به نام خداوند جان و خرد
فرهنگیان ایران از سال های دور تاکنون، به شیوه های قانونی و مدنی، خواهان احقاق حقوق پایمال شده ی خود بوده اند. آنها هم اینک نیز به دنبال استیفای حقوق خود براساس عقلانیت و قانون می باشند. فرهنگیان، همیشه در حرکت های صنفی خود از جهت گیری های سیاسی دوری کرده اند. همچنین هر گونه اتهام افکنی سیاسی و امنیتی توسط هر مرجعی را در مواجهه با خواسته های صنفی خود، کاملا رد می کنند. فرهنگیان کشور به عنوان یک صنف، به دنبال برطرف شدن مشکلات خود هستند. مشکلاتی که :
– دولت ها در حوزه ی اجرایی آن را ایجاد کرده اند،
– نمایندگان مجلس با بی تفاوتی به تبعیض ها و بی عدالتی ها، ضعف در نظارت و ضعف در قانون گذاری بر آن دامن زده اند،
– و مسؤلان قضایی نیز با تبدیل خواسته ی حداقلی ما به اتهاماتی حداکثری، به نامناسب ترین شکل آن را پاسخ داده اند.
این امری آشکار است که ما به دنبال حل مشکلات خود هستیم. سودای قدرت نداریم و به جریانات سیاسی نیز گرایش نداریم تا در صدد ایجاد مشکل برای مسئولان، جایگاه ها یا نهادها باشیم. همکاران زندانی شده ی ما هم دقیقاً همین تفکر را نمایندگی کرده اند؛ ولی متاسفانه پاسخ درخواست بهبود معیشت و منزلت آنها، زندان بوده است. با همه ی این جفاها و بی رسمی ها که قوای مختلف بر جامعه ی معلمان کشور روا داشته اند، ما گفتگو را بهترین راه برای حل مشکلات و رفع سوء تفاهم ها می دانیم.
این انتظار زیادی نیست که فرهنگیان ایران از رئیس قوه ی قضائیه بخواهند ضمن دستور آزادی همه ی معلمانی که به خاطر خواسته های صنفی محبوسند، در گفتگویی بدون واسطه و چهره به چهره، سخنان آن ها را از زبان نمایندگانشان در تشکل های صنفی بشنوند. بدیهی است وقتی مسئولان کشور توانایی گفتگو و تعامل سازنده برای حل مشکلات را با کشورهای دیگر دارند، انتظارداریم چنین رویکردی را با فرهنگیان کشور خود نیز داشته باشند.
متأسفانه، سال هاست که همکاران ما آقایان رسول بداقی و محمود باقری تنها و تنها به خاطر پیگیری حقوق صنفی فرهنگیان کشور در زندان به سر می برند.آقای رسول بداقی که در اواسط مرداد امسال دوره ی شش ساله ی بدون مرخصی اش رو به اتمام است، در عین ناباوری با تشکیل پرونده ی جدید، هم اکنون در بند ۲ الف زندان اوین تحت بازجویی اطلاعات سپاه پاسداران و در سلول انفرادی است. امیدواریم با آزادی به موقع ایشان در نیمه ی مرداد، نگرانی های جامعه فرهنگیان کشور در خصوص این همکار گرانقدر برطرف شود و شرایط بحرانی بر جامعه ی معلمان تحمیل نشود و زمینه ی اعتراض مجدد فرهنگیان کشور فراهم نگردد.
در ماههای گذشته نیز بر خلاف انتظار معلمان کشور، آقایان علیرضا هاشمی و علی اکبر باغانی راهی زندان شدند و اکنون در آخرین تهاجم به حقوق صنفی و شهروندی معلمان، آقای اسماعیل عبدی دبیر کل کانون معلمان ایران (تهران) بازداشت شده است. آقای اسماعیل عبدی که طبق نامه ی نیروی انتظامی برای ادای توضیحاتی در خصوص گذرنامه اش، در ۶ تیرماه ۱۳۹۴ به دادسرای اوین، شعبه دوم بازپرسی مراجعه کرده بود بازداشت شده و اکنون در بند ۲ الف زندان اوین متعلق به سپاه پاسداران در سلول انفرادی و تحت بازجویی است.
این شرایطی که بر معلمان کشور تحمیل شده به هیچ وجه قابل قبول نیست. فرهنگیان ایران در سالی که به سال همدلی و هم زبانی مردم و مسئولان نامگذاری شده انتظار آزادی پیش از موعد این عزیزان را داشتند، ولی علی رغم این نامگذاری، نه تنها رویه ی قوه ی قضائیه نسبت به قبل تغییر نیافته است بلکه مسیری مخالف با رویکرد همدلی را دنبال می کند.
بر همین اساس و دراعتراض به رویکرد قوه ی قضائیه در برخورد با فرهنگیان کشور و سکوت دولت در برابر ستمی که در حق پرسنل او روا داشته می شود، فرهنگیان سراسر کشور به استناد اصل ۲۷ قانون اساسی، در روز چهارشنبه ۳۱ تیرماه ۱۳۹۴ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ صبح در مقابل مجلس شورای اسلامی گرد هم می آیند تا با اعتراض خاموش خود، مخالفت شان را با بازداشت و حبس فعالان صنفی از جمله جناب آقای عبدی اعلام نمایند و آزادی همکاران خود را از مسئولان قضایی بخواهند.
فرهنگیان فرهیخته ی کشور برای نشان دادن حسن نیت خود، در این گرد همایی اعتراضی، سکوت خواهند کرد و هیچ برنامه ای برای سخنرانی و خواندن مقاله و …. ندارند و از سر دادن هرگونه شعار و سرود، چه به صورت فردی و یا گروهی خودداری خواهند نمود و خواسته های خود را تنها از طریق پلاکارد هایی که به تایید شورای مرکزی خواهد رسید به گوش مسئولان می رسانند. طبیعی است پلاکاردهایی که به صورت خود جوش تهیه شده و حاوی مضامین غیرصنفی و افراطی باشد، جمع آوری خواهد شد.
