
تاریخ جنبش مشترک ما و تجارب برگرفته از آن، ما را به این باور و عزم راسخ رسانده است که علیرغم تفاوتهای نظری، رزم مشترک ما و نیروهای ترقیخواه میهنمان درمان درد مشترک دیرینۀ مردم را تسهیل و تسریع خواهد کرد.

در ادامهٔ حرکتهای خیابانی جوانان و نوجوانان، زنان و مردان، گروهها و اقشار دیگری از مردم و همچنین نهادهای مدنی و صنفی، در حمایت از این جنبش وارد کارزار شده و بر خواستهای بر حق جنبش خیابان و «زن، زندگی، آزادی!» تاکید کردند. گسترش این حضور زنگهای خطر را برای حاکمیت به صدا در آورده است و به همین خاطر حکومت با تمام توان در صدد سرکوب، خاموش کردن و منحرف کردن هر گونه حرکت خیابانی و هر گونه حمایت جوامع مدنی صنفی از این جنبش بر آمده است.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.