فوروم اجتماعی اروپا امسال در شهر لندن با شعار ” دنیای دیگری ممکن است ” و ” برای اروپایی دیگر در دنیایی دیگر” ، در فاصله روزهای بین ۱۴ تا ۱۷ اکتبر برگزار شد. شرکت کنندگان در فوروم لندن که تعدادشان بیست هزار نفر بر آورد می شد، فرصت داشتند که در حدود پانصد جلسه بحث و سخنرانی شرکت کنند. بعلت گنجایش محدود سالن محل برگزاری مراسم افتتاحیه، فقط تعدادی حدود ۱۵۰۰ نفر توانستند در این بخش از برنامه شرکت کنند. اما جلسات بحث و سخنرانی در چند نقطه شهر لندن برگزار شد که مرکز اصلی آن” الکساندر پالاس” در شمال لندن بود.
موضوع اصلی سخنرانی ها عبارت بود از جنگ و صلح ، دمکراسی و حقوق پایه ای ، همبستگی و عدالت اجتماعی و جهانی شدن ، عدالت در سطح جهان، بر علیه نژاد پرستی، راست افراطی و تبعیض ها، بحران محیط زیست و مسائل مربوط به آن.
در کنار جلسات بحث و سخنرانی مراسم های هنری- فرهنگی نیز سازمان داده شده بود که ار جمله شامل اجراء موسیقی ، رقص، نمایش فیلم، عکس، پوستر ، کارهای دستی و غیره بود. در سالن بزرگ الکساندر پالاس تعداد بیشماری میز و محل نمایش از ملیت ها و تشکل های مختلف وجود داشت که به شیوه ها و زبانهای مختلف هر یک چیزی را عرضه می کردند ولی همه این تلاشها و همه این تنوع در خدمت یک هدف بود. به مصاف طلبیدن نظم موجود و تلاش برای ایجاد دنیائی دیگر. در سالن های مختلف بحث، سخنرانان را می دیدی که هر یک از زاویه ای به این مطلب می پرداختند و در راهروها تجمعات بحث کوچک و بزرگ را می دیدی که افراد با شور و حرارت نظراتشان را بیان می کردند. در اتوبوس ، پیرمرد اسپانیائی سرود انتر ناسیونال را به زبان اسپانیائی می خواند و بدنبال او جوانی سرود کمونیست های ایتالیا را سر می داد. شرکت جوانان در فوروم لندن بسیار چشمگیر و عمده شرکت کنندگان مربوط به این طیف سنی بود.
سازماندهی فوروم لندن به تائید بسیاری خوب صورت گرفته بود و تمرکز بسیاری از جلسه ها در یک محل ، از نقاط برجسته این سازماندهی بود. به غیر از امکانات داوطلبین برای اسکان دادن مهمانان ، در سالن ” میلی نیوم ئُم” نیز هزاران نفر جا داده شده بودند. همزمان تعداد زیادی از سخنرانیها بزبان های دیگر ترجمه می شد و شرکت کنندگان این سخنرانیها را می توانستند به زبانهای انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیائی و ایتالیائی بشنوند. این کار بوسیله تعداد زیادی مترجمین داوطلب صورت می گرفت که از جمله پنج هزار داوطلبی بودند که مجموعه کارهای تدارکاتی و انتظاماتی را بعهده داشتند.
تعداد بسیار زیادی سازمان ، گروه، تشکل و اتحادیه یا در سازماندهی فوروم لندن شرکت داشتند یا از آن حمایت کرده بودند. تنها تا اول اکتبر حدود ۲۰۰ گروه و تشکل در این رابطه ثبت نام کرده بودند.
یکی از مسائل مطرح شده در جلسات سخنرانی و بحث این بود که فوروم اجتماعی اروپا موفق شده است نیروی عظیمی را برعلیه جنگ اشغالگر سازمان دهد، اما از این به بعد باید تلاش کرد این نیرو را بر علیه نئو لیبرالیسم و خصوصی سازیها بسیج نمود. از طرف دیگر تعداد قابل توجهی از سخنرانان بحث اصلی شان زیر ضرب بردن پایه های سیستم حاکم بر جهان و حمله مستقیم به نظام سرمایه داری بود. در این میان تعدادی هم بودند که به نحوه سازماندهی فوروم از این جهت که نیروها وسازمانهای بزرگ بیشتر نفود دارند و منفردین و نیروهای کوچک، آنچنان دخالت داده نمی شوند اعتراض داشتند.
در فوروم امسال اروپا، حضور نیروهائی از ترکیه و ونزوئلا چشم گیر بود. تعدادی از سخنرانان بنحو ویژه ای اشاره به کشور ونزوئلا داشتند و حضور نیروهائی از این کشور را خیر مقدم می گفتند. از جمله معدود جلساتی که بوسیله نیروهای ایرانی سازمان داده شده بود، جلسه ای بود از طرف نشریه ایران بولتن – فوروم خاور میانه، اتحاد چپ کارگری ، فوروم سوسیالیستی ایران و کمپین بر علیه اختناق در ایران، در این جلسه خانم یاسمین میظر ضمن تشریح وضعیت کارگران ایران توضیح داد که دستمزدهای پائین، عدم پرداخت دستمزد، بیکاری و عدم شامل بود ن قانون کار بر همه کارگاهها از جمله مسائل و مشکلات جدی طبقه کارگر ایران است. او خواهان حمایت بین المللی از کارگران ایران شد .
در چهارمین و آخرین روز فوروم اجتماعی اروپا در لندن تظاهرات و راهپیمائی عظیمی صورت گرفت . شعارهای اصلی این تظاهرات توقف جنگ، نه به نژاد پرستی ، و خصوصی سازی را متوقف کنید، بود. در حالیکه پلیس تنها اعلام کرد بیست هزار نفر در این حرکت شرکت کرده اند، سازمان دهندگان اعلام نمودند حدود صدهزار نفر در خیابانهای لندن راهپیمائی کرده اند. ساعتها طول کشید تا راهپیمایان توانتسند خود را به میدان “ترافالگار اسکوئر” برسانند. بسیاری از تظاهر کنندگان وقتی به این محل رسیدند، سخنرانیهای پایان مراسم تمام شده بود. سندیکاهای کارگری ، نیروها و سازمانهای چپ ، سازمانهای سیاسی ملیت های مختلف، زنان، جوانان، پیرمردان و پیرزنان ، گروههای مدافع صلح و مدافع محیط زیست، تشکل های ضد نژاد پرستی و بسیاری دیگر با حمل پلاکاردها، پحش اعلامیه ، اجراء موسیقی ، رقص و پایکوبی و سر دادن شعار نفرت خود را از نظم موجود و سیاست های حاکم بر دنیا با مضامین مختلف بیان داشتند و خواهان ایجاد دنیائی دیگر شدند.
از ویژگیهای این راهپیمائی سر دادن شعار به زبانهای مختلف بود و این تنوع ، جلوه خاصی به راهپیمائی لندن داده بود. پایان اشغال عراق و دفاع از مبارزات فلسطینی ها از محوری ترین شعارهای تظاهرات بزرگ لندن بود. دفاع از عدالت اجتماعی ، اعتراض به سیاست های دولت ها در معدود و محدود کردن خدمات اجتماعی ، دفاع از حقوق بیکاران و بازنشسته گان ، اعتراض به سیاست های پناهنده ستیزی، اعتراض به نقض حقوق بشر در زندانهای عراق، اسرائیل و کمپ گوانتانامو و تعداد بسیار زیادی دیگر خواسته های ریز و درشت، شعارهائی بود که در تمام طول مسیر راهپیمائی فریاد زده می شد. راهپیمایان هنگامی که جلوی محل نخست وزیری رسیدند خشمگینانه شعار می دادند: ” سربازان را از عراق بیرون بکشید”، ” تونی بلر شرمت باد” و ” تونی بلر تروریست است” !
در محل پایانی تظاهرات،،تظاهر کنندگان به سخنرانی تعدادی از شخصیت های سیاسی گوش فرا دادند.
-” جرمی کوبن ” نماینده پارلمان از جناح چپ حزب کارگر اعلام کرد ما آن نیروئی هستیم که تبدیل به آلترناتیو در مقابل این دنیای تک قطبی شده ایم . یک جنبش جهانی در مقابل اشغال عراق، افغانستان و اشغالهای احتمالی دیگر از جمله اشغال ایران ،خود را دارد نیرومند می کند.
– نماینده اتحادیه استادان و معلمین کالجها و دانشگاهها بیان کرد معذرت خواهی از جانب تونی بلر کار ناچیزی است درمقابل صدها هزار کشته و مجروح عراق، اینکار هم دیر و هم غیر پاسخگو است. او گفت اگر ما پولی داریم بجای صرف آن در جنگ باید بر علیه فقر هزینه شود.
– لی جاسپر مشاور شهردار لندن و مسئول تشکل اتحاد بر علیه نژاد پرستی از جمله گفت، صندوق بین المللی پول، آفریقا و کشورهای دیگر نقاط دنیا را نابود کرده است. وی ضمن حمله به نژاد پرستی که در خیلی از جاها باعث مرگ انسانها می شود روز دوم آوریل را به عنوان روز اعتراض بر علیه نژاد پرستی اعلام کرد و از نمایندگان اروپا خواست که این روز بعنوان روز مقاومت بر علیه نژاد پرستی تعیین شود.
– بروس کنت از کمپین بر علیه سلاحهای هسته ای از جمله گفت زمانی من به انگلیسی بودنم افتخار می کردم ولی با اشغال عراق من شرم دارم از اینکه انگلیسی هستم وی بیان کرد: در عراق سلاح کشتار جمعی وجود نداشت و اینها همه دروغ بود. مغذرت خواهی در مقابل اقداماتی که شده بی معنی است. وقتی یک نفر کسی را می کشد قتل انجام داده است ولی کسی که به یک کشور حمله و مردم آنجا را می کشد جنایت جنگی انجام داده است و باید در یک دادگاه بین المللی تونی بلر بغل میلوسوئیج نشانده شده و به جرم جنایات جنگی محاکمه شود.
– جرج گالوی اعلام کرد: نه به جنگ، نه به اشغال ، نه به بربریت کاپیتالیستی، نه به جهانی سازی . وی تاکید کرد آمریکا می خواهد نیروهایش را روی فلوچه متمرکز کند. فلوچه استالینگراد عصر ما است و حماسه استالینگراد دارد در فلوچه تکرار می شود . ۳۵۰ هزار نفر از مردم فلوچه بسیج شده اند که در مقابل نیروهای اشغالگر مقاومت کنند. از اینجا که می روید روی یک مسئله فکر کنید : حمایت از مردم فلوچه .
– تونی بن از نمایندگان قدیمی پارلمان گفت این جمع اکثریت مردم دنیا را نمایندگی می کند. او با تاکید بر اهمیت نیروهای سازمان یافته در طول تاریخ گفت یکی از کارهایی که ما داریم می کنیم مقاومت در برابر یک جنگ امپریالیستی خشونت بار است.
– آلیه گوارا ( دختر چه گوارا ) اعلام کرد: فوروم امروز دارد تمام می شود، اما آنچه ادامه دارد مبارزه است. او گفت جنگ بر علیه امپریالیسم باید ادامه پیدا کند.
– کریست نایلم ازائتلاف ضد جنگ بیان کرد: ماحرکت متحدی را بر علیه اشغال استعمارگرانه سازمان می دهیم و تاکنون توانسته ایم پیش رویم اما باید در تدارک هر چه بیشتر سالروز حمله به عراق در ۱۹ و ۲۰ مارس باشیم و آن را تبدیل به همان حرکت بزرگی بکنیم که در ۱۵ فوریه داشتیم. در این ۲ روز باید بر علیه جنگ و بر علیه نئو لیبرالیسم در هر جای دنیا تظاهرات کنیم .
– والدین جند تن از کشته شدگان انگلیسی در جنگ عراق نیز سخنرانی کردند و دولت بریتانیا را مسئول مرگ فرزندان خود اعلام کردند.
پس از پایان سخنرانیها تظاهر کنندگان به اجراء موسیقی از جانب ” بنیاد آسیائی داب” گوش فرا دادند. مضامین و کلام بخش های زیادی از این موسیقی حمله به سیاست های سلطه گرانه آمریکا و دولتهای غربی بود.
به این ترتیب فوروم لندن با اجراء این بخش از برنامه پایان یافت. اگر چه رسانه های رسمی و نیمه رسمی موزیانه در مقابل این حرکت عظیم سکوت کرده و از کنار آن گذشتند اما همانطوریکه برخی از سخنرانان اعلام کردند ابرقدرت جدیدی متولد شده و این نیرو سلطه زورگویان بر جهان ما را در وجوه گوناگون به چالش طلبیده است .
باشد که فعالین جنبش های مختلف اجتماعی در کشور ما در پرتو تجربیات فوروم اجتماعی اروپا قادر شوند هر چه بیشتر مبارزات خود را هماهنگ و متمرکز سازند.
