رفیق فدایی خلق سهراب شکری پور از میان ما رفت. غم رفتنش سنگین است.
به خانواده و یاران و رفقای رفیق سهراب تسلیت میگوییم.
رفیق سهراب که از سمپات های رفیق حقنواز بود، پس از ضربات سال ۱۳۵۴، در نوجوانی، به زندگی مخفی سازمانی پیوست. او در تشکیلات چریکی و خانه تیمی بنام فریدون و یا فری معروف شد و با صمیمیت خاص خودش به عنوان یک رفیق باهوش و متعهد جا باز کرد.
سهراب همیشه آرزو داشت که در میان کارگران و زحمت کشان باشد تا کمبود تماس مردمی دوران نوجوانیش را جبران کند. سالهای خیزش مردمی و انقلاب به او این امکان را داد که از خانه تیمی به دریای مبارزه مردمش بپیوند و شاد و پر انرژی به مبارزه اش کیفیتی جدید بدهد.
بعد از پای گیری تشکیلات بزرگ سازمان، به رفیق احمد، به خاطر تجارب چریکی و توان بدنی اش مسئولیت هایی در عرصه نظامی پیشنهاد شد. ولی او ترجیح داد در محیط های کارگری فعالیت خود را غنی بخشد.
او با خصایل والای مردمی که داشت در بین کارگران مرتبط با سازمان اکثریت، هواداران، اعضا و فامیل با نام جدید احمد شمالی شناخته شد. سهراب در ساختار جدید تشکیلات، به عضویت کمیته ایالتی شاخه اصفهان سازمان اکثریت در آمد و خیلی زود توانست با خون گرمی و صمیمیت خاص خودش همانند عضوی از خانواده مان قرار گیرد.
بعد از ضربات اردیبهشت ۱۳۶۲ سهراب با اراده ای قوی در سازماندهی جدید تشکیلات نقش مهمی بر عهده گرفت و به همین دلیل در دورانِ جدیدِ زندگی مخفی سازمان، به عنوان مسئول تشکیلات اصفهان انتخاب گردید. اما بعد از مدتی در این مسئولیت، با توجه به تجربه ای که از محدودیت های زندگی مخفی در دوران چریکی داشت، فعالیت مخفی را نتوانست ادامه دهد. او در این مقطع در کمال سادگی و صداقت مبارزه تشکیلاتی را کنار گذاشت و بدون کوچکترین آسیبی، به زندگی خود همراه با خانواده اش پرداخت.
یاد سهراب عزیز فرزند راستین مردمش با آن آرمان های والا همیشه در یاد ها خواهد ماند.
دبیرخانۀ شورای مرکزی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
