اطلاع حاصل کردیم که جمهوری اسلامی اقدام به هتک حرمت جانباختگان خفته در گورستان خاوران کرده است.
خاوران آرامگاه جمع انبوهی از جانباختگان کشتارهای جمهوری اسلامی در دههٔ آغازین حکومت آن است. خاوران نماد کشتارهای جمهوری اسلامی است. به ویژه پس از کشتار گستردهٔ زندانیان سیاسی در زندانهای نظام ولایی به دستور خمینی، در تابستان سال ۱۳۶۷ و دفن شبانه و مخفیانهٔ جانباختگان آن کشتار سبعانه در گورهای دستهجمعی و بینام و نشان، خاوران به نماد کشتارهای بیپایان این نظام و به نماد ایستادی مبارزان و خانوادهها، دوستان، یاران و همرزمان آنان علیه این نظام کشتارگر بدل شده است.
تا کنون جمهوری اسلامی بارها و با توسل به انواع و اقسام ترفندها و حیل کوشیده است با این نماد مقاومت و پایداری مقابله کند. این بار مسئولان نظام میکوشند با تحت فشار قرار دادن هممیهنان بهایی، آنان را وادار به دفن درگذشتگانشان در سینۀ آرامگاه خاوران کنند. به این منظور، مقامات مسئول علیرغم وجود فضای کافی درآرامگاه کنونی درگذشتگان بهایی، دفن آنان را در آن فضا ممنوع کردهاند و به این طریق میکوشند شهروندان بهایی را وادار به دفن درگذشتگانشان در خاوران بکنند. نمایندگان جامعهی بهایی در اقدامی مسئولانه اعلام کردهاند که دفن درگذشتگان خود بر گورهای جمعی خاوران را هتک حرمت دفنشدگان پیشین تلقی کرده و حاضر نیستند تجربهی تلخی که خود دههها با آن روبهرو بودهاند، برای بازماندگان خفتگان در خاک خاوران تکرار شود.
جمهوری اسلامی به عبث میکوشد با تغییر چهرهٔ خاوران، گرد فراموشی بر این برگه از جنایات پرشمار خود علیه مردم ایران بپراکند. ما به عنوان بازماندگان بخش بزرگی از جانباختگان به خاک خفته در خاوران و خاورانهای میهن، با صدایی رسا اعلام میکنیم، که این تلاش نظام ولایی نیز تلاشی مذبوحانه و بیثمر است. تا تاریخ بر جاست، خفت و ننگ و خواری کشتارگران فرزندان آزادیخواه و عدالتپژوه ایران به عنوان بخشی از ظلم عظیمی که این نظام در حق مردم ما روا داشته است، از دامن این نظام ضدانسانی پاک نخواهد شد.
ما به عنوان سازمانی که یاران و اعضای زیادی را در فاجعهی ملی کشتار ۶۷ از دست داده و بسیاری از این یارانش در خاوران خفتهاند، تعرض و هتک حرمت نظام کشتارگر ولایی نسبت به عزیزان جانباختهمان در خاوران را شدیداً محکوم میکنیم.
همچنین اعلام میکنیم در قبال نتایج این سیاست ظالمانهی مسئولان نظام، تقصیری را متوجه هممیهنان بهایی نمیدانیم و ما نیز که همانند آنان طی بیش از چهاردهه حکومت ولایی، متحمل انواع و اقسام فشارها و سرکوبها، از جمله برای خاکسپاری عزیزانمان بودهایم، موقعیت این شهروندان را درک میکنیم.
یاد جانباختگان سرفراز میهن در صفحات زرین تاریخ دیرپای این سرزمین جاودانه است.
آدینه، ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰ (۲۳ آوریل ۲۰۲۱ میلادی)
