|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
بارون تنها یکی از نمایندگیهای متعدد لندن است که به بازار پررونق عتیقهجات نادر خدمات ارائه میدهد. ماه گذشته، این گالری برای مدت کوتاهی در کانون توجه قرار گرفت، زمانی که یک جفت گوشواره باستانی ایرانی را برای حضور زندایا، بازیگر، در مراسم افتتاحیه فیلم *ادیسه* کریستوفر نولان در لندن به او قرض داد. طبق توضیحات رسمی این شرکت، این گوشوارهها در سال ۱۹۴۶ در نزدیکی قلعه زیویه در شمال غربی ایران کشف شدند و گمان میرود قدمت آنها به حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازگردد. با توجه به این منشأ غیر معمول، چندین مورخ از تصمیم زندایا برای پوشیدن این قطعات گرانبها روی فرش قرمز انتقاد کردند. بسیاری نیز به این طنز خاص اشاره کردهاند که یک بازیگر زن آمریکایی آثار باستانی از تمدنی را به تن دارد که رئیس جمهور کشورش اعلام کرده است که میخواهد آن را به عصر حجر بازگرداند.
تاریخ متعلق به همه ماست. اما اگر دولتها به کاهش بودجه موزهها ادامه دهند، آثار باستانی به طور فزایندهای فقط در نمایشگاههای لوکس دیده میشوند یا در خانههای شخصی ناپدید میشوند.
بارون تنها یکی از نمایندگیهای متعدد لندن است که به بازار پررونق عتیقهجات نادر خدمات ارائه میدهد. ماه گذشته، این گالری برای مدت کوتاهی در کانون توجه قرار گرفت، زمانی که یک جفت گوشواره باستانی ایرانی را برای حضور زندایا، بازیگر، در مراسم افتتاحیه فیلم *ادیسه* کریستوفر نولان در لندن به او قرض داد.
طبق توضیحات رسمی این شرکت، این گوشوارهها در سال ۱۹۴۶ در نزدیکی قلعه زیویه در شمال غربی ایران کشف شدند و گمان میرود قدمت آنها به حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازگردد. با توجه به این منشأ غیر معمول، چندین مورخ از تصمیم زندایا برای پوشیدن این قطعات گرانبها روی فرش قرمز انتقاد کردند. بسیاری نیز به این طنز خاص اشاره کردهاند که یک بازیگر زن آمریکایی آثار باستانی از تمدنی را به تن دارد که رئیس جمهور کشورش اعلام کرده است که میخواهد آن را به عصر حجر بازگرداند.
البته، تجاریسازی آثار تاریخی چیز جدیدی نیست؛ و زندیا تنها “متهم” در این زمینه نیست. روی همان فرش قرمز در لندن، آن هاتاوی، همبازی او، ساعتی با روکش الماس ساخته شده از یک سکه رومی باستان به دست داشت. چهار ماه قبل، مارگو رابی در مراسم افتتاحیه فیلم “بلندیهای بادگیر” با گردنبند الماس کارتیه عکس گرفته شد. این گردنبند سنگی به شکل قلب داشت که متعلق به جهانگیر، چهارمین امپراتور مغول، در قرن هفدهم بود.
حتی در خارج از هالیوود، آثار تاریخی به عنوان کالاهای لوکس مورد استفاده مجدد قرار میگیرند. در فاصله کمی از بارون لندن، گالری هایی مانند چارلز اد و باراکات مرتباً قطعات پارچه، حکاکیها، مجسمهها و نقش برجستههای معماری را به عنوان اشیاء هنری تزئینی به مشتریان فوق ثروتمندی که به دنبال ساخت مجموعه های خصوصی خود هستند، خرید و فروش میکنند. اشیایی که در حال حاضر به صورت آنلاین تبلیغ میشوند شامل یک ماسک مومیایی مصری مربوط به سال ۶۶۴ پیش از میلاد، یک بت مربوط به عصر برنز که احتمالاً قدمت آن به ۲۱۰۰ پیش از میلاد برمیگردد و یک لوح خط میخی ترجمه نشده مربوط به سال ۲۰۲۷ پیش از میلاد است.
به لطف بازار پررونق عتیقهجات (که عمدتاً توسط نسل جوان خریداران تغذیه میشود)، توزیع غیردموکراتیک آثار باستانی به نفع ثروتمندان در سالهای اخیر به طور قابل توجهی تشدید شده است. افزایش قیمتهای خرید، رقابتی ماندن موزههای دولتی را تقریباً غیرممکن میکند – به ویژه از آنجایی که چنین مؤسساتی بارها تحت تأثیر کاهش بودجه قرار میگیرند. در نتیجه، اشیاء با اهمیت علمی و تاریخی بیشتر و بیشتر از مجموعهداران خصوصی و در نتیجه از دسترس عموم خارج میشوند.
شاید آشکارترین نمونه این روند، فروش «گاس» باشد. این نامی است که به اسکلت تیرانوسوروس رکس که در سال ۲۰۲۱ در داکوتای جنوبی کشف شد، داده شده است. گاس بزرگترین و سالمترین اسکلت تیرانوسوروس است که تاکنون کشف شده و قبل از اینکه در حراجی ساتبیز در نیویورک به قیمت ۵۰.۱ میلیون دلار فروخته شود، موضوع مطالعات دیرینهشناسی متعددی بوده است. پس از این فروش، گاس دیگر بخشی از یک مجموعه موزهای شناخته شده نخواهد بود و در نتیجه، محققان دیگر به اسکلت او دسترسی نخواهند داشت. این امر مانع از اکتشافات علمی ارزشمند جدید خواهد شد. بقایای دایناسورها فقط در صورتی برای عموم قابل دسترسی خواهند بود که به یک موسسه عمومی قرض داده شوند – فرآیندی که به هیچ وجه قطعی نیست و مملو از پویاییهای سیاسی خاص خود است.



