نتیجه انتخابات عمومی هلند اعلام شده است و انتظارات حزب کمونیست نوین هلند (از این انتخابات) را بازتاب می دهد: دولت معزول با از دست دادن ۳۷ کرسی به شدت تنبیه شده است. دبلیو دی (حزب مردم برای آزادی و دموکراسی) VVD 8 کرسی و پی وی دی ا PvdA(حزب لیبرال هلند) با شکستی تاریخی 29 کرسی از دست دادند. با این حال حزب مردم در چشم انداز سیاسی تکه شده جدید بزرگترین حزب باقی ماند. حزب مردم، حزب دموکرات مسیحی (CDA) و (D66) دموکرات های ۶۶ روی هم رفته ۷۱ کرسی در اختیار دارند. آن ها بلوک دست راستی را تشکیل خواهند داد که نابودی حقوق اجتماعی را آن چنان که خواسته سرمایه و تعیین شده در برنامه لیسبون است به اجرا خواهد گذاشت. آن ها از سوی برخی گروه های راست یا در صورت نیاز چپ سبز یاری خواهند شد. کاهش مالیات ها و مقررات اندک برای سرمایه و کاستن دستمزد ها و امنیت برای طبقه کارگر. ادامه برنامه سیاسی نئو لیبرالی، بستگی به بازار آزاد بعنوان عامل مسلط (برنامه آن ها خواهد بود). حزب ها تفاوت خواهند داشت، اما سیاست ها یکی خواهند بود. حمله های جدیدی بر قانون های اخراج و قرارداد های جمعی قطعا بلافاصله پیگیری می شوند.
حزب لیبرال PvdA تحت رهبری ویم کوک Wim Kok بیش از همیشه به خاطر خیانت آن به ابتکار طبقه کارگر، که به چشم پوشی رسمی از اندیشه سوسیالیستی منجر شد تنبیه شده است. آن ها با پذیرفته شدن دوباره بعنوان حزبی دست چپی بسیار فاصله دارند. از دهه ۱۹۹۰ (در این حزب ) فراز و فرود هایی به طور متوالی تعقیب شده اند، اما در دراز مدت، حمایت از حزب لیبرال به تدریج کاهش یافته است.
حزب سوسیالیست با توجه به خط جاری خود قادر به بهره برداری از این وضعیت نیست. حزب با فراخوان های به حق برای حرکت دوباره به چپ، دوری از دولت و بازگشت به مبارزه، با درخواست روشن فزاینده ای برای مارکس سرگردان است.
چپ سبز شنوندگان مترقی، جوان، خوش بین و نسبتا موفق را، با استفاده از تکنیک های انتخاباتی امریکا هدف گرفته است. این الگوی اوباما است، که اکنون اساسا به خاطر کوتاهی، و به خاطر نشان دادن توهم هایی که نمی توان قدرت سرمایه را مغلوب ساخت، خود معروف است.
حزب برای حیوانات و حزب راست های سالخورده بعلاوه پنجاه با تثبیت موقعیت خود علیه نظام مستقر تعدادی کرسی به دست آوردند، اما آن ها به ایفای نقش حاشیه ای در پارلمان ادامه خواهند داد.
خرت ویلدرز (رهبر حزب برای آزادی) ناآرامی در جامعه و مقاومت در برابر نظام مستقر را، بدون طرح حتی اشاره ای به راه حل فریاد می کند. برای او معنی این نتیجه آن است که او اعلان یاوه های خود را از کناره ها، اما فاقد حمایت برای کودتای طراحی شده اش حفظ خواهد کرد. تمام حزب های سیاسی دیگر هم از همان قماش اند، و احتمالا به ادامه سامانمند، ناگزیر اما نابودی تدریجی دولت رفاه و استاندارد زندگی مردم مجاز خواهند بود.
حتی اگر آن ها چیز دیگری را بخواهند واقعیت به آن ها اجازه نخواهد داد. در مرکز سیاست های دست راستی رویکرد ناب بازار آزاد سرمایه داری قرار دارد، که نمی تواند بدون سرنگونی کل سامانه تغییر یابد. حتی اگر برخی سیاستمداران راستگرا به صورت حقیقی اعتقاد دیگری داشته باشند، جایی برای رویکرد های اخلاقی برای سرمایه داری وجود ندارد. سرمایه داری اخلاقی یک توهم است: آب و آتش نمی توانند همراه شوند. همان امر در مورد درخواست هایی که رشد اقتصادی را بیش تر از آن که راه حل ببیند، مشکل می داند مصداق دارد. پرسش آن است که این رشد ضروری چگونه مورد استفاده قرار می گیرد، و چه کسی از آن سود می برد. به عبارت دیگر، تجارت مثل همیشه بعد از انتخابات و بازی سیاسی ادامه خواهد داشت.
سرمایه داری هنوز به حفظ جایگاه خود، به ویژه در هلند نسبتاً موفق تواناست. قربانی های ویرانی اجتماعی نئولیبرالی از نظر تعداد در حال افزایش اند، اما اکثریتی هنوز چشم انداز خوش بینانه ای از آینده دارند. طبقه حاکم هنوز نه تنها به خاطر ابزارهای نفوذ توده ای خود، بلکه به خاطر آن که، در شرایط غیر انقلابی، کارگران به تفسیر رویداد ها، هم در رابطه با وضعیت عمومی و هم در رابطه با رخداد هایی که مستقیما بر آن ها تاثیر می گذارد، از نقطه نظر بورژوازی گرایش دارند، روی پای خود می ایستد. به ویژه رای دهندگان چپ سبز و دموکرات های ۶۶ وقتی که نوبت به نفوذ نمایش خود آن ها می رسد امید های کاذبی را مطرح می کنند. فردگرایی و وضعیت اقتصادی معتدل توانایی آن ها را برای مشاهده وضعیت خراب می کند. اما، این یک وضعیت پایدار امور نیست، آن وضعیت دستخوش تغییر است. حزب کمونیست نوین هلند به مبارزه با این توهم ها و مشاهدات دروغین ادامه خواهد داد. بسیاری از این ها به زودی با حمله های جاری بر حقوق اجتماعی مورد آزمایش قرار خواهند گرفت.
حزب کمونیست نوین هلند به خاطر محدودیت های عملی، مالی و سازمانی قادر به شرکت در این انتخابات نبود. ما هیچ توهمی هم که تحت این شرایط، بدون حمایت توده ای از سوی مردم، چنین مشارکتی در مجلس می تواند مفید باشد نداشتیم. آن چه اکنون مورد نیاز است ساختن حزب خود در پایه، در محله ها و محل های کار است. گام ضروری بعد عمل کردن گروه های اقدام در داخل نهاد ها، کارگاه ها و محله ها با هدف های روشن برای تغییر است. موفقیت در داخل جنبش کارگری و سازمان دادن ضدحمله تنها با چنین هدف هایی امکان پذیر است. تغییر واقعی باید در همراهی با بخش های رشدیابنده توده هایی که درمی یابند که مردم همیشه تحت حاکمیت سرمایه داری بازنده اند درک شود.
مردم باید به محدودیت های کمونیسم ستیزی پایان دهند و با حزب و جنبش جوانان آن تبادل نظر و با آن ها همکاری نمایند. آن ها باید درک کنند که تمام وعده های شگفت انتخابات به “رفرم ها”، یعنی پوسیدگی تدریجی استاندارد های زندگی تبدیل خواهند شد. آغاز پایان ده ها سال توهم فرارسیده است. مردم در حال جستجوی پاسخ های واقعا سودمند اند، حتی اگر هوای بهار دلنشین و برخی خرده چیزهایی توهم موجود در باره آینده را تقویت کنند. یک واژگونی سیاسی در سراسر بافت سیاسی غرب جریان دارد.
بدون یک الترناتیو چپگرای شایسته و مقاومت سازمان یافته فزاینده، مردم پاسخ نیازهای خود را نخواهند یافت. اجتناب ناپذیر است، شخصیت های راستگرایی مانند ترامپ، لوپن و ویلدرز، و نیز حزب های دست راستی کلاسیک، به ادامه ضربه زدن طولانی مدت به تناقض اصلی طبقاتی، بین صاحبان سرمایه و کسانی که تنها می توانند نیروی کار خود را بفروشند قادر خواهند بود. تلاش برای سوسیالیسم، برای جامعه ای عاری از بهره کشی انسان از انسان، باید افزایش یابد. شعار “مرگ بر سرمایه داری، پیش به سوی جامعه سوسیالیستی” هنوز صحیح است. بخش هایی از طبقه کارگر دیگر نباید در برابر یک دیگر قرار گیرند. دلایل بی شماری برای رهایی از سرمایه داری وجود دارند. چشم انداز نیاز به ایجاد جهانی سوسیالیستی در حال رشد است.
باید در برابر انعطاف پذیرسازی بیشتر نیروی کار، سیاست های بازار آزاد و نابودی عمومی سامانه اجتماعی ما مقاومت سازماندهی شود. این امر آسان نخواهد بود، اما تنها راه است. تنها از راه مبارزه می توان هدف های واقعی سیاستمداران دست راستی را افشا کرد، و کسانی را که واقعاً قدرت را در دست دارند شکست داد. در غیر این صورت، طبقه کارگر به بودن در سمت بازنده مبارزه طبقاتی ادامه خواهد داد.
حزب کمونیست نوین هلند
