در ماه گذشته، چندین مورد از افزایش فشار بر فعالان کارگری به اجرا در آمده است:
علی نجاتی، عضو هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، که به تازگی از عمل جراحی قلب مرخص شده بود، هنگامی که جهت ارائه مدارک پزشکی به دادسرا مراجعه کرده بود، برای گذراندن یک سال محکومیت، به زندان فرستاده شد. این در حالی است که نجاتی، برای همین اتهام قبلا به شش ماه زندان محکوم شده و دوران محکومیتش را سپری کرده است.
هم زمان، حکم بیست و دو سال و شش ماه حبس برای فعالان کارگری و دانشجویی تبریز، شاهرخ زمانی (عضو هیات بازگشایی سندیکای نقاشان)، نیما پور یعقوب، محمد جراحی و ساسان واهبی وش، توسط شعبه تجدید نظر تایید گردید.
همچنین حکم یک سال و نیم حبس تعزیری علی اخوان، از یاران کانون مدافعان حقوق کارگر، تایید گردید. اخوان را برای اجرای حکم، به زندان فرا خوانده اند.
در همین حال، رضا شهابی، عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، به دلیل وضعیت جسمی وخیم، از زندان به بیمارستان منتقل شده و بعد از معاینات، پزشکان متخصص اعلام کرده اند که باید تحت عمل جراحی قرار گیرد. شهابی اعلام کرده تا تعیین تکلیف پرونده، اجازه جراحی نخواهد داد. وی پس از هفده ماه “بازداشت موقت”، همچنان زندانی و بلاتکلیف است.
ابراهیم مددی، نایب رییس سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، بدون حتی یک روز مرخصی، در حال سپری کردن سومین سال زندان خود است.
حکم پنج سال حبس تعزیری بهنام ابراهیم زاده، فعال کارگری و از دستگیر شدگان مراسم روز جهانی کارگر در پارک لاله (اردیبهشت ۸۸)، به تایید شعبه تجدید نظر رسیده است. ابراهیم زاده از خرداد ۱۳۸۹ زندانی است. تعداد دیگری از فعالان کارگری نیز، در زیر احکام سنگین قرار دارند.
در کنار این فشارها، پیش نویس اصلاحیه قانون کار به مجلس ارائه شده است که در صورت تصویب و اجرای آن، همین حداقل امنیت شغلی باقی مانده برای کارگران نیز از بین خواهد رفت و فشار بیشتری بر زندگی همه کارگران و حقوق بگیران وارد خواهد شد.
سوال این است:
چرا در حالی که برخی از مسئولان، در ظاهر از مبارزات ضدسرمایه داری در کشورهای دیگر حمایت می کنند، در ایران فعالان کارگری که جرمی جز دفاع از حقوق کارگران در برابر سرمایه داران و متجاوزان به حقوق کار و مردم ندارند، این گونه مورد آزار و تعقیب و زندان قرار می گیرند؟
کانون مدافعان حقوق کارگر، که دفاع از حقوق کارگران، زحمتکشان و حقوق بگیران را در همه زمینه ها، وجهه همت خود قرار داده است، این احکام زندان و بگیر و ببندها و اجحافات در حق کارگران و فعالان کارگری را محکوم کرده و خواهان پایان دادن فوری این اعمال و طرح های ضد کارگری است.
کانون مدافعان حقوق کارگر/ پنجم آذر ۱۳۹۰
