پس از اهانتی که به یک زندانی اهل حق بنام کیورث تمناک در زندان همدان صورت گرفت، و سبیل این زندانی را برای تنبه تراشیدند و این اقدام تحقیر آمیز که در اعتقادات اهل حق بمثابه تعرض به باورهای دینی تلقی می شود موجب گردید تا دو نفر از پیروان اهل حق بعنوان اعتراض در روزهای چهارم و پنجم خرداد خود را در برابر فرمانداری همدان به آتش کشیدند که متاسفانه نیکمرد طاهری بر اثر شدت جراحات درگذشت، و حسن رضوی که ۶۰ در صد از بدنش دچار سوختگی شده در بیمارستان بستریست.
واقعیت اینستکه این اقدام بخودسوزی نشانگر و نتیجه تبعیض و ظلمی است که در این سالها به پیروان اهل حق روا می شود. پیروان اهل حق که یارسان نیز نامیده می شوند در استانهای ایران مانند همدان، لرستان، آذربایجان شرقی زنجان و دیگر نقاط ایران پراکنده اند، اما بیشتر پیروان این آئین در استان کرمانشاهان در شهرهای کرند، سرپل ذهاب، قصرشیرین و صحنه و اسلام آباد زندگی می کنند و تمام ایل قلخانی پیرو این آئین هستند در کشورهای دیگر مانند ترکیه، عراق و سوریه پیروان آئین اهل حق نیز زندگی می کنند که در عراق آنها را کاکه ای بمعنی برادری می نامند در سال ۲۰۱۱ یکی از روستاهای این آئین در کردستان عراق مورد تهاجم گروه القاعده قرار گرفت وتمام اهالی این روستا از دم تیغ گذرانده شدند.
این آئین در قرن پنجم هجری شکل گرفته است و آمیزه ای از باورهای آئین های کهن ایران مانند میترائیسم و زردشتی و دیگر ادیان مانند بودائی و اسلام می باشد.
در سالهای اولیه انقلاب که رژیم درصدد تسلط ایدئولوژیکی و فرهنگی بر دگر اندیشان بویژه ادیان غیررسمی مانند بهائی و اهل حق بود با اقداماتی گسترده و با تبلیغ و تهدید و ارعاب تلاش می کرد تا از ورود مردم به جم خانه ها که محل عبادت اهل حق بود جلوگیری کند و با ساختن مساجد و برگزاری مراسم عزاداری در ماه محرم آنانرا به نماز گزاردن و شرکت در این مراسم وادار کند اما بدیهی است که هرگاه افکار و عقاید و فرهنگ یک قوم مورد تبعیض و تهدید قرار گیرد مقاومت برای حفظ این باورها افزونتر می شود از اینرو رژیم در سیاست های اسلام پذیری مردم اهل حق موفق نشد.
اما آزار و اذیت برای تغییر آئین، عده ای از پیروان این آئین را چنان به ستوه آورد که قبل از جنگ رژیم های ایران و عراق هزاران خانوانده ناچار به کشور عراق پناهنده شدند و یکی از فاجعه بارترین سرنوشت تاریخ پیروان اهل حق را رقم زدند بطوریکه پس از ۳۳ سال صدها خانواده از این پناهندگان هنوز در اردوگاه رمادی عراق بسرمی برند وضعیت اسفبار زندگی این پناهندگان خود یکی از درناک ترین سرگذشتهای پناهندگان ایرانی است که از ظلم و ستم جمهوری اسلامی ناچار سرزمین مادری خود را ترک کرده اند.
دشمنی جمهوری اسلامی با پیروان اهل حق افزون بر باورهای آنها دو دلیل دیگر هم دارد. اول اینکه هنر و موسیقی بویژه نواختن تنبور و دف نقش محوری در برگزاری مراسم آئین اهل حق دارند، دلیل دیگر اینکه شهرهای کرند سرپل و قصرشیرین و صحنه مرکز فعالیت سازمانهای چپ گرا بود و ستاد سازمان چریک های فدائی خلق در شهر کرند مستقر شده بود و مردم شهر و روستا برای حل مشکلات شان به این ستاد مراجعه می کردند در انتخابات اولین دوره مجلس خبرگان در سال ۵۸ که اعضای سازمانهای سیاسی می توانستند برای این انتخابات کاندیدا معرفی کنند کاندیدای سازمان فدائی صد در صد آرای مردم کرند را بخود اختصاص داد موارد یاد شده کینه رژیم را نسبت به پیروان این آئین افزونتر کرد، و این مردم زحمتکش و محروم در این سالها همواره مورد تبعیض و ستم مضاعف قرار گرفته اند، و آنها را به انحای گوناگون مورد آزار و اذیت و محرومیت فرهنگی قرار می دهند.
در اعلامیه جهانی حقوق بشر ماده دوم اعلام شده است که هیچ کس نباید بخاطر مذهب یا عقیده اش از طرف دولت، نهاد و یا گروه و یا هیچ فردی مورد تبعیض قرار گیرد. اما جمهوری اسلامی نه تنها به هیچکدام از قوانین بین الملی پایبند نیست بلکه قانون اساسی خود را نیز اجرا نمی کند برای تائید این مورد به اصل ۲۳ قانون اساسی مراجعه می کنیم که نشانگر عدم پابندی رژیم به قوانین خود ساخته است.
در اصل ۲۳ قانون اساسی آمده است که تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ کس را نمی توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مواخده قرار داد. اما کار نامه جمهوری اسلامی در نحوه برخورد و سرکوب و کشتار دگراندیشان بخوبی نشانگر عدم پابندی رژیم حتی به قوانین خود می باشد.
