
۲۹ فروردین ۱۳۵۴، برای نیروهای آزادیخواه، برابریطلب و عدالتپژوه ایران یادآور کشتار گروهی از برجستهترین، سرشناسترین و مؤثرترین رهبران دو جنبش عدالتپژوه فداییان خلق و مجاهدین خلق ایران با یک صحنهسازی حکومتی است. نام آنان را با شکوه و احترام بر لب جاری میکنیم و در برابر اعتبار تاریخی عظیم آنان بر پا میایستیم!

۳۴ سال از کشتار وسیع زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷می گذرد. مراسم سالگرد این کشتار که به درستی فاجعه ملی نامیده شده است؛ هر ساله در گورستان خاوران با حضور خانواده ها و گاه بسته به شرایط همراه با دیگر فعالان سیاسی برگزار می شود. از سال ۱۳۶۸، اولین سال این کشتار خانواده ها نزدیکترین جمعه به ۱۰ شهریور را به این امر اختصاص داده اند و سعی می کنند در این روز در خاوران حضور داشته باشند؛ تا یاد عزیزان جان باخته را گرامی و زنده نگه دارند. در طی این ۴۳ سال حضور در خاوران دستخوش تغییر و تحولات شده است.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.