دم دمای صبح بارش باران همراه با نسیمی خنک در کلن، هوایی دوگانه را برای غرفه داران روز اول ماه می رقم زد.
ساعت نزدیک ۹ صبح بود که احزاب چپ ایرانی زودتر از سندیکا ها و احزاب چپ آلمانی در میدان “هوی مارکت” چادر های خود را برپا کردند.
برنامه طوری تدارک دیده شده بود که اغلب احزاب ایرانی در کنار هم قرار داشتند.
حزب توده ایران ،حزب طوفان، کومه له، حزب کمونیست کارگری و احزاب چپ ترک با سازمان دهی قبلی به ساخت و چیدمان میز خود مشغول بودند، در این میان دسته دسته اعضای احزاب چپ و مدافعان جنبش کارگری به سازمان های خود می پیوستند.
در سوی دیگر میدان، حضور احزاب آلمانی با بیرق هایی سرخ، جلوه ای خاص به میدان “هوی مارک” داده بود، احزابی چون حزب سوسیال دمکرات آلمان، حزب چپ آلمان، حزب کمونیست آلمان، حزب مارکسیست لنینیسم و شمار زیادی از تشکل ها و سندیکاهای کارگری همه در این جشن بزرگ با شور و شوقی خاص شرکت داشتند.
با گذشت زمان جوانان و اعضای احزاب ایرانی در برابر چارد ها و میزهای خود گرد می آمدند تا بعد از ساعتی در راهپیمایی اول ماه مه شرکت کنند.
آزادی به مفهوم واقعی آن جلوه گر بود.
با چند تن از رفقا میز سازمان را بر پا داشتیم، پوستر هایی را که از قبل تهیه شده بود و عمدتا شامل مبارزات کارگران ایران یا تصاویری از فعالان کارگری در بند بود را نصب کردیم، با حداقل امکانات، اما با حضوری شایسته.
یکی از پوستر ها مربوط به آخرین میتینگ سازمان در میدان آزادی به مناسبت ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۰ بود، این پوستر بهانه ای شده بود تا هر یک از رفقا آن روز را بیاد آورند و خاطرات خود را از بازگو کنند.
بزرگ داشت روز جهانی کارگر در سال ۱۳۶۰، میتینگی که با وجود مجوز رسمی از وزارت کشور، توسط ایادی جمهوری اسلامی با نارنجک و سه راهی به خاک و خون کشیده شد، تا یک بار دیگر در تاریخ کشورمان سندی از جنایت حاکمان اسلامی در تاریخ ایران ثبت شود و امروز بازدیدکنندگان از غرفه ما در باره چنین اعمالی بهتر به قضاوت بنشینند.
از سوی دیگرمیدان، دسته ای ۲۰ نفره از مردم آسیای شرقی با لباس های بومی خود هم چنان که آواز می خوانند با حرکاتی موزون، فضای میدان را به شادی بیشتر آمیخته بودند.
در غرب میدان، سکویی بزرگ برای موزیک به همراه میز و صندلی ساخته شده بود، در آلمان جشن ها و میتینگ ها به این صورت برگزار می شود که اول سخنرانی یکی از بالاترین رهبران سندیکایی انجام می شود و بعد شرکت کنند گان در جشن به شادی و پای کوبی می پردازند.
حدوا بعد از دو ساعت هزاران تظاهر کننده اول ماه می با بیرق های سرخ و نشان ها ی حزبی یا سندیکایی خود وارد میدان شدند، موزیک، شعار های مختلف و ….
دوربین ها هر لحظه را ثبت می کردند.
میز سازمان محل دیدار ثابت رفقا و عدە زیادی از کسانی کە برای شرکت در مراسم روز کارگر بە محل برگزاری مراسم آمدە بودند، شدە بود، تجدید دیدار ها و گفت و گو، بحث ها و خاطرات….
تو گویی تمامی امکانات برای یک روز زیبا آماده شده بود.
