در این شماره می خوانید:
- جای خالی سندیکاها، بازنشستگان در راس تشکل های زرد کارگری؛
- از تجربە دیگران: آینده جنبش اتحادیه های کارگری در مالزی (بخش دهم)؛
- دیگر کشورها: افزایش فقر 4.1 در صدی در اسپانیا؛
- از جهان کار: آیندۀ کار، چنان که می خواهیم (بخش ششم)؛
- یادداشت منتخب: برجام دوم، چالش های اقتصاد ایران؛
- برگی از تاریخ: برای سوگواری وقت ضایع نکن، سازماندهی کن؛
- صدای معلم: معلمانی با حقوق ماهیانه 200 تا 300 هزارتومان؛
- تیتر اخبار

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): بدون اصلاحات ساختاری در نهادهای تصمیمسازی و تصمیمگیری سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و بدون توانمندسازی جامعه مدنی، تقویت انسجام ملی ممکن نخواهد بود؛ آن هم در جهانی که معادلات قدرت، امنیت و توسعه با شتابی بیسابقه در حال تغییر است. در چنین شرایطی، راه دیگری برای بقا نیست

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

* هیچ بمبافکنی نمیتواند کار زیادی علیه تأسیساتی که بیش از ۷۰ متر زیر زمین دفن شدهاند انجام دهد. * مطابق ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا ایران هنوز حدود ۷۰ درصد از پرتابگرها و ۷۰ درصد از ذخیره موشکی خودرا حفظ کرده. * مجتمع موشکی یزد حدود ۵۰۰ متر در دل کوههای گرانیتی اطراف امتداد دارد و در تمام مدت جنگ عملیاتی باقی مانده است.

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتملتر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بیبدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هموطنان برای ایجاد اتحاد و همبستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستممان ورزشکارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدانهای جهانی ارج میگذاریم.