سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۱ خرداد, ۱۴۰۵ ۰۴:۰۳

دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۴:۰۳

بازیابی روز کارگر

اعضای تشکیلات فدائیان خلق ایران (اکثریت) نیز در مراسم امسال حضور داشتند. آنان متنی را که گروه کار کارگری سازمان در ترسیم وضع دشوار کارگران و فعالان کارگری در ایران تهیه کرده است، در اختیار سازمانهای حاضر در مراسم قرار دادند و به تشریح بیشتر وضع گفته شده دست زدند. برخی از این سازمانها و مشخصاً بخش بین المللی فدراسیون اتحادیه های کارگری هلند ضمن ابراز همبستگی با مبارزات کارگران و فعالان کارگری دربند ایران، متعهد شدند که به اقدام در این راستا نیز دست زنند.

روز اول ماه می، روز همبستگی جهانی کارگران، در هلند نیز در مراسمی مرکزی جشن گرفته شد. در این روز در نخستین ساعت بعدازظهر ابتدا راهپیمائی بزرگی در خیابانهای آمستردام انجام شد. این راهپیمائی به “پارک شرقی” آمستردام خاتمه یافت و جشن کارگران در این پارک تا آغاز عصر ادامه پیدا کرد.

این دومین بار پس از سالهای دهۀ ۸۰ قرن پیش بود که روز اول ماه می در هلند به صورت مرکزی جشن گرفته می شد. شایان ذکر است که اول ماه می در هلند تعطیل نیست و تا دو سال پیش به صورت پراکنده و در حلقه های کوچک توسط شعب شهری و رشته ای اتحادیه های کارگری و احزاب سوسیالیست جشن گرفته می شد. در ماه ژانویۀ سال پیش فدراسیون اتحادیه های کارگری هلند، بزرگترین سازمان کارگری این کشور با نزدیک به ۱/۱ میلیون عضو، پیشنهاد اعضایش را پذیرفت، روز اول ماه می را “روز اکسیون سالانه” اعلام کرد و تصمیم به برگزاری جشن آن به صورت مرکزی گرفت.

مراسم اول ماه می امسال در هلند به جهات مختلفی برجستگی یافت.

اولاً تعداد شرکت کنندگان در راهپیمائی و تجمع پارک بالغ بر ۹هزار نفر شد که این، با معیارهای هلندی، بیش از انتظار بود؛ چندان که مقامات شهرداری و “پارک شرقی” آمستردام، این مراسم را خارج ظرفیت پارک اعلام کرده و فعلاً به خاطر خسارت بیش از تخمین به پارک از فدراسیون شکایت کرده اند.

برجستگی دوم، ترکیب جمعیت بود که برخلاف تصورات مرسوم، درصد قابل توجهی از آن را جوانان تشکیل می دادند. این تصور، که البته یکسره خالی از حقیقت هم نیست، وجود دارد که اعضای اتحادیه ها به کاملان و سالمندان محدود و محدودتر شده است. یکی از علتهای حضور چشمگیر جوانان در مراسم امسال، تحولات در مناسبات کار است که محدود به هلند هم نیست: عدم ثبات شغلی و وضع متزلزل کار. جوانان کارگر یکی از قربانیان اصلی این مناسبات اند.

برجستگی سوم مراسم، شعار مرکزی آن بود: “مشاغل واقعی بیشتری ایجاد باید گردد”! این شعار درست در ارتباط با تحولی که به آن اشاره شد، در تقابل با تمایلی قرار دارد که امروزه روز با کشاندن و راندن کارگران به صفوف “خویش فرمایان”، مدام تقویت شده است. مناسبات گسترش یابنده ای بین سرمایه و کار که برای انجام یک کار معین چیزکی بیشتر از دستمزد قبلی به کارگران سابق می پردازد اما به عنوان “خویش فرما” آنان را از تمام حقوق کار محروم می کند: حق تعطیلات، مرخصی، زایمان، بازنشستگی، …

به ملاحظات بالا بود که اینجا و آنجا به مراسم اول ماه می امسال در هلند عنوان “بازیابی روز کارگر” داده شد.

اعضای تشکیلات فدائیان خلق ایران (اکثریت) نیز در مراسم امسال حضور داشتند. آنان متنی را که گروه کار کارگری سازمان در ترسیم وضع دشوار کارگران و فعالان کارگری در ایران تهیه کرده است، در اختیار سازمانهای حاضر در مراسم قرار دادند و به تشریح بیشتر وضع گفته شده دست زدند. برخی از این سازمانها و مشخصاً بخش بین المللی فدراسیون اتحادیه های کارگری هلند ضمن ابراز همبستگی با مبارزات کارگران و فعالان کارگری دربند ایران، متعهد شدند که به اقدام در این راستا نیز دست زنند.

تاریخ انتشار : ۱۴ اردیبهشت, ۱۳۹۵ ۱۱:۱۴ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

ترامپ، توافق با جمهوری اسلامی ایران و پیمان ابراهیم

چنین می‌نماید که زور ترامپ برای خلق «بیگ بنگ»ی نو چندان پرزور نیست.

گره «پیوستن عربستان و قطر به پیمان ابراهیم» به پایان جنگ با ایران را قطر و عربستان به کوری کشاندند.

کوری گره همزمان پیام روشنی را با خود دارد؛

بدون ایران، نظمی نو در منطقه، باختر آسیا؛ حاکم نخواهد شد.

آمریکا باید در ملاحظات سیاسی خود نقش ایران را از «تهدید» به «بازیگر ضروری» بازتعریف کند.

ایران دیری‌ست در پی شناسایی این نقش خود از سوی امریکا بوده است.

مطالعه »

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتمل‌تر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بی‌بدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هم‌وطنان برای ایجاد اتحاد و هم‌بستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستم‌مان ورزش‌کارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدان‌های جهانی ارج می‌گذاریم.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

سم‌ساز اعظم : سیدنی گاتلیب و جست‌وجوی سیا  CIAبرای کنترل ذهن: فصل اول: به چالش بیشتری نیاز داشتم.

به‌خاطر جنگ به کشورم بازگشتم-بخش دوم

بازخوانی انتقادی صورت‌بندی فکری محمد حنیف‌نژاد در افق رهایی و انسداد تاریخی

سم‌ساز اعظم؛ سیدنی گاتلیب و جست‌وجوی CIA برای کنترل ذهن

در ستایش ایستادگی

به خاطر جنگ به وطن بازگشتم– بخش اول