
نرگس محمدی سالهاست صدای خاموشنشدنی بیصدایان است. اینک بر ماست که صدای او باشیم، به محاکمۀ دوبارهاش با صدایی رسا و بلند اعتراض کنیم و خواهان آزادی بیقیدوشرط او و سایر زندانیان سیاسی شویم.

در ادامهٔ حرکتهای خیابانی جوانان و نوجوانان، زنان و مردان، گروهها و اقشار دیگری از مردم و همچنین نهادهای مدنی و صنفی، در حمایت از این جنبش وارد کارزار شده و بر خواستهای بر حق جنبش خیابان و «زن، زندگی، آزادی!» تاکید کردند. گسترش این حضور زنگهای خطر را برای حاکمیت به صدا در آورده است و به همین خاطر حکومت با تمام توان در صدد سرکوب، خاموش کردن و منحرف کردن هر گونه حرکت خیابانی و هر گونه حمایت جوامع مدنی صنفی از این جنبش بر آمده است.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.