|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
با وضعیتی که گزارشها نشان میدهند؛ از لغو معافیت فروش نفت ایران تا حملات آمریکا به چندین نقطه در جنوب کشور، اولویت جمهوری اسلامی باید توقف چرخه تشدید تنش باشد، نه پاسخهای نمادین تازه که میتواند دامنه بحران را گستردهتر کند.
اگر بخواهم روشن و صریح بگویم، اکنون سه اقدام از هر چیز مهمتر است.
نخست، توقف هرگونه تعرض تازه به کشتیرانی در تنگه هرمز؛ زیرا در شرایط کنونی، هر اقدام جدید تنها بهانه بیشتری برای تشدید فشارهای نظامی، اقتصادی و تحریمی در اختیار آمریکا قرار میدهد.
دوم، فعالسازی فوری کانالهای میانجیگری و حتی ظرفیتهای سازمان ملل، تا همچنان راهی برای خروج سیاسی از بحران باقی بماند. واقعیت این است که واشنگتن، همزمان با افزایش فشارها، همچنان از ادامه مسیر مذاکره نیز سخن میگوید. این روزنه، هرچند محدود و شکننده، نباید نادیده گرفته شود.
سوم، تصمیمگیری باید از هیجان، شعار و واکنشهای احساسی فاصله بگیرد. اگر واقعاً در داخل جمهوری اسلامی این محاسبه وجود داشته که افزایش تنش میتواند اهرم فشار ایران را در مذاکرات تقویت کند، تحولات نشان میدهد که نتیجه، دستکم تاکنون، معکوس بوده است. آمریکا هم روایت امنیتی ـ نظامی خود را تقویت کرده، هم معافیت فروش نفت ایران را لغو کرده و هم دامنه فشارها را گسترش داده است.
در چنین شرایطی، ادامه مسیر تقابل مستقیم، بیش از آنکه قدرتآفرین باشد، خطر حملات بعدی، گسترش درگیری و افزایش خسارت به جنوب کشور، اقتصاد ملی و امنیت شهروندان را بیشتر میکند.
جمعبندی روشن است: اگر هدف، حفظ منافع ملی ایران است، اکنون زمان عقبنشینی از چرخه تشدید تنش و حرکت به سوی مهار بحران است، نه آزمودن پاسخهای سختتر. دیپلماسی در چنین لحظاتی شاید پرهزینه و تلخ به نظر برسد، اما در مقایسه با گسترش جنگ و تحمیل خسارتهای بیشتر به کشور، همچنان کمهزینهترین و عقلانیترین گزینه است.
https://t.me/hamidasefichannel2
صفحه یوتیوب
https://youtube.com/@hamidasefi-mf3jo



