سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۰ خرداد, ۱۴۰۵ ۰۰:۰۳

یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۰:۰۳

در حمایت از حقوق انسانی ساکنان اردوگاه اشرف

ما امضاکنندگان زیر، صرف نظر از مواضع و عملکردهای سازمان مجاهدین خلق ایران و مرزبندیهای مشخصی که با آن داریم، خواهان حل و فصل مشکل اردوگاه اشرف به صورت انسانی و مسالمتآمیز هستیم و نسبت به عواقب سوء و فاجعهبار کاربرد زور و هر اقدامی که سلامتی و حیات ساکنان اردوگاه را به خطر بیندازد هشدار میدهیم.

بیانیه بیش از 200 نفر از فعالان فرهنگی، سیاسی و حقوق بشری

بنا به گزارشها حدود ۳۴۰۰ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در اردوگاه اشرف در شمال بغداد در عراق در وضعیت خطیری قرار گرفتهاند.  دولت عراق، با استناد به حق حاکمیت ملی، خواهان آن است که ساکنان اردوگاه آن را ترک کنند و خود کنترل محل را به دست بگیرد، و برای این منظور ضرب الاجل ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ (۱۰ دی ماه ۱۳۹۰) را تعیین کرده است. اکثریت ساکنان اردوگاه از هیچ نوع روادید برای رفتن به کشور ثالثی برخوردار نیستند و کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان پذیرفته است که تقاضای آنان برای پناهندگی را مورد بررسی قرار دهد. ولی دراین فاصله کوتاه امکان بررسی این تقاضاها و پیدا کردن کشورهایی که پناهندگان را بپذیرند وجود ندارد. این وضعیت بن بست خطرناکی را به وجود آورده است.

ساکنان اردوگاه اشرف نگران آن هستند که با انقضای ضرب الاجل یاد شده، دولت عراق در صدد برآید که با اعمال قهر اردوگاه را تصرف کند.  آنان با توجه به روابط سیاسی بسیار نزدیک دولت عراق با حکومت ایران، به خصوص از این نگرانند که دولت عراق تعدادی از ساکنان را به حکومت ایران تحویل دهد که در این صورت آنان بدون تردید در معرض خطر جدی شکنجه و اعدام قرار خواهند گرفت. این نگرانیها مسبوق به سابقه است: از سال ۲۰۰۹ که حفاظت از اردوگاه اشرف از سوی نیروهای آمریکایی به دولت عراق واگذار شد، در چند نوبت نیروهای عراقی تلاش کردهاند با کاربرد سلاح گرم به اردوگاه وارد شوند که با مقاومت ساکنان آن روبرو شده و دهها نفر از آنان کشته و زخمی شدهاند. هم اکنون نیز، بنا به گزارشها، مقامات عراقی محدودیتهایی برای ورود مواد ضروری زندگی و از جمله دارو و لوازم پزشکی به اردوگاه ایجاد کردهاند که زندگی ساکنان آن را به خطر انداخته است.

ما امضاکنندگان زیر، صرف نظر ازمواضع و عملکردهای سازمان مجاهدین خلق ایران و مرزبندیهای مشخصی که با آن داریم، خواهان حل و فصل مشکل اردوگاه اشرف به صورت انسانی و مسالمتآمیز هستیم و نسبت به عواقب سوء و فاجعهبار کاربرد زور و هر اقدامی که سلامتی و حیات ساکنان اردوگاه را به خطر بیندازد هشدار میدهیم. ما معتقدیم که ساکنان اشرف باید از حقوق انسانی و بشری خود واز جمله حق پناهندگی برخوردار شوند و بتوانند هر چه زودتر به کشوردیگری سفر و درآنجا اقامت کنند.

ما از کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان میخواهیم که در رسیدگی به تقاضای پناهندگی ساکنان اردوگاه اشرف تسریع کند و برای سفر و اسکان آنان در کشورهای دیگر تسهیلات لازم را فراهم آورد.

ما از جامعه جهانی و به خصوص کشورهای دموکراتیک میخواهیم که برای دادن پناهندگی به ساکنان اشرف با کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان حد اکثر همکاری را به عمل آورند تا انتقال پناهجویان به آن کشورها دراسرع وقت انجام شود.

ما همچنین با احترام به حق حاکمیت ملی عراق از دولت این کشورمیخواهیم که

۱ – ضرب الاجل ۳۱ دسامبر را برای مدتی که روند رسیدگی به تقاضای پناهندگی ساکنان اردوگاه اشرف طول میکشد (به تشخیص کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان) تمدید کند؛

۲ – تسهیلات لازم را برای کار کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان در رسیدگی به تقاضای پناهندگی ساکنان اردوگاه اشرف فراهم کند تا این روند هر چه زودتر به انجام برسد؛

۳ – از کاربرد هرگونه خشونت برای ورود به اردوگاه اشرف اجتناب کند؛

۴ – رسما تعهد کند که هیچ یک از ساکنان اردوگاه اشرف را در هیچ شرایطی به حکومت ایران تحویل نخواهد داد؛

۵ – محدودیتهای ورود مواد مورد نیاز زیستی و پزشکی و مزاحمتهای صوتی ساکنان اردوگاه اشرف را فورا بر طرف کند.

به باور ما مسئولان سازمان مجاهدین خلق با پذیرش واقعیت ها و شرایط عراق پس از سقوط رژیم صدام حسین باید برای تسریع خروج اعضای خود از عراق و دریافت پناهندگی تلاشهای لازم را انجام دهند و در هر شرایطی حفظ جان و حقوق انسانی ساکنان اشرف را بر سرنوشت سازمان و مصلحت های سیاسی آن مقدم بدارند.  ما امیدواریم مشکل ساکنان اردوگاه اشرف با همکاری دولت عراق، کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، و جامعه جهانی در اسرع وقت به صورت مسالمتآمیز حل و فصل شود و آنان بتوانند با استقرار در کشورهای دموکراتیک در باره آینده خود آزادانه تصمیم بگیرند

ابراهیم جهانگیری، کانادا

احمد باطبی،  آمریکا

اردو ملکى، آلمان

اسد جلالی،  بریتانیا

اصغر سرپا،  آمریکا

اکبر اغراقی،  اسپانیا

اکبر زرگر

اکرم موسوی، المان

الهه شکرایی، کانادا

امیر اعتدالی،  آمریکا

امیر خدیر، کانادا

امیر هوشمند ممتاز،  آمریکا

امیررضا امیربختیار، پاریس

انوشه مشعوف، کانادا

اوا سونی

آتوسا محبی،  آمریکا

آذر فهیمی،  کانادا

آزاد مرادیان، آمریکا

آزیتا رضوان، امریکا

آیدین حق دوست،  سوئد

بابک تردست، المان

بهرام شفیعی، بریتانیا

بهروز ستوده، امریکا

بهزاد کریمی، هلند

بهزاد مهرانی، ترکیه

بهنام وفا سرشت،  آلمان

بیژن کریمی، آمریکا

بیژن افتخاری،  اتریش

بیژن پری زاده،  آمریکا

پرنیا وفائی،  کانادا

پروین طباطبائیان، کانادا

پروین قاسمی،  آلمان

پیروز کریمی،  استرالیا

تراب مستوفی، اتریش/ وین

تقی امجدی،  آمریکا

تقی مختار، آمریکا

جلال الدّین مظهری ملکشاه، آلمان

جهانشاه جاوید،  آمریکا

حبیب لواسانی،  ایران

حجت نارنجی،  سوئد

حسن درویش پور، آلمان

حسن زهتاب، سوئد

حسن کلانتری،  آمریکا

حسن ماسالی، آلمان –  آمریکا

حسن نایب هاشم، اتریش

حسین باقر زاده، بریتانیا

حسین علوی، آلمان

حمید رضا عسگری نژاد، امریکا

حمید شیرازی،  کانادا

حمید کوثری،  آمریکا

خسرو بندری، امریکا

داریوش مجلسی، هلند

داریوش مرادی، آلمان

داریوش معرفت،  آمریکا

داود آزادفر، فرانسه

داوود نواپیان، سوئد

درنا بندری، آمریکا

دنیا اکبری، ترکیه

راضیه (پری) نشاط، ترکیه

رامین پرهام، اروپا

رحیم شامبیاتی،  آمریکا

رشید اسماعیلی، ایران

رضا پیرزاده،  آمریکا

رضا ترابی،  هلند

رضا چرندابی، آلمان

رضا سعیدانی آبادانی، ایران

رضا قاضی نوری

رضا گوهرزاد، آمریکا

رضا مبین، ترکیه

رضوان مقدم

روبرتو گودوی،  کانادا

روحی شفیعی، بریتانیا

روشنک آسترکی، مالزی

زهره خیام،  آمریکا

زهره صادقی،  کانادا

ساسان دهقان،  آمریکا

سجادی،  آلمان

سعید پیوندی، فرانسه

سعید رهنما،  کانادا

سمیرا حقی،  آمریکا

سهراب بهداد، ایالات متحد امریکا

سیاوش بابایی،  هلند

سیاوش صفوی، ترکیه

 سیاوش عبقری، آمریکا

سیاوش فرجی،  سوئد

سیما ایزد،  آلمان

سینا حشمتی،  آلمان

شروین نکوئی، هلند

شعله آتش،  آمریکا

شهاب فیضی،  سوئد

شهران آزاد

شهروز اسدی

شهریار سنگری،  فرانسه

شهلا باور،  آمریکا

شهلا بهاردوست،  آلمان

شهلا عبقری،  آمریکا

شیرزاد راستان،  آمریکا

شیوا نوجو

صلاح عباسی،  سوئد

 صمد دژبان  ، آلمان

طاهره دزفولی،  آمریکا

عباس خرسندی، عراق

عباس سایه،  آمریکا

عزیز منجمی، امریکا

عفت ماهباز، لندن انگلیس

علی افشاری، آمریکا

علی اکبر مهدی، آمریکا

علی بکائی، آلمان

علی پورنقوی،  هلند

علی تقی پور، مالزی

علی جمشیدی،  سوئد

علی حسینی،  سوئد

علی دشتی،  دانمارک

علی رضا نیک منش، آمریکا

علی شاکری،  آمریکا

علی طاهری،  آمریکا

علی عبدی، امریکا

علی محمدی، ایران

علیرضا محسنی،  هلند

علیرضا وکیلی،  کانادا

غلام عباسی، امریکا

فتحیه زرکش ، انگلستان

فرامرز رفیعی، آمریکا

فرح نصیری،  هلند

فرحناز نیاکان،  استرالیا

فرزاد سلطانزاده نادری، سوئد

فرناز آبادانی،  آمریکا

فرهاد فرهانی،  آمریکا

فرهاد نعمانی، ،فرانسه

فروزان خرمیان، امریکا

فریبا داودی مهاجر، امریکا – واشنکتن

فریبا معتمدی،  هلند

فرید اشکان،  آمریکا

فریدون احمدی، آلمان

فرین نسیم،  کانادا

فیروز محمودی، ایران

کارین فرند،  آلمان

کاظم علمداری، آمریکا

کامران مهرپور، امریکا

کریم شامبیاتی، آلمان

کریم شاهی،  آمریکا

کمیل نورانی فرد،  عراق

کورش عرفانی ، آمریکا

کی سحر،  آمریکا

گودرز اقتداری،  ایالات متحده امریکا

لیلا بوریا ،  ایران

لیلا پارسی،  امارات متحده عرب

لیلا سیف اللهی، ترکیه

ماشاالله سلیمی، آلمان

متین سـال مه، نروژ

مجتبی محمدی،  سویس

مجید عبدالرحیم پور، آلمان

محسن سازگارا، آمریکا

محسن نژاد، آمریکا

محمد برقعی، امریکا

محمد تاجدولتی، کانادا

محمد حسن، ایران

محمد صالح شبلی،  آلمان

محمد فراهانی،  آمریکا

محمدرضا شکوهی فرد، فرانسه

محمدرضا نیکفر، آلمان

محمود رفیع، برلن – آلمان

مراد خورشیدی،  سوئد

مرتضی انوری،  آمریکا

مریم افشاری، سوئد

مریم اهری، آمریکا

مریم مقدم ، ترکیه

مریم نوری

مزدک عبدی پور، آلمان

مسعود شب افروز،  آمریکا

مسعود مناف، سوئد

مصطفی مرید،  آلمان

منوچهر حیدری،  سوئد

منوچهر شفائی،  آلمان

منوچهر  مقصودنیا، آلمان

منیر مظلومی، آلمان

مهدی امینی،  آمریکا

مهدی جامی، هلند

مهدی حبیبی، ایران

مهدی مجتهدپور، آلمان

مهدی یوسفی،  آمریکا

مهران میرفخرائی، ایتالیا

مهرداد درویش پور،  سوئد

مهرداد عمادی،  بریتانیا

مهرداد لوائی،  هلند

مهناز کردجازی،  سوئد

میثاق پارسا،  آمریکا

میر حمید سالک، آمریکا

ناهید فرشی، آلمان

نبیل حقیقی، ایران

نگین سپهری، ایران

نوروز اقلیمی، ایران

نوید محبی، ترکیه

نیره توحیدی، آمریکا

نیما مشعوف، کانادا

هادی یوسفی، دانمارک

هایده مغیثی، کانادا

همت آزاده،  آلمان

همن سیدی، بریتانیا

هومن سلطانی،  بریتانیا

وحید آزاد، ایران

یوسف توسلی،  آمریکا

یوسف عزیزی بنی طرف، انگلستان

تاریخ انتشار : ۲۳ آذر, ۱۳۹۰ ۸:۲۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

ترامپ، توافق با جمهوری اسلامی ایران و پیمان ابراهیم

چنین می‌نماید که زور ترامپ برای خلق «بیگ بنگ»ی نو چندان پرزور نیست.

گره «پیوستن عربستان و قطر به پیمان ابراهیم» به پایان جنگ با ایران را قطر و عربستان به کوری کشاندند.

کوری گره همزمان پیام روشنی را با خود دارد؛

بدون ایران، نظمی نو در منطقه، باختر آسیا؛ حاکم نخواهد شد.

آمریکا باید در ملاحظات سیاسی خود نقش ایران را از «تهدید» به «بازیگر ضروری» بازتعریف کند.

ایران دیری‌ست در پی شناسایی این نقش خود از سوی امریکا بوده است.

مطالعه »

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتمل‌تر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بی‌بدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هم‌وطنان برای ایجاد اتحاد و هم‌بستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستم‌مان ورزش‌کارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدان‌های جهانی ارج می‌گذاریم.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

به خاطر جنگ به وطن بازگشتم

۳۰ مه؛ روزی برای یادآوری زنانی که صدایشان جرم تلقی شد اما خاموش نشد 

بازتعریف «ضد امپریالیسم» در عصر جدید…

🎙 پادکست رادیو مرز: کمک رساندن | روایت کسانی که در جنگ به دیگران کمک کردند.

آغاز تغییرات با آزادی زندانیان سیاسی ملی اندیش

رفیق نازنین مان، داود عسگر پور عزیز بدرود