سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۸:۲۰

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۸:۲۰

پروندۀ لیلا و ابوالفضل؛ احکام جدید اعدام به اتهام زنای محصنه

شعبۀ ۵ دادگاه کیفری یک تهران زن و مردی را به‌نام‌های لیلا خلقی سکاچایی و ابوالفضل برات وکیلی، به اتهام رابطۀ جنسی خارج از ازدواج در زمان تأهل (زنای محصنه) به اعدام با چوبۀ دار محکوم کرد. ازسوی دیگر،  شعبۀ ۱۲ دادگاه کیفری یک استان تهران نیز یک زن و مرد به‌نام‌های میترا و خسرو را برای اتهام مشابه، به ترتیب به اعدام و شلاق محکوم کرد.

شعبۀ ۵ دادگاه کیفری یک تهران زن و مردی را به‌نام‌های لیلا خلقی سکاچایی و ابوالفضل برات وکیلی، به اتهام رابطۀ جنسی خارج از ازدواج در زمان تأهل (زنای محصنه) به اعدام با چوبۀ دار محکوم کرد. ازسوی دیگر،  شعبۀ ۱۲ دادگاه کیفری یک استان تهران نیز یک زن و مرد به‌نام‌های میترا و خسرو را برای اتهام مشابه، به ترتیب به اعدام و شلاق محکوم کرد.

جمهوری اسلامی روابط خارج از ازدواج را مستوجب مجازات می‌داند و اگر دست‌کم یکی از طرفین متأهل باشند، از این عمل با عنوان «زنای محصنه» یاد کرده و فرد متأهل را به مرگ محکوم می‌کند.

سازمان حقوق بشر ایران، بار دیگر خواستار توجه فوری جامعۀ جهانی به موضوع صدور و اجرای فزاینده احکام اعدام در ایران است. محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، گفت: «اعدام انسان‌ها به خاطر رابطۀ جنسی اختیاری و یا ابراز عقیده در قرن بیست‌و‌یکم به دست حکومت‌هایی که در سازمان ملل کرسی دارند، نباید از سوی جامعۀ جهانی تحمل شود.»

او افزود: «متاسفانه فقدان واکنش مناسب جامعه جهانی در مورد اعدام یک نفر به اتهام زنای محصنه، و دو نفر به اتهام توهین به مقدسات در بهار امسال، رهبران جمهوری‌اسلامی را به افزایش صدور احکام مشابه تشویق کرده است. مردم از طریق کارزارهای اعتراضی و ‌جامعۀ جهانی با فشار سیاسی می‌توانند هزینۀ این اعدام‌ها را بالا ببرند و از صدور و اجرای احکام بیشتر جلوگیری کنند.»

بنا بر اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، براساس حکمی که در تاریخ ۳۱ مرداد سال ۱۴۰۲ در شعبۀ ۵ دادگاه کیفری یک تهران صادر شده، یک زن و مرد به اتهام داشتن رابطۀ جنسی خارج از ازدواج «زنای محصنه» به اعدام با چوبۀ دار محکوم شده‌اند. به این دو زندانی که هویت‌شان لیلا خلقی سکاچایی و ابوالفضل برات وکیلی احراز شده، ۲۰ روز فرصت داده شده تا به این حکم اعتراض کنند.

براساس حکمی که دراختیار سازمان حقوق بشر ایران قرار گرفته، مستنداتی که برای محکومیت لیلا خلقی و ابوالفضل برات وکیلی استفاده شده، تصاویر ویدیویی بوده که بدون اطلاع وی و به‌صورت مخفیانه فیلمبرداری شده است.

در بخشی از این حکم آمده: «به مواد ۲، ۱۲، ۱۴، ۱۵، ۱۴۰، ۱۴۱، ۱۶۰، ۱۶۲، ۲۱۱، ۲۲۱، ۲۲۵ و ۲۲۶ از قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲/۰۲/۰۱ متهمین خانم لیلا سکاچایی را از حیث ارتکاب بزه زنای محصنه و آقای ابوالفضل برات وکیلی را از حیث ارتکاب بزه زنای محصن به مجازات اعدام با چوبۀ دار محکوم می‌نماید.»

علاوه بر لیلا خلقی، وبسایت روزنامۀ ایران گزارش داده که شعبه ۱۲ دادگاه کیفری یک استان تهران نیز برای یک زن دیگر به‌نام میترا در پرونده‌ای مشابه، حکم اعدام صادر کرده و برای هم‌پرونده‌ی او که خسرو نام دارد، مجازات شلاق در نظر گرفته است.

در این پرونده نیز شاکی همسر میترا است که با استفاده از دوربین‌های مداربسته، رابطۀ همسرش با مردان دیگر را ثابت کرده است.

طبق قانون مجازات اسلامی، مجازات زنای محصنه سنگسار (رجم) و در مواردی شلاق است، اما به‌دلیل حساسیت جامعۀ جهانی روی مجازات سنگسار، بجای آن مجازات اعدام صادر می‌شود.

سنگسار یک نوع مجازات مرگ است که از طریق پرتاب سنگ (که به صورت گروهی انجام می‌شود) به طرف مجرم صورت می‌گیرد. جامعۀ بین‌المللی اعدام از طریق سنگسار را «عملی وحشیانه و سبعانه» تلقی می‌کند.

ایران یکی از شش کشوری است که سنگسار را در قوانین جزایی خود گنجانده است و قانون مجازات اسلامی در ایران، مجازات زنای محصنه را سنگسار دانسته است.

بر اساس این قانون «با پیشنهاد قاضی و موافقت رییس قوۀ قضاییه، اگر زنا با چهار شاهد یا چهار بار اقرار ثابت شده باشد، مجازات سنگسار می‌تواند به اعدام تبدیل شود. در مواردی نیز که زنا با علم قاضی ثابت شده باشد، مجازات سنگسار می‌تواند به ۱۰۰ ضربه شلاق تبدیل شود.»

تاریخ انتشار : ۱۴ آبان, ۱۴۰۲ ۳:۱۱ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار