دوشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۴۳

دوشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۴۳

غم دیگر
شنیدستم غمم را میخوری، این هم غم دیگر، دلت بر ماتمم می‌سوزد، این هم ماتم دیگر
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: ابوالقاسم لاهوتی
نویسنده: ابوالقاسم لاهوتی
پایان تلخ یک ریاست جمهوری
بایدن می‌داند که باید برود، اما این بدان معنا نیست که از این موضوع خوشحال است. ننسی پلوسی کسی بود که با هوش و ذکاوت سیاسی به رئیس‌جمهور گفت که...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
کاش میشد
کاش میشد چهره ها رنگ پریشانی نداشت، برق تیز خنجر و کینه نداشت. مثل دریا بود شفاف و زلال، مثل ابریشم نرم لطیف
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کاوه داد
نویسنده: کاوه داد
نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور
ایجاد، تقویت و توسعه و حفظ نهادهای مدنی و تشکل‌های صنفی و سیاسی باید در کانون برنامه های افراد، شخصیت ها و احزاب و سازمان ها قرار داشته باشد، چه...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴
بر اساس بیانیۀ دادگاه بین‌المللی دادگستری، سیاست‌های شهرک‌سازی و بهره‌برداری اسرائیل از منابع طبیعی در سرزمین‌های فلسطینی نقض قوانین بین‌المللی است. دادگاه، گسترش قوانین اسرائیل به کرانۀ باختری و بیت‌المقدس...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: محسن نجات حسینی
نویسنده: محسن نجات حسینی
سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان
قوانین نابرابر، عدم حمایت‌های لازم و محیط‌های مردسالارانه، زنان را از مشارکت فعال در سیاست بازمی‌دارد. حضور کم‌رنگ زنان در سیاست به معنای نبود صدای نیمی از جمعیت در تصمیم‌گیری‌های...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: زری
نویسنده: زری
نگاره‌ها
نسل‌ها می‌آیند ومی‌روند؛ گاه مبارزه می‌کنند برای زندگی. گروهی کوچ می‌کنند با دل در گرو خاک آبا و اجدادی ... و شاید اندکی تاریخ و سرنوشت بسازند. حاکمان هم گاه...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: پهلوان
نویسنده: پهلوان

احمدی نژاد یعنی باقی ماندن در برزخ “نه جنگ، نه صلح”

احمدی نژاد به عنوان پدیدهای از عمر جمهوری اسلامی می تواند ژست میلیتاری و تهاجمی آن در مرحله خاصی از وضعیت سیاسی و نظامی منطقه باشد، که در آن جنگ و تشدید روندهای آن توانستند فاکتور اصلی باشند. اما زمانی که شرایط، ولو تنها در سمت مقابل، تا حدودی عوض شده و درهای تعامل سیاسی برای حل مشکلات باز شدهاند، شخصیت و حضور وی اکیداً مغایر این روندهای تازه است.

استراتژیست اصولگرایان، دکتر حسن عباسی، آنگاه که در یکی از سخنرانیهای خود در دانشگاه اصفهان سیاست تنش زدائی محمد خاتمی را در دوران اصلاحات مورد انتقاد و ریشخند قرار می دهد، و بر این مبنا به دفاع از سیاست استراتژیک خود و دولت احمدی نژاد مبنی بر حمله متقابل به امریکا و غرب در منطقه و سراسر جهان برمی خیزد، به حقیقتی کتمان ناپذیر و عیان در دوره زمامداری احمدی نژاد اشاره می کند که اساس سیاست خارجی آن را تشکیل می داد. معادله خیلی ساده است: “غرب به منطقه هجوم آورده و اساساً نمی شود بر مبنای سیاست نرم با آن به مقابله برخاست. بنابراین باید به تهاجم متقابل دست زد.” آقای احمدی نژاد در امتداد چنین نگرشی بر اساس تلفیق نوعی از پوپولیسم، بنیادگرائی اسلامی، ملی گرائی و البته با کمکهای بی شائبه حزب پادگانی، به محض در دست گرفتن قدرت هدف اصلی خود را که همین مسئله بود نشانه گرفت و از طریق پیشبرد یک گفتمان خشن و تقابل جویانه در خارج کشور، گسترش فضای میلیتاری در داخل کشور، دادن امتیازهای اقتصادی و سیاسی به سپاه و بسیج و سرانجام گسترش روابط با آن کشورهائی که با آمریکا مشکل داشتند، سعی کرد که پروژه اصلی را که همانا حمله متقابل در همه زمینهها بود به مرحله اجرا بگذارد. به اجرا هم گذاشت.
وضعیت چنان بود که آقای احمدی نژاد گاه و بیگاه حتی بدون هیچ مناسبت چندانی به محض قرار گرفتن در پشت میکروفونی ترجیع بند خود را که همانا حمله شدید به اسرائیل بود تکرار، و سعی می کرد که با ابتکارات نوین خود از جمله نفی هولوکاست و فرارفتن از آنچه که خود فلسطینیان هم طلبش نمی کنند، از جمله محو اسرائیل، با تشدید ظرفیتهای ضدآمریکائی و ضداسرائیلی در منطقه، حریف را در موقعیت دشوارتری قرار دهد.
البته باید اذعان کرد که با توجه به دشواریها و شکستهای آمریکائیها در عراق و افغانستان، دشواریهای دیپلماسیشان در منطقه و سرانجام بحران عظیم اقتصادی در امریکا و جهان، توانمندیها و ظرفیتهای این کشور برای پیشبرد سیاست نئوکانها در منطقه به نقطه صفر رسید و سیاست تقابل جویانه و پاتک محور جمهوری اسلامی توانست سوار بر چنین موجی و همچنین با استفاده از ظرفیتهای خود، آمریکا را به عقب رانده و خود را به نوعی برنده میدان رقابت قدرت در منطقه ببیند.
این واقعیتی است که لشکر تهاجم آمریکا به منظور تسخیر کشورهای دیگر در منطقه به گل نشسته است، و از این رهگذر جمهوری اسلامی به عنوان یکی از اهداف این لشکرکشی اکنون خود را در موقعیت بهتری از سابق می بیند، اما آیا چنین موقعیتی نتیجه سیاستهای احمدی نژاد است؟ آیا می توان گفت که این موقعیت تثبیت شده است و جمهوری اسلامی به قدرت بلامنازع در منطقه تبدیل گردیده است؟ و اصلاً آیا این موقعیت پرتنش مطلوب است؟
اگرچه ایران در مرکز سیاست سرنگونی گرایشهای قدرتمند نئوکانها قرار داشت، اما این بدان معنا نبود که نئوکانها به محض سرنگونی رژیم بعث در عراق توان و آمادگی حمله به ایران را داشتند. سال ۲۰۰۱ رژیم طالبان در افغانستان سرنگون شد و دو سال بعد از آن یعنی در سال ۲۰۰۳ بود که حمله به عراق صورت گرفت، و این در حالی بود که عراق سالیان سال در محاصره بود و از این رهگذر بشدت تضعیف شده بود. پس آمریکا نه دو سال بلکه به زمان بیشتری برای تدارک و عملی کردن حمله به ایران احتیاج داشت. یعنی زمان حمله احتمالی به ایران نه ۲۰۰۵ بلکه می بایست بعدتر از این می بود. درست در همین زمان است که انتخابات در ایران برگذار می شود و احمدی نژاد در آن به قدرت می رسد. در واقع نبود زمان مناسب برای حمله به ایران، مشکلات امریکا در افغانستان و عراق، شکست نئوکانها در امریکا، بحران اقتصادی و برنتافتن جنگ دیگری در دنیا، و سرانجام به عنوان عاملی درجه چندم، میلیتاریزم شدید احمدی نژاد که توان نظامی ایران را بالابرد، زمان حمله به ایران را اگر نه برای همیشه اما برای مدت نامحدود و پیش بینی نشدهای به عقب رانده، و برای مدت نسبتا طولانی ای منطقه را وارد فاز دیگری از امر رقابت و همایش نیرو کرده است.
عدم حمله به ایران نه نتیجه سیاستهای احمدی نژاد بلکه خود نتیجه روندی است که چه با آمدن احمدی نژاد یا نیامدن آن در جریان بود، و حاملان آن را با مشکلات جدی مواجه کرده بود. احمدی نژاد تنها به عنوان ژست میلیتاریستی نظام و به عنوان آخرین خاکریزهای موجود توانست تا حدودی “توازن وحشت” ایجاد کند. اگر عوامل دیگر موجود نبودند هیچ وقت جمهوری اسلامی با توان موجود خود قادر به پیشگیری از امر حمله نبود و نمی توانست در مقابل توان بسیار بالای حریف از خود واکنش آنچنانی نشان بدهد. بنابراین تبلیغات جناح راست افراطی که شکست و عقب نشینی آمریکا را کار خود می داند در واقع امری به دور از واقعیت است و تنها بخش بسیار کوچکی از روندها را بیان می کند.
از طرف دیگر جناح راست افراطی اصرار دارد که وضعیت موجود را تثبیت شده فرض کند و ایران را در نتیجه سیاستهای خود کشوری با اقتدار و با ثبات از لحاظ منطقهای و جهانی پیش مردم تصویر کند. اما آیا واقعا چنین است؟ در اینجا می توان با ذکر یک سری دلایل به کلی وضعیت دیگری را تصویر کرد: ۱ـ وضعیت اقتصادی کشور به شدت نگران کننده است. تورم سی درصدی، نرخ دو رقمی و هر دم رو به افزایش بیکاری، تشدید فضای امنیتی و تعرض به فضای مدنی جامعه بسیار بالا گرفته است. یعنی در واقع فاکتور داخلی در جهت عکس ثبات حرکت می کند. ۲ـ علیرغم نیاز جهان به توانمندیهای اقتصادی ایران از جمله توان نفت و گازی آن، اما هنوز این ظرفیتها به عامل ثبات و عادی شدن روابط با کشورها تبدیل نشده، و ایران کماکان در منطقه از لحاظ نوع روابطش با همسایهها روابط پیچیده و نامطمئنی را از سر می گذراند. از جمله مشکلات پروژه خط لوله گاز به هندوستان موسوم به خط صلح که تاکنون این پروژه فقط با پاکستان پیش رفته است، و عدم حضور ایران در اولین نشست طرح نابوکو در اروپای شرقی خود نشان از این شکنندگی دارد. امری که قبل از هر چیز ناشی از عدم روابط عادی ایران با آمریکا است. ۳ـ انتقادهای کاندیداهای رقیب در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری. چنان که مطلعیم هر سه کاندیدای رقیب آقای احمدی نژاد حتی محسن رضائی که علی الاصول از جناح اصولگرایان است، به شدت از وی انتقاد کرده و وی را به دشمن تراشی بیهوده برای ایران و به فقر کشانیدن مردم متهم می کنند. یعنی در واقع شدیدترین انتقاداتی که تا به حال در جریان انتخاباتهای ریاست جمهوری در ایران صورت گرفته متوجه آقای احمدی نژاد بوده اند. ۴ـ و سرانجام این که هنوز هم از لحاظ نظامی وضعیت در مصالح ایران نیست. یعنی در واقع آن چیزی را که احمدی نژاد عامل اصلی بازدارنده حریف می شمارد، در واقع عامل بازدارنده اصلی حمله به ایران نیست. پس با این اوصاف آقای احمدی نژاد نه تنها عامل اصلی بازدارنده حمله به ایران نیست، بلکه عامل تثبیت قدرت ایران در منطقه هم نیست و برعکس به تهدیدی جدی برای موقعیت ایران تبدیل شده است.
احمدی نژاد به عنوان پدیدهای از عمر جمهوری اسلامی می تواند ژست میلیتاری و تهاجمی آن در مرحله خاصی از وضعیت سیاسی و نظامی منطقه باشد، که در آن جنگ و تشدید روندهای آن توانستند فاکتور اصلی باشند. اما زمانی که شرایط، ولو تنها در سمت مقابل، تا حدودی عوض شده و درهای تعامل سیاسی برای حل مشکلات باز شدهاند، شخصیت و حضور وی اکیداً مغایر این روندهای تازه است. همچنان که بوش و نئوکانها نمی توانستند شروع کننده روند کنونی سیاست آمریکا در منطقه باشند، احمدی نژاد و یارانش هم نمی توانند بانی روند جدیدی از سیاست در بعد خارجی آن در جمهوری اسلامی باشند. اگر میلیتاریسم تصنعی احمدی نژاد ایران را بیشتر در بحران فرو برد و زندگی مردم را بسیار بدتر از آنچه که بود کرده است، ادامه این میلیتاریسم می تواند باز وضعیت را بدتر از قبل کند. حال که منطقه در آستانه مرحله دیگری از پیشبرد سیاست قرار گرفته که در آن بر امر سیاست و مذاکره تاکید می شود، انتخاب احمدی نژاد می تواند به منزله لطمه زدن به چنین روند مثبتی باشد.
حضور احمدی نژاد تنها عامل مشددی است بر تداوم شرایط “نه جنگ، نه صلح” در کشور، شرایطی که می تواند به جنگ نیز فراروید. با ماندن احمدی نژاد نه تنها خطر جنگ برطرف نخواهد شد، بلکه سایه آن کماکان بر کشور سنگینی خواهد کرد.

تاریخ انتشار : ۱۱ خرداد, ۱۳۸۸ ۱۲:۱۶ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

غم دیگر

پایان تلخ یک ریاست جمهوری

کاش میشد

نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور

بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴

سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان