سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳۰ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۲۲:۳۹

چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۲۲:۳۹

بیانیه ۳۳۴ نفر از فعالان سیاسی و فرهنگی و دانشجویی کشور در اعتراض به برخوردهای غیرقانونی با جامعه کارگری

طی ماه های اخير با تلاش گسترده کارکنان و رانندگان سخت کوش شرکت واحد اتوبوس رانی تهران، سنديکای اين صنف پس از سال ها رکود، با حمايت گسترده اعضا در جهت دستیابی به حقوق حقه کارگران رخصت حضور يافت و به طرح شفاف و قانونمند مطالبات و حوائج يکی از آسيب پذيرترين اقشار جامعه ايران پرداخت.

  بسمه تعالی دیر گاهی است که ایرانیان پی جوی حقوق اساسی، صنفی و شهروندی خویشند و در این راه شداید و هزینه های فراوانی را متحمل شده اند. صد افسوس که آنان با تمامی تلاش های خود تاکنون جلوه تمام عیارش را در صحنه زندگی مشاهده ننموده اند، به گونه ای که هنوز حقوق شهروندی آرمانی است که در ذهن جمعی جامعه مانده و فرصت تجلی تام نیافته است.

سندیکا و سندیکالیسم به عنوان یکی از جلوه های ظهور اندیشه جامعه مدنی و تبلور عینی آن، نمود و مجرایی برای تحقق حقوق شهروندی است. بسط و گسترش اتحادیه ها و انجمن ها به عنوان زیر ساخت های ضروری جامعه مدنی هرچند خواسته همیشگی تمامی طرفداران دموکراسی و حقوق بشر بوده و از اسباب اساسی و لوازم ضروری پیش برد دموکراسی در ایران و از عوامل شکل بخشی و نظام مند نمودن و شفاف سازی مطالبات طبقات مختلف اجتماعی تلقی می گردد، اما همواره از جانب جریان حامی استبداد و تمامیت خواهان ملت ستیز، به صورت آشکار و پنهان طرد می شود.

طی ماه های اخیر با تلاش گسترده کارکنان و رانندگان سخت کوش شرکت واحد اتوبوس رانی تهران، سندیکای این صنف پس از سال ها رکود، با حمایت گسترده اعضا در جهت دستیابی به حقوق حقه کارگران رخصت حضور یافت و به طرح شفاف و قانونمند مطالبات و حوائج یکی از آسیب پذیرترین اقشار جامعه ایران پرداخت. اما متاسفانه دادخواهی و مطالبه حقوق و نیازهای بنیانی رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران با ارعاب و تهدید و دستگیری اعضاء و بستن دفتر آنان پاسخ داده شد و اعتصاب به عنوان یک حق پذیرفته شده قانونی درجهان، با فشار و دستگیری برخی از رهبران و اعضای سندیکا همراه شد. به گونه ای که متولیان امر به جای حل مشکلات و معضلات و التیام بخشی درخواست های بر حق کارگران، درجهت انحراف اذهان عمومی و فرار از بار مسئولیت و شانه خالی نمودن از پاسخگویی، به فرافکنی و زدن برچسب و اتهام های واهی و تکراری پرداختند. آنها از این نکته بدیهی غافل هستند که ارعاب، تهدید و دستگیری ،نه تنها انصراف از مطالبه حقوق قانونی اصناف را در پی نخواهد داشت بلکه به یاس و نامیدی و رکود در تولید و بحران در اقتصاد ایران دامن خواهد زد و به انباشت مطالبات برآورده نشده بدل می گردد که غایتی بس خطرناک و غیرقابل پیش بینی دارد.

ما، فعالان سیاسی، فرهنگی، دانشجویی و حامیان و مدافعان حقوق صنفی و شهروندی تاکید می کنیم که ایران تعهدهای حقوقی و پیمان ها و مقاوله نامه های جهانی از جمله سازمان بین المللی کار را پذیرفته است که اصناف و کارگران حق تشکل یابی وفعالیت های سندیکایی داشته و براین پایه بایستی قوانین موجود داخلی بر اساس اصل ۲۶ قانون اساسی که تشکیل و فعالیت انجمن های صنفی را آزاد دانسته، قانون کار در جهت دفاع از تشکیلات صنفی (سندیکایی) و فعالیت های آزاد کارگری اصلاح شود.

ما امضاء کنندگان این بیانیه ضمن محکوم کردن برخورد ها و بی توجهی های اخیر و نقض بارز حقوق مدنی ایرانیان و به طور خاص اعضای سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط نمایندگان و برآوردن مطالبات مشروع و به حق آنان بر اساس ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر که ایران متعهد به اجرای آن است بوده و از تاسیس و تقویت نهادهای مدنی به ویژه اتحادیه های صنفی و کارگری دفاع می نماییم ما در پایان خواستار ادای به تکلیف و عمل به شعارهای دولتی هستیم که مدعی رفع محرومیت و تبعیض و اجرای عدالت و ستیز با ظلم است و توجه و برآوردن خواسته ها و مطالبات رانندگان اتوبوسرانی تهران را محک مناسبی برای صدق و کذب این ادعاها می دانیم.

زهره آغاجری – هاشم آغاجری –فاطمه آرام نژاد _محمد آزادی – حمید آصفی – مسعود آقایی – سامر آقایی _فرزانه آقایی پور – ناصر آملی– رضا آل محمد – محسن ابراهیمی – سحر ابونصر – هادی احتظاظی _ حمید احراری _رضا احمدی – نعمت احمدی– بختیار احمدی– امین احمدیان – قاسم اخلاقی– مصطفی اخلاقی – احمد آدینه وند– بهروز اسد نژاد – مهدی اسماعیلی– ناصر اشجاری – مرتضی اصلاحچی _ امیرهوشنگ افتخاری راد– حسن افتخار اردبیلی –علی افشاری_ حسین اکبری – علی اکرمی– احمد الهی نیا – عبدالمجید الهامی – حبیب الله امیری _مهدی امینی زاده – حسین انصاری راد – مصطفی ایزدی –حامد ایران شاهی– کیوان انصاری – الناز انصاری – سیف الله اکبری – ستار امینی – شهلا انتصاری_ احمد بابایی – محمد نوید بازرگان – ابوالفضل بازرگان – مختار باطوطی – ایرج باقر زاده – روح الله باقر آبادی – صفر علی باقری _ مهدی باقری _ پروین بختیار نژاد – سید محمدرضا برقعی – رحمت الله برهانی – محمد بسته نگار _ علی بنی رضی _منوچهر بصیر _مجید بک نظری _محمد حسین بنی اسدی _محمد بهفروزی_ عماد بهاور – فرهاد بهبهانی– سیمین بهبهانی– محمد بهزادی – مجتبی بیات – حمید بی آزار– علی بیکس _ صدیقه بیگلری – زهرا بیگلری– صفا بیطرف –مسعود پدرام – هژیر پلاس چی – سلمان پناهی _مجید پورقاسمی – محمود پیش بین _ حبیب الله پیمان _ مجید پیمان _ عباس پوراظهری – عباس تاج الدینی – علی تاجرنیا -سید مصطفی تاج زاده – رضا تهرانی – غلامعباس توسلی- محمد توسلی – مصطفی تنها – مجید تولایی _جلال توکلیان – علیرضا ثقفی– مجید جابری – حمیدرضا جلائی پور – جلال جلالی زاده – اسماعیل جعفرزاده – رضا جعفری– علیرضا جباری – رضا جعفرزاده – فریده جمشیدی – علی جمالی– مجتبی جهانی – مجید حاجی بابایی – پروانه حاجیلو – سعید حبیبی_ مهدی حبیبی– طه حجازی – حمید حدیثی – علی حدیثی – بهزاد حق پناه – فاطمه حقیقت جو – علی حکمت – ابوالفضل حکیمی – حمید حسامی – محمد حیدری– پروین جلائی – ابراهیم خوش سیرت – اعظم خاتم – رضا خجسته رحیمی _بهناز خسروی– خلیل خلیلی پور– امیر خرم – محسن چنانی– پژمان خرسند– سید محمد علی دادخواه – محمد دادفر – رسول دادمهر – محمود دردکشان – سعید درودی – فریبا داودی مهاجر – پروین دخت دفتری – محمود دل آسایی – حسن دهنوی – بنام دارائی زاده– مصیب دوانی – ابراهیم دینوی – مزدک دانشور– رضا دهقان– علی دینی– علی اشرف درویشیان– رضا دلبری – فتح الله ربانی – رضا رئیس طوسی _محمد رضوانیان – فریبرز رئیس دانا– محمد جواد رجائیان – علیرضا رجایی – مهدی رجائی– تقی رحمانی – ابوالفضل رحیمی محلاتی – نجف رحیمی– حیدرعلی رستمی – محمدصادق رسولی – عبدالعلی رضائی _ احد رضائی – بهمن رضا خانی – حسین رفیعی – محمد رضایی – جواد رحیم پور_ روزبه ریاضی– جعفر رسولی– نفیسه زارع کهن – پرویز زندی نیا – ناصر زرافشان – هما زرافشان – بهرام بهرامیان– محمدرضا زهدی – احمد زید آبادی – محمد ابراهیم زمانی– احمد ساعی – عزت الله سحابی – فریدون سحابی – هاله سحابی- عیسی سحرخیز – سیدرضا سیدزاده – عبدالفتاح سلطانی –محمد سیف زاده– هاله سینکی– علی سیاسی راد– محمد علی سید نژاد – محمود شاددل بصیر – ابراهیم شاکری – علی شاملو – محمد شانه چی – حسین شاه حسینی – علی شاه زیدی – محمد شریف – مریم شبانی – محمد شانه چی – مقداد شریعتی – بهرنگ شهوق – شایا شهوق – ماشاء الله شمس الواعظین – صابر شیخ لو– حجت الله شریفی– گوهر شمیرانی– هدی صابر – فیروزه صابر – محمد صاحب محمدی – محمود صارمی – ابوالقاسم صالحی – مصطفی صالحی – هاشم صباغیان- احمد صدر حاج سید جوادی – مهدی صراف – حمیدرضا صمدی _کیوان صمیمی– سمیرا صدری – جلیل ضرابی – اعظم طالقانی – حسام طالقانی – طاهره طالقانی – محمد طاهری–– سجاد طبسی- رئوف طاهری _ بهزاد طاهری– سیامک طاهری – رضا ظفری – کیان ظهرابی – هما عابدی – آرزو عابدینی – جواد علایی – باقر علایی – رضا علیجانی – حسن عرب زاده – روئین عطوفت _اکبر عطری– علی علوی – علیرضا علوی تبار – محمد جعفر عمادی – محمود عمرانی– محمد علی عمویی–– محمدرضا عسگری نژاد – علی اصغر غروی – مسعود غفاری – مهدی غنی – موسی غنی نژاد– عباسعلی فاتح – ناصر فخر سلطانی – غفار فرزدی – مرتضی فلاح – مجتبی فتحی– حسام فیروزی–– مهدی فخرزاده– علی فائض پور– عباس قائم الصباحی – ماهرو قشقایی – رحمانقلی قلی زاده – نظام الدین قهاری – غلامحسین قیصری_ روشنک قیاسیان– اسدالله کارشناس – رحمان کارگشا- بهزاد کاظمی – مرتضی کاظمیان – محسن کدیور – هادی کحال زاده – محمدرضا کریاسی– علیرضا کرمانی _حسین کمالی – پروین کهزادی – یعقوب کوثری – بهناز کیانی– علی کیوانلو – محترم گل بابایی – بیژن گل افزا – فاطمه گوارایی – مسعود لدنی – حسین لقمانیان –– مجید لگزپان– معصومه لقمانی– فاطمه وکیلیان– محمد تقی متقی- محمود مومن – سید احمد مجیدی – محمد محرابی – محسن محققی – نرگس محمدی – نوشین محمدی – محمد محمدی اردهالی _ حسین مدنی –سعید مدنی –فرید مدرسی _ ماشاء الله مدیحی– مرضیه مرتاضی لنگرودی – رجبعلی مزروعی – مصطفی مسکین – رضا مسموعی – احمد معصومی – محمد جواد مظفر – بدرالسادات مفیدی – مرتضی مقدم – خسرو منصوریان – حسین مهدوی – یوسف مولایی – علی مومنی_ عبدالله مومنی – وحید میرزاده – الله کرم میرزایی_ حسین مجاهد – رضا مظهری – علی مکارمی – مهدی مکارمی – اصغر ممبینی –یوسف مولایی – حافظ موسوی – علی مهری – طاهره میثمی _مجید ملکی– محمد ملکی – عمار ملکی – ابوذر ملکی – سعید منتظری– علی مقیمی– سید علی اکبر موسوی خوئینی– پروانه میلانی– داود محمدی – مسعود متولی– آکام مینائی- علی اکبر نجفی – حسن نصراللهی – محمود نکوروح – سید حمید نوحی–– مریم نوربخش ماسوله–– علی نیکونسبتی– نوشین نوع پرست – ارشیا نوری – محمد هاشمی – حمید هداوند– احسان هوشمند – ناصر هوشمند– بهاره هدایت – علی رضا هندی _فردین یزدانی بروجنی– ابراهیم یزدی –حنیف یزدانی پور – حبیب یکتا– محمود یگانلی – هایده یوسفی – حسن یوسفی اشکوری  

تاریخ انتشار : ۱۲ دی, ۱۳۸۴ ۸:۴۰ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!