پنجشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۳ - ۲۳:۱۶

پنجشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۳ - ۲۳:۱۶

چرایی پروژه‌ی میرباقری‌هراسی!
ای کاش رسالت پروژه‌ی میرباقری‌هراسی، مقدمه‌ی ضدحمله به آن بود. اما نیست و عملاً ترمزی‌ست در برابر پیشرفت و دعوت به آهسته بیا و آهسته برو که گربه شاخت نزند.
۴ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
نامه‌ای به اپوزیسیون، جهت یادآوری وظایف فراموش شده!
کاش می‌شد دوباره مثل آن روزها به یاد مردم بیفتیم و به آن‌ها سر بزنیم و مثل آن روزها صمیمانه پای درد دلشان بنشینیم و ببینیم که چه دل خونی...
۴ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: زری
نویسنده: زری
مشخصات حکومت- قانون
اگر قوانین را تنها وسیله‌ای برای برقراری نظم در جامعه فرض کنیم،حاكمیت قانون به مفهوم برقراری نظم و انضباط اجتماعی خواهد. در این روی‌کرد قانون تنظیم‌کنندۀ روابط حاکمیت و شهروندان...
۳ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: مناف عماری
نویسنده: مناف عماری
تایتانیک
چیستی و سرشت فلسفی قصه‌ی تایتانیک امری فراتر از عاشقانه‌های آن است. جوهره‌ی فلسفی فیلم‌نامه، داستانِ شکستِ پنداره‌ی لگام زدن بر انگاره‌های فردی‌ست ...
۳ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: پهلوان
نویسنده: پهلوان
آقای رئیس جمهور اندکی آرام، به کجا چنین شتابان
آقای رئیس جمهور به رای ۲۷ در صدی‌تان غره نشوید. مردم در این ۴ دهه آموخته‌اند که نباید به وعده‌های حکمرانان اعتماد کرد. همان ۲۷ درصد رای‌دهنده، دیده‌بان حرف و...
۲ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: زهره تنکابنی
نویسنده: زهره تنکابنی
در گرامی‌داشت احمد شاملو
بیست و چهار سال از خاموشی شاعر بزرگ آزادی و انسان، احمد شاملو، می‌گذرد اما جان خروشان او در تار و پود شعرهای پُرشور و امیدآفرین و اندیشه‌ی ارجمند و...
۲ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: کانون نویسندگان ایران
نویسنده: کانون نویسندگان ایران
آن‌ها نمی‌توانند همهٔ ما را بکشند و ما نمی‌توانیم همهٔ آن‌ها را بکشیم...
نتانیاهو کاخ سفید را نادیده می‌گیرد، زیرا انجام این کار هیچ هزینه‌ای ندارد. در سال ۱۹۸۲ رونالد ریگان، مناخیم بگین، نخست‌وزیر اسرائیل را پس و کشتار فسطینیان در پی تهاجم...
۱ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: نیکلاس کریستوف - برگردان: گودرز اقتداری
نویسنده: نیکلاس کریستوف - برگردان: گودرز اقتداری

از سیاست متنفرم

می خواهم بگویم که: دوستان آنسوی آبها! باور کنید تنها مرگ است که قابل جبران نیست! وگرنه هر مشکلی را می توان حل و برطرف کرد. هر اختلافی قابل چاره اندیشی و درمانست. تنها مرگ را نمی توان از بین برد, اما هنوز همه زنده هستید. زنده هستیم. می شود دوستانه کنار هم نشست. به هم اجازه صحبت کردن داد.

“من از ابتدا که می خواستم بین شما و زنده یاد نادره ایجاد آشتی کنم و (هر دو طرف) نپذیرفتید، باید درک می کردم که سیاسیون سرشناس همگی افرادی قد و یکدنده و لجباز و مغرور هستند و به هیچ دوستی و مهری پایبند نمی باشند. از سیاست متنفرم!”

این بخش پایانی از نامه ایست که ساعتی پیش در اوج ناراحتی برای یکی از عزیزترین دوستانم نوشتم. بعد کمی گریستم… اینروزها جز اشک هیچی آتش غم و خشم را خاموش نمی کند. اما بدتر از همه اینست که در نقطه ای از جغرافیا قرار گرفتن که نشود حرف زد و  نوشت و نظر داد، درد بزرگیست. اینکه حتی نتوان خود را ثابت کرد واقعا دردناک و هول انگیزاست.

 تجربه تلخیست از دو سو آماج تیر قرار گرفتن، و صد البته زیاده ظلم و ستم است که دل را شرحه شرحه می کند. اما چاره چیست؟
البته  مشکلات فردی را می توان به‌ تنهایی تحمل کرد و دردش را در کنج انزوا و  با شعر و موسیقی تسکین داد، و بتدریج به فراموشی سپرد، اما مشکل وقتی بجایی می رسد که به تکیه گاهها و امیدهایمان مربوط می شود، آنگاه این دردها بهیچوجه قابل تحمل نیست و وجدان آدمی هیچ مجوزی برای سکوت در برابرشان صادر نمی کند.
و حال، می خواهم بگویم که: دوستان آنسوی آبها! باور کنید تنها مرگ است که قابل جبران نیست! وگرنه هر مشکلی را می توان حل و برطرف کرد. هر اختلافی قابل چاره اندیشی و درمانست. تنها مرگ را نمی توان از بین برد, اما هنوز همه زنده هستید. زنده هستیم. می شود دوستانه کنار هم نشست. به هم اجازه صحبت کردن داد. می شود درد دلها و ناراحتیها را شنید. می شود از دوست عذرخواهی کرد و از هجمه و رگبارهایی که بر سرش باریده پوزش خواست و رابطه های دوستی را ترمیم کرد، و زخمها و دردها را  تسکین بخشید. می توان گسستگی ها و شکستگی ها را با صبوری و  مهر و درک و درایت به پیوست و اتصالی محکمتر از پیش تبدیل کرد. هیچوقت دیر نیست. تمام مشکلات را می توان حل کرد. فقط مرگ است که چاره ندارد. باور کنید وقتی که کسی بمیرد هیچ تاسف و ابراز مهر و تاثری نمی تواند قصور و کوتاهی را جبران کند. وقتی در دوران حیات می توانیم اختلافات را بدون توهین و افترا و بی هیچ برچسب و تهمتی تنها و تنها با زبان و فهم و شعور حل کنیم، چرا درنگ می کنیم؟ چرا برای صلح و دوستی پیشقدم نمی شویم؟ 
خوشحالم که بسیاری از شما این تجربه را ندارید، اما برایتان بازگو می کنم که تجربه ای که از آشتی دادن عزیزترین دوستانم با هم داشتم که متاسفانه ناکام ماند و بعد نادره رفت و دیگر بازنگشت، برایم درس بزرگی شده که دیگر هرگز از دوستانم نگسلم.

 حتی اگر قرار باشد اختلافات حل نشود، اما می توان با وجود همان اختلافات با یکدگر دوست بود. قرار نیست همه مثل هم فکر کنند. مثل هم حرف بزنند. مثل هم رفتار و عمل کنند. انسانها متفاوتند و مهمتر از همه اینکه  زیر این پوست و گوشت و استخوان کلی احساس و عواطف هست که نمی شود و نباید نادیده شان گرفت.
چرا به هم توهین می کنیم؟ چرا به هم تهمت می زنیم؟ چرا یکدیگر را طرد و تحریم می کنیم؟
مخالف یکدیگریم؟؟ خب! باشیم! اما دشمن هم که نیستیم. بدی یکدیگر را که نمی خواهیم. حتی اگر انتقاد و گلایه ای می شود صرفاً بخاطر رفع آن ایراد و اشکالست و باید سپاسگزار بود که کسی ایراد کارمان را بیان می کند، و ریاکاری نمی کند. اما چرا طاقت انتقاد نداریم؟ چرا فحاشی و توهین و هتک حرمت می کنیم؟ اینست بلوغ سیاسی ما؟
با این مقدار بلوغ سیاسی مدعی آزادیخواهی و بازپس گیری حقوق انسانی مظلومان هستیم؟
ما که طاقت جدایی و گسستن پیوندها را نداریم پس چرا زمینه این جداییها و گسستنها را فراهم می کنیم؟
باور کنید فقط مرگست که قابل جبران نیست. دوستیها – دوستیهای هدفمند و فکری و انسانی و سیاسی – ارزشمندند. حتی دوستیهای عاطفی بر مدار اشتراک فکریست حال با اندکی تفاوتها. پس اینهمه را قدر بنهیم و از در ِ آشتی درآییم. تنها با یک عذرخواهی می توان زخمها را التیام داد . پس از پی درمان برآییم که وقتی دیر شود و زخم عمیقتر گردد التیامش بسی دشوارترست و  چنانچه مرگِ دوستیها فرا برسد، بازگرداندنش به حیات امریست غیرممکن!
پس رابطه ها را زنده نگهداریم که این نردبانیست برای نجات انسانیت از چاه نابودی و تباهی (لااقل انسانیت خودمان). بویژه اینکه مردم داخل کشور چشم امیدشان به شماست.

با آرزوی درخشش آفتابی لطیف بر آسمان دلها و فکرها و طلیعهء صبح آزادی و برابری برای پایان بخشیدن به شب سیاه این دنیا.

 

تاریخ انتشار : ۲۲ خرداد, ۱۳۹۲ ۸:۱۱ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

آقای رئیس جمهور اندکی آرام، به کجا چنین شتابان

آقای رئیس جمهور به رای ۲۷ در صدی‌تان غره نشوید. مردم در این ۴ دهه آموخته‌اند که نباید به وعده‌های حکمرانان اعتماد کرد. همان ۲۷ درصد رای‌دهنده، دیده‌بان حرف و عمل شما هستند و با دقت و پیگیری، بر مواضع تان نظارت دارند.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

چرایی پروژه‌ی میرباقری‌هراسی!

نامه‌ای به اپوزیسیون، جهت یادآوری وظایف فراموش شده!

مشخصات حکومت- قانون

تایتانیک

آقای رئیس جمهور اندکی آرام، به کجا چنین شتابان

در گرامی‌داشت احمد شاملو