سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۴ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۹:۵۰

پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۹:۵۰

جولیان آسانژ بنیانگذار ویکی لیکس، در یک قدمی انتقال به آمریکا

آیا او باید به آمریکا فرستاده شود، وزیر کشور محافظه کار بریتانیا، می تواند از جانب همه مردم در مورد سرنوشت جولیان آسانژ، روزنامه نگار استرالیایی تصمیم گیری کند؟ وزیر کشور بریتانیا در حال حاضر پریتی پاتل محافظه کار هندی الاصل تندرو است که نیازی به توضیح ندارد، برای او این امر، حتی مهمتر از برگزیت * است. برای انگلیسی ها حفظ "روابط ویژه" نزدیک با ایالات متحده، اصل و مقدم است. شواهد محکمی وجود دارد مبنی بر اینکه پریتی پاتل دستور استرداد آسانژ را صادر خواهد کرد که در ایالات متحده با حداکثر ۱۷۵ سال زندان مواجه است. البته قبل از آن، وکلای آسانژ چهار هفته فرصت دارند تا بیانیه ای را برای وزیر کشور ارسال کنند. سپس پاتل می تواند تصمیم خود را اعلام نماید.

 

۲۰ آوریل روز خوبی برای جولیان آسانژ، روزنامه‌نگار استرالیایی که بیش از سه سال است در زندانی با تدابیر شدید امنیتی  در لندن نگهداری می‌شود، نبود، زیرا دولت ایالات متحده قصد دارد مؤسس پلاتفرم افشاگر ویکی لیکس را به اتهام جاسوسی متهم کند. قاضی پل گلد اسپرینگ از دادگاه ناحیه وست مینستر یک جلسه هفت دقیقه ای را با نتیجه مورد انتظار آغاز کرد. او به وکلای آسانژ گفت: اکنون وظیفه من است که پرونده شما را برای تصمیم گیری به وزیر کشور بسپارم”.

وزیر کشور بریتانیا در حال حاضر پریتی پاتل محافظه کار هندی الاصل تندرو است که نیازی به توضیح برای او نیست که پس از برگزیت حتی مهمتر از هر چیز, برای انگلیسی ها حفظ “روابط ویژه” نزدیک با ایالات متحده است. شواهد محکمی وجود دارد مبنی بر اینکه پاتل دستور استرداد آسانژ را صادر خواهد کرد که در ایالات متحده با حداکثر ۱۷۵ سال زندان مواجه است. البته قبل از آن، وکلای آسانژ چهار هفته فرصت دارند تا بیانیه ای را برای وزیر کشور ارسال کنند. سپس پاتل می تواند تصمیم خود را اعلام کند.

برای سازمان های حقوق بشر و روزنامه نگاری، پرونده آسانژ در حال حاضر مهمترین بحث در مورد آزادی مطبوعات در سراسر جهان است. این روزنامه نگار استرالیایی، ویکی لیکس را در سال ۲۰۰۶ تاسیس کرد و در سال ۲۰۱۰، این پلتفرم افشاگری، شواهدی از جنایات جنگی ایالات متحده در افغانستان و عراق را منتشر کرد. آسانژ در ژوئن ۲۰۱۲ برای جلوگیری از دستگیری در بریتانیا و استرداد به سوئد و از آنجا به ایالات متحده، از سفارت اکوادور در لندن درخواست پناهندگی کرد. دولت اکوادور ابتدا به او اعطا کرد، اما در آوریل ۲۰۱۹ پس از فشار گسترده ایالات متحده آن را پس گرفت.

اسکاتلند یارد و سیا بیش از سه سال پیش آسانژ را از سفارت اکوادور بیرون کشیدند. سازمان اطلاعات خارجی آمریکا سیا که در زمان دونالد ترامپ عملیات بزرگی را علیه ویکی لیکس انجام داد، توانست پیروزی مهمی را در برابر دشمن خود آسانژ به دست آورد.با این حال، در ژانویه ۲۰۲۱، یک قاضی منطقه درخواست استرداد دولت ایالات متحده را رد کرد. این خطر وجود داشت که آسانژ، که در نتیجه آزار و اذیتش، مشکلات روحی روانی پیدا کرده بود، در شرایط زندان های بد و شدیدا امنیتی ایالات متحده دست به خودکشی بزند.

 جرمی کوربین، رهبر سابق حزب کارگر، خارج از دادگاه لندن گفت: امیدوار است وزیر کشور «مسئولیت عظیم» خود را برای دفاع از آزادی بیان، روزنامه‌نگاری و دموکراسی و آزادی آسانژ به رسمیت بشناسد. تنها کاری که او انجام داد این بود که جهان را در مورد نقشه های نظامی و وحشت جنگ های افغانستان و عراق آگاه کرده است. او به خاطر آن سزاوار تشکر ماست.» علاوه بر درخواست تجدیدنظر، وکلای آسانژ همچنین در حال کار بر روی پرونده دوم، یک شکایت برای دادگاه اروپایی حقوق بشر هستند.

زیرنویس:

*- برگزیت “Brexit”، در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶، شهروندان بریتانیا به خروج کشورشان از اتحادیه اروپا رای مثبت دادند. به اصطلاح برگزیت پیامدهای گسترده ای برای بریتانیا و کل اروپا در پی داشت. آمریکایی ها, از جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا استقبال کردند.در واقع اتحادیه اروپا را در جهت استقلال اروپا و در نهایت,در تضعیف اقتصاد آمریکا ارزیابی می کنند. بسیاری از سیاستمداران انگلیسی هم, این جدایی را نوعی استقلال از مجموعه اتحادیه اروپا تعبیر کردند. از طرفی, بخش های وسیعی از اقشار مردم این کشور, به شدت مخالف جدایی بریتانیا هستند.

نوشته مایکل سونتیمر” Von Michael Sontheimer “

پنجشنبه یکم اردیبهشت ۱۴۰۱- ۲۱ آوریل ۲۰۲۲

 

تاریخ انتشار : ۱ اردیبهشت, ۱۴۰۱ ۱۰:۱۱ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

دربارهٔ ویرانی؛ با هاینریش بل

شهناز قراگزلو: در میانهٔ هر جنگی، چیزی خطرناک‌تر از خودِ انفجارها وجود دارد: عادت‌کردن به ویرانی. بل در این رمان ما را وادار می‌کند مقابل خرابه بایستیم؛ نه برای ستایش ویرانی، بلکه برای فهمیدن آن. زیرا ویرانی فقط دیوار و سقف را فرو نمی‌ریزد؛ حافظهٔ جمعی را می‌خراشد، اعتماد را سست می‌کند، رشته‌های رابطه را از هم می‌گسلد، ذهن را بی‌قرار می‌سازد و انسان را تا مرز بی‌پناهی مطلق پیش می‌برد.

مطالعه »

سپر انسانی و تناقض روایت‌ها..

گٖودرز اقتداری: آن مدعیان همیشگی که حماس و ایران را به سوء استفاده از سپر انسانی برای پوشش از نیروها و مهمات متهم می‌کنند، اینجا حضور ندارد که پاسخ دهند اگر ایران ساختمان هتلی و یا ساختمان تجاری را در بحرین هدف گرفته باشد آیا به یک منطقه جنگی و نیروی متخاصم حمله کرده است یا یک هتل را هدف قرار داده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پرونده‌سازی در زندان؛ وریشه مرادی به حبس محکوم شد

گزارش مجموعه اطلاعاتی آمریکا می‌گوید ایران می‌تواند ماه‌ها از محاصره هرمزِ ترامپ جان سالم به در ببرد!

سلام! تو زنده‌ای یا مرده؟

رؤیای دموکراسی، واقعیت بحران

صحبتی با افکار عمومی جهان، به‌ویژه مردم آمریکا

چرا فمینیست‌های غربی در برابر جنگ علیه زنان ایران سکوت کرده‌اند