با نهایت درد و اندوه از درگذشت دوست دیرین و گرامی خود و مبارز دیرپای ملی، محمود راسخ افشار، با خبر شدیم.
محمود راسخ افشار که چندی پیش به دنبال نتایج نامطلوب یک عمل جراحی به فلج بخشی از بدن دچار شد، و در حالی که تحت درمان قرار داشت چندی بعد به حال اغماء رفته بود، سرانجام در روز۳ فوریه ما را ترک کرد. او برادر دکتر علی راسخ افشار از بنیانگذاران سازمان های جبهه ملی ایران در اروپا بود.
محمود راسخ که در خانواده ای از هواداران وفادار دکتر مصدق و نهضت ملی پرورش یافته بود از همان دوران نوجوانی در صف پیروان رهبر نهضت ملی قرار داشت و هنگامی که، پس از تحصیلات دانشگاهی خود در آمریکا در رشته ی فیزیک، در اوایل تأسیس جبهه ملی ایران در اروپا، در کشور آلمان اقامت گزید به صفوف سازمان های جبهه ملی ایران پیوست و در این چارچوب بود که در مبارزات ملی و دانشجویی آن زمان شرکتی فعال و مؤثر داشت.
محمود راسخ افشار چند دوره نیز عضو هیئت اجرائی سازمان های جبهه ملی ایران در اروپا، و دو سال نیز عضو هیئت دبیران کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی (اتحادیه ملی) بود.
وی چندی بعد، هنگامی که، بدون دست کشیدن از اعتقادات ملی خود، به مارکسیسم گرایش یافت، به منظور اقدام به یک مبارزه ی سیاسی سوسیالیستی، با چند تن از دیگر یاران جبهه ملی اروپا اقدام به تشکیل یک گروه مستقل مارکسیستی کرد و با اعلام صمیمانه ی این تصمیم به یاران جبهه ملی اروپا به مبارزه در بیرون از این چارچوب پرداخت. اما او که نه سوابق دوستی ها را نادیده می گرفت ونه اعتقاد به اصول نهضت ملی را از دست داده بود از آن پس نیز همواره به روابط نزدیک و صمیمانه ی خود با یاران جبهه ملی وفادار ماند.
در دوران پس از انقلاب اسلامی نیز که او از همان آغاز در صف مخالفان اصولی جمهوری اسلامی قرار داشت از کوشش های خود در راه سازماندهی به یک جبهه ی مخالف، خاصه از راه کوشش برای اتحاد در میان گرایش های چپ مستقل دست نکشید. نوشته های او، خواه درباره ی جنبش سوسیالیستی ایران و خواه درباره ی نهضت ملی، نقدی صریح اما صمیمانه همواره از مؤلفه های مشارکت نظری او بود.
در این فقدان جبران ناپذیر و ضایعه ی دردناک ما با برادر گرامی وی و دوست عزیزمان، دکتر علی راسخ افشار و خانواده ی ارجمند او کمال همدردی را داریم و برای آنان و همه ی دوستان و دوستدارانش شکیبایی بسیار آرزو داریم.
۴ فوریه ۲۰۱۵
سازمان های جبهه ملی ایران در اروپا
دکتر پرویز داورپناه، علی شاکری زند، مهندس مهدی مقدس زاده
