالاترین امتیاز ممکن را برای قابلیت اطمینان و کار تیمی داد و به آژانس گفت که او با «نهایت صداقت» رفتار می‌کند. تا ماه مه ۲۰۱۴، لیچنر از طریق یک آدرس UNFPA با عنوان متخصص روابط خارجی مکاتبه می‌کرد.

در عرض چند هفته، او دوباره به هیئت سابق خود مشاوره می‌داد – اما این بار به عنوان یک منبع داخلی فعال در بوروکراسی سازمان ملل متحد که اطلاعات محرمانه را با نقض مقررات سازمان ملل فاش می‌کرد.

در ژوئن همان سال، لیچنر نمودار سازمانی بخش اطلاعات عمومی سازمان ملل را توزیع کرد و واحدی را که مسئول فلسطین، استعمارزدایی و حقوق بشر بود، شناسایی کرد. او پیشنهاد داد که پرسنل آن بررسی شوند و پس از رسیدن بودجه این بخش به کمیته پنجم مجمع عمومی، پست‌ها کاهش یابند.

این ایمیل‌ها نشان می‌دهد که پروسور همچنان یک حامی تأثیرگذار در حرفه لیچنر در سازمان ملل متحد است، زیرا او در این سازمان به سطوح بالاتر ارتقا یافته است.

در ماه مه ۲۰۱۵، لیچنر نکات گفتگوی سوم شخص را برای پروسور آماده کرد تا از آنها برای ارتقای او به سمت احتمالی دبیر هیئت اجرایی برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) استفاده کند. این سند به پروسور، که قرار بود جلسه‌ای با مدیر روابط خارجی این آژانس داشته باشد، دستور داده بود که حتی اگر در نهایت استخدام او در جای دیگری تصمیم‌گیری شود، باید یک مقام ارشد برنامه توسعه سازمان ملل را در مورد اهمیت انتصاب لیچنر تحت فشار قرار دهد.

این ایمیل فهرستی از نکات مورد بحث برای پروسور را برای تبلیغ لیچنر در طول جلسه فهرست کرده بود. یکی از آنها می‌گوید: «یهاو مهارت‌های سیاسی و تحلیلی بسیار خوبی دارد – او دقیقاً می‌داند مواضع سیاسی کشورهای عضو چیست» و می‌افزاید که او «یک افسر اطلاعاتی در حال آموزش است و به عنوان یک افسر سیاسی در سفارت اسرائیل در بریتانیا با نمایندگان مجلس عوام و اعیان همکاری می‌کرد.»

ایمیل‌های موجود هیچ اشاره دیگری به کار یا آموزش لیچنر به عنوان یک افسر اطلاعاتی در این دوره ندارند.

مکاتبات بین پروسور و سامانتا پاور در مورد استخدام لیچنر در صندوق جمعیت سازمان ملل در اوایل سال ۲۰۱۴.

پیوستن به یونیسف

لیچنر سپس مکاتبات ثبت‌شده در بایگانی را بررسی و بر روی مسائلی شروع به کار کرد که مستقیماً با منافع اسرائیل در این سازمان مرتبط بودند. در سال ۲۰۱۶، او به عنوان نماینده موقت صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در بریتانیا خدمت کرد، و تا سال ۲۰۱۹ اسناد عمومی او را به عنوان مشاور ارشد یونیسف معرفی می‌کنند. در اکتبر ۲۰۲۳، او به همراه مدیر اجرایی یونیسف در جلسه‌ای با کاترین کولونا، وزیر امور خارجه فرانسه، در مورد حفاظت از غیرنظامیان و دسترسی بشردوستانه در جنگ نسل‌کشی اسرائیل علیه غزه شرکت کرد.

فهرست‌های شغلی عمومی، او را به عنوان مشاور اصلی هماهنگ‌کننده ارشد امور بشردوستانه و بازسازی سازمان ملل متحد برای غزه معرفی می‌کنند. در ژوئن ۲۰۲۴، او نوشت که برای گفتگو در مورد عملیات بشردوستانه در غزه و اجرای قطعنامه ۲۷۲۰ شورای امنیت که خواستار افزایش کمک به غزه بود، با مقامات آمریکایی به واشنگتن سفر کرده است. در مارس ۲۰۲۶، دانشگاه جورج واشنگتن او را به عنوان فردی توصیف کرد که «در خط مقدم» مذاکرات با دولت ایالات متحده، تعامل در کنگره و اجرای قطعنامه بوده است.

لیچنر اکنون مدیر دفتر یونیسف در واشنگتن دی سی است. هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند آیا رفتار او که در بایگانی پروسور ثبت شده است، پس از سال ۲۰۱۵ نیز ادامه داشته است یا خیر، و همچنین هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد یونیسف هنگام انتصاب او از مکاتبات او با نمایندگی اسراییل در سازمان ملل اطلاع داشته است.

اما ایمیل‌هایی که همکاری خصوصی گذشته او با دولت اسرائیل و نشت اطلاعات محرمانه را مستند می‌کنند، مربوط به بسیاری از همان نهادها و مسائلی هستند که اکنون در حوزه عمومی او قرار دارند، از جمله تعاملات با کنگره و دیپلماسی بشردوستانه مربوط به نوار غزه.

این بایگانی، پروسور یا هیچ مقام اسرائیلی دیگری را به انتصاب بعدی او به یک سمت ارشد در یونیسف مرتبط نمی‌کند.

با این حال، در آوریل ۲۰۱۵، پس از اینکه لیچنر از پروسور به خاطر «همکاری» پیرامون افزایش جایگاهش در صندوق جمعیت سازمان ملل تشکر کرد، پروسور پاسخی رضایت‌بخش در مورد تلاش‌هایش برای کمک به لیچنر در ارتقای جایگاهش در بوروکراسی سازمان ملل ارائه داد: «خوشحالیم که تاثیری داشتیم.»

چاپ متن