سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۶:۵۲

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۶:۵۲

نامه سرگشاده ۱۸ تشکل سیاسی، حقوق بشری، فرهنگی و اجتماعی ایرانیان به رهبران اتحادیه اروپا

حضور شما در مراسم تحلیف حاوی این پیام به مردم ایران بوده است که "اتحادیه اروپا اهمیتی برای حقوق دمکراتیک شما قائل نیست. جان عزیزان شما برای اتحادیه اروپا فاقد اهمیت است. اتحادیه اروپا علاقه ای به آن چه در شکنجه گاه ها و سیاهچالهای جمهوری اسلامی می گذرد ندارد، اتحادیه اروپا آمده است تا احترامات دیپلماتیک خود را در قبال این رئیس جمهور، مثل هر رئیس جمهور دیگری، به جا آورد"

 

از طرف 18 تشکل جامعه مدنی ايرانيان مقيم اروپا

آقای فردریک راینفلت رئیس دورهای شورای اروپا
آقای مانوئل باروسو، رئیس کمیسیون اروپا
آقای کارل بیلت رئیس دوره ای شورای وزرای امور خارجه اتحادیه اروپا
آقای خاویر سولانا مسول امور خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا
آقایان محترم
ما امضا کنندگان این نامه، نماینده ۱۸ تشکل جامعه مدنی ایرانیان در اروپا هستیم و از تصمیم اتحادیه اروپا برای حضور در مراسم تحلیف محمود احمدینژاد در روز پنجم اوت در تهران کاملا بهت زده و ناامید گشتیم.
اتحادیه اروپا بخوبی آگاه است که نتایج رسمی اعلام شده انتخابات تماماً دروغ و خلاف واقع بوده و برنده ادعایی این انتخابات در نزد افکار عمومی ایران از هیچگونه مشروعیتی برخوردار نیست.
اتحادیه اروپا همچنین از سرکوب وحشیانه مردم ایران در طول دو ماه گذشته آگاه است: از دوازدهم ژوئن ۲۰۰۹ به این سو نزدیک به چهار هزار نفر دستگیر، بیش از یک صد نفر کشته و بیش از یک صد نفر ناپدید شده اند. به منظور تحقیر و ارعاب مردم هم محاکمات نمایشی ترتیب داده شده اند. علاوه بر واقعیت های فوق می توان تعداد بیشماری اعدام، دستگیری های سیاسی و نقض خشن حقوق بشر در ایران را در سال های گذشته به موارد فوق اضافه کرد.
این که اتحادیه اروپا مایل نیست به عنوان ارگانی مداخله گر در امور داخلی کشوری دیگر تلقی گردد برای ما قابل درک است، اما شرکت در مراسم پنج اوت در تهران حاوی پیامی به شدت منفی به مردم ایران بوده است.
حضور شما در مراسم تحلیف حاوی این پیام به مردم ایران بوده است که “اتحادیه اروپا اهمیتی برای حقوق دمکراتیک شما قائل نیست. جان عزیزان شما برای اتحادیه اروپا فاقد اهمیت است. اتحادیه اروپا علاقه ای به آن چه در شکنجه گاه ها و سیاهچالهای جمهوری اسلامی می گذرد ندارد، اتحادیه اروپا آمده است تا احترامات دیپلماتیک خود را در قبال این رئیس جمهور، مثل هر رئیس جمهور دیگری، به جا آورد”
یقینا این باور و خط مشی اتحادیه اروپا نیست. مسلما اتحادیه اروپا بر این نظر نیست که منافع اش در ایران و در خاورمیانه در گرو حشرو نشر با این قبیل گرایش های تمامیت خواه است. چه منافع و چه ارزش های ادعائی اتحادیه اروپا، نه در همکاری با آنان که مبین قرون وسطایند، بلکه با آنان که آینده را نمایندگی می کنند، بهتر تأمین خواهند شد.
آقای کارل بیلت اظهار داشته است که اتحادیه اروپا در روز پنجم اوت در تهران فقط ناظر ماوقع بوده است. بسیار خوب، آقای بیلت! در آن روز در حالی که شما ناظر ماوقع در ایران بودید، مردم ایران هم اتحادیه اروپا را نظاره می کردند و از شما انتظار بیشتری داشتند و دارند.
گام های بعدی کدامند؟ ما از شما می خواهیم:
یک – تصریح کنید که اتحادیه اروپا نقض منشور حقوق بشر سازمان ملل، به شمول پیمان حقوق مدنی و سیاسی، که ایران هم جزو امضأ کنندگان آن است، را به اندازه نقض پیمان عدم گسترش سلاحهای اتمی جدی تلقی خواهد کرد؛
دو- برای پایان دادن به سرکوب مردم، آزادی همه زندانیان سیاسی و همچنین محاکمه کسانی که در کشتارهای اخیر دست داشته اند، به دولت جمهوری اسلامی ایران فشار آورید؛
سه- تحریم ها (مثل بلوکه کردن دارائی ها، ممنوعیت سفر، …) را علیه تمام اعضای نیروهای امنیتی و نه فقط افراد مربوط به پرونده هسته ای اعمال کنید؛
چهار- اعلام کنید که شرکت های اروپایی دیگر مجاز به صدور هیج گونه تکنولوژی به ایران که رژیم را برای جاسوسی علیه مردم خود مجهز کند، نیستند. پیشنهاد تهیه یک پروژه قطعنامه ای برای ارائه به شورای امنیت سازمان ملل با هدف پیشبرد یک سیاست بین المللی در ارتباط با موضوع فوق؛
پنج- ارائه پیشنهاد به دوازدهمین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل، منقعده در ۱۴ سپتامبر تا ۲ اکتبر ۲۰۰۹، دایر بر انتصاب گزارشگر ویژه با اختیارات وسیع برای تحقیق در موارد نقض حقوق بشر در ایران، به شمول و نه محدود به موارد واقع شده از پس از ۱۲ ژوئن ۲۰۰۹.
در مورد شخص آقای محمود احمدی نژاد، او باید درک کند که نقض فراگیر حقوق بشر بی هزینه نخواهد بود. بیشک او در ماه سپتامبر برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک سفر و به عنوان”رئیس جمهور” ایران سخنرانی خواهد کرد، و انتظار دارد روسای جمهور دیگر او را به عنوان یک طرف گفتگو، محترماً در جمع خود بپذیرند.
ما از شما می خواهیم اعلام کنید مادام که سرکوب مردم ایران پایان نیافته و زندانیان سیاسی آزاد نشدهاند، هیچ ملاقات دوجانبهای توسط اتحادیه اروپا با او، نه در نیویورک و نه در هیچ کجای دیگر، صورت نخواهد گرفت.
با احترام
۱- کانون مدافعان حقوق بشر در ایران- بلژیک
۲- جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران- سوئد
۳- جمعیت دفاع از جبهه جمهوری و دمکراسی در ایران- بلژیک
۴- فدراسیون اروپرس
۵- مرکز فرهنگی پرسپولیس- بلژیک
۶- انجمن فرهنگی و حقوق بشری بیان- بلژیک
۷- جامعه دفاع از حقوق بشر و دمکراسی در ایران ـ گوتنبرگ- سوئد
۸- ایران اس او اس تشکل بین المللی نجات ایرانیان- بلژیک
۹- شبکه فرهنگی ایرانیان اروپا
۱۰- کانون دفاع از حقوق بشر در ایران- بلژیک
۱۱- انجمن ایرانیان- هلند
۱۲- پلاتفرم سازمان های پناهندگی ایرانیان در هلند
۱۳- مرکز میان فرهنگی ایران- شهر هام- بلژیک
۱۴- رسانه مزدک- هلند
۱۵- کمیته همبستگی با اعتراضات مردم ایران- آخن- آلمان
۱۶- کمیته جمعی از ایرانیان ساکن نورد راین وستفالن آلمان
۱۷- جمعی از ایرانیان ساکن کشورهای فرانسه زبان برای یک ایران آزاد و دمکراتیک- فرانسه
۱۸- کانون پناهندگان ایرانی در بلژیک

بروکسل، سه شنبه ۱۸ اوت ۲۰۰۹

تاریخ انتشار : ۲۷ مرداد, ۱۳۸۸ ۸:۰۸ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!