به مناسبت روز جهانی ایدز: چرا میزان ابتلا در آلمان نیز رو به افزایش است؟

جایگاه آلمان در مبارزه با اچ‌آی‌وی  HIV کجاست؟ پاسخ، در روز جهانی ایدز امسال ۲۰۲۵، بسیار تأمل‌برانگیز است. موسسه روبرت کخ (RKI) گزارش می‌دهد که تخمین زده می‌شود در سال ۲۰۲۴، ۲۳۰۰ نفر به تازگی به اچ‌آی‌وی مبتلا شده‌اند – ۲۰۰ نفر بیشتر از سال قبل.

طبق تخمین‌های Robert Koch، در مجموع تقریباً ۹۷۷۰۰ نفر در آلمان با اچ‌آی‌وی زندگی می‌کنند. برخلاف تخمین عفونت‌های جدید، این رقم شامل افرادی با اصالت غیرآلمانی نیز می‌شود که در خارج از کشور، به عنوان مثال، در اوکراین، کشوری با میزان بالای ابتلا به اچ‌آی‌وی، آلوده شده‌اند.

با وجود درمان‌های بسیار مؤثری که می‌توانند از انتقال جلوگیری کنند، واضح است که پیشرفت پزشکی به تنهایی برای تثبیت دائمی میزان عفونت – یا حتی کاهش آن به صفر، همانطور که جامعه بین‌المللی به عنوان هدف خود برای سال ۲۰۳۰ تعیین کرده است – کافی نیست.

عفونت‌های بیشتر و تشخیص‌های دیرهنگام

افزایش در میان MSM به ویژه قابل توجه است، زیرا چندین سال قبل از همه‌گیری، کاهش عفونت‌های جدید وجود داشته است. باربارا بارت‌مایر.Barbara Bartmeyer از موسسه رابرت کخ (RKI) می‌گوید: «برای ارزیابی اینکه آیا روند جدیدی در حال ظهور است یا خیر، خیلی زود است.» این افزایش می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. به عنوان مثال، کمبود موقت در عرضه داروهای پیشگیری قبل از مواجهه با HIV (PrEP)، داروهایی که می‌توانند در برابر عفونت محافظت کنند، وجود داشته است. «اما شکاف در اطلاعات و دسترسی به مراقبت نیز می‌تواند یک عامل مؤثر باشد.» به ویژه در مناطق روستایی، کلینیک‌های تخصصی HIV بسیار کمی وجود دارد که دسترسی به PrEP را دشوار می‌کند. بسیاری از مردم نمی‌دانند که پزشکان دیگر نیز پس از گذراندن دوره آموزشی مجاز به تجویز این داروها هستند.

کارشناسان نگران یافته‌ای هستند که سال‌هاست ثابت مانده و در مورد سایر کشورهای اروپایی نیز صدق می‌کند: این واقعیت که تشخیص اغلب با تأخیر انجام می‌شود. حدود یک سوم عفونت‌ها فقط در مرحله پیشرفته کشف می‌شوند و تقریباً از هر پنج عفونت، یک مورد تنها زمانی تشخیص داده می‌شود که بیمار قبلاً به ایدز مبتلا شده است. تخمین زده می‌شود که ۸۲۰۰ نفر در آلمان بدون اطلاع از آن با HIV زندگی می‌کنند. برای افراد مبتلا، این به معنای خطرات سلامتی قابل اجتناب است؛ برای تلاش‌های پیشگیرانه، قطع زودهنگام انتقال را دشوارتر می‌کند. باربارا بارت‌مایر از موسسه روبرت کخ (RKI) می‌گوید: «این بدان معناست که آزمایش هنوز شکاف‌هایی دارد و نیاز به بهبود دارد.»

عامل دیگری که بلافاصله در ارقام مشخص نیست، همچنان در سال ۲۰۲۵ تأثیر دارد: انگ زدن. تعصبات علیه افراد مبتلا به HIV همچنان ادامه دارد و عواقبی دارد. ینس آرنس  Jens Ahrens از سازمان خدمات ایدز برلین، بر اساس تجربه خود می‌گوید: «کسانی که از تبعیض می‌ترسند، کمتر به دنبال مشاوره می‌روند، از آزمایش اجتناب می‌کنند یا آشکارا در مورد خطرات صحبت نمی‌کنند.» این اغلب زمان تشخیص را سال‌ها افزایش می‌دهد.

کارشناسان نیاز به اقدام را ضروری می‌دانند

اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا افزایش موارد جدید ابتلا، آغاز یک روند است یا یک ناهنجاری مقطعی، اما این آمار بار دیگر روشن می‌کند که پیشرفت در مبارزه با اچ‌آی‌وی HIV ، حتی در این کشور، قطعی نیست.

ینس آرنس از سازمان خدمات ایدز برلین، پیش‌بینی می‌کند که شکاف‌های فزاینده‌ای در ارائه خدمات درمانی در آلمان وجود خواهد داشت، زیرا بسیاری از پزشکان متخصص – چه متخصصان درمان جایگزین مواد افیونی و چه اپراتورهای کلینیک‌های متمرکز بر HIV – در آستانه بازنشستگی هستند و کمبود نیروی جدید وجود دارد. “در اینجا نیاز فوری به اقدام وجود دارد؛ بسیار مهم است که مراقبت‌های پزشکی به راحتی در دسترس باشند.” این امر پایبندی بیمار به درمان را افزایش می‌دهد، که برای کنترل طولانی مدت HIV ضروری است. بودجه بیشتری برای آموزش، پیشگیری و مراقبت مورد نیاز است. با این حال، از آنجایی که نشانه‌ها بیشتر به سمت کاهش بودجه اشاره دارند، او از “عقب‌نشینی” می‌ترسد.

بارتمایرBartmeyer ، متخصص RKI، همچنین با نگرانی اظهار می‌کند که “در بسیاری از کشورها – و من می‌ترسم که این موضوع در آلمان نیز صادق باشد – بودجه برای پیشگیری، کمپین‌های آگاهی‌بخشی و پروژه‌های تحقیقاتی به تدریج در حال ناپدید شدن است.” تحولات سیاسی جهانی – مانند عقب‌نشینی گسترده ایالات متحده از تأمین بودجه پروژه‌های HIV در کشورهای جنوب جهان – نیز می‌تواند در درازمدت پیامدهایی در اینجا داشته باشد. “بیماری‌ها در مرزها متوقف نمی‌شوند؛ مردم همیشه در حال حرکت هستند.”