سایت جرس مصاحبەای از تلویزیون “رسا” با مهدی کروبی پخش کردە، کە در نوع خود و با توجە بە شرایط ویژە کشور بی نظیر است. واقعیت این است کە در مورد انتخابات سال قبل کە در آن بر اثر یک برنامە از پیش تعیین شدە و کودتائی احمدی نژاد بە عنوان فرد پیروز اعلام شد، از طرف سران جنبش سبز تفاسیر ومواضع متنوع و گوناگونی اعلام و انتشار یافتە است، اما موضع اخیر کروبی از کیفیت دیگری برخوردار است کە آنرا کاملا از موضع گیریهای قبل متمایز می کند. کروبی در سخنان جدید خود از جملە می گوید: “از اول سرنوشت انتخابات تعیین شدە بودە،… ماها اشتباە کردیم اصلا کە وارد انتخابات شدیم،… ما فکر می کردیم و خوش بین بودیم کە انتخاباتی داریم،…”
در تفسیر علت این سخنان تند و بی سابقە کروبی، شاید بتوان مورد حملە چند روز گذشتە بە خانەاش را ذکرکرد کە از طرف لباس شخصیها و بسیجیها صورت گرفت. چنانکە می دانیم خانم کروبی در واکنشی مدنی از طریق ارسال نامە سرگشادەای بە خامنەای از چنین اقدام و عملی شکایت کرد. اما هنوز یکی دو روز از درج این نامە در رسانەهای جمعی نگذشتە بود کە حملە دیگری بە منزل کروبی صورت گرفت، کە طی آن مهاجمانی کە قصد ورود بە منزلش را داشتند با تیراندازی مقابل محافظان مواجە شدە و ناچار بە عقب نشینی گشتند. در واقع این حادثە نوع برخورد خامنەای را بە نامە سرگشادە خانم کروبی نشان داد، و بار دیگر اثبات کرد کە هرآنچە در یک سال اخیر بر جامعە ایران و مردم آن رفتە است، کاملا زیر نظارت و رهبری خامنەای بودە است. در واقع این حادثە نشان می دهد کە خامنەای برخلاف ژستهای گاها خیرخواهانەاش، کاملا پشت پروژە سرکوب ایستادە است، و عزم دارد کە آنرا بە سرانجام برساند.
اما از موضوع علت سخنان اخیر کروبی و نوع برخورد خامنەای کە بگذریم، آنچە در اینجا اهمیت اساسی دارد، همانا نوع سخنان ضد انتخاباتی و یا بهتر بگوییم “انتخابات گریز” کروبی می باشد. اعلام این موضع، حال اگر آنرا صرفا بە عنوان موضعی گذرا، احساسی و واکنشی فرض نکنیم، می تواند بە نوعی نشانە سرآغاز فصل جدیدی از نگرش جنبش سبز (البتە بخشی از آن) بە قضیە انتخابات و فلسفە وجودی آن در ایران فعلی باشد. و آیا تا چە حد حق داریم کە این سخنان را تنها واکنشی، و یا تنها در حوزە نوع نگرش سیاسی مورد بحث قرار دهیم؟
با فرض دوم، یعنی نگریستن بە آن در حوزە نگرش سیاسی، آیا با این سخنان جنبش سبز می رود کە دوران جدیدی را تجربە کند؟ آیا جنبش سبز در شرایط فعلی کشور و با تسلط جناح موجود، می رود بە انتخابات از زاویە دیگری بنگرد ، و وجود آنرا منوط بە وجود شرایط دیگری می خواهد بکند؟ آیا بدبینی بە مقولە انتخابات، بە معنی آن خواهد بود کە اصلاح طلبان، استراتژی خود را اساسا بر روی راهکارهای دیگری متمرکز خواهند کرد؟ و اگر آری، این راهکارها کدامند؟ آیا ما با تحول رادیکالی در این زمینە مواجە خواهیم بود؟ و نهایتا اینکە نوع واکنش موسوی بدان چە خواهد بود؟
یا اینکە با شروع بەکارکردن تلویزیون “رسا”، شکاف بیشتر در میان طیف حاکم و اصولگرایان، و بحرانی تر شدن شرایط کشور، اصلاح طلبان احساس قدرت بیشتری کردە و رادیکال تر شدەاند؟
اینکە علت این امر یک علت تاکتیکی باشد یا استراتژیکی، واکنشی باشد یا حساب شدە، نمی توان از این مسئلە غافل شد کە چنین سخنانی بار ومعنای ویژە خود را دارند، و می تواند گفتمان جنبش سبز را در آستانە تلنگرهای سیاسی دیگری قرار دهد، گفتمانی کە در آن در یک نگاە کلی بدان می توان گفت کە دیگر نە بر بازگشت بە انتخابات و نتایج آن، بلکە بر تغییر شرایط تاکید می کند. و این یعنی بازگشت بە خیابان و فرارفتن از آنچە موسوی آنرا پخش آگاهی نام نهادە است.
و در این راستا شاید علت دیگر این سخنان کروبی، روز قدس بود. روزی کە کروبی قصد شرکت را در آن داشت، و فرصتی کە می توانست بە تظاهری دیگر از حضور مردم معترض در شرایط ازهم گسیختگی اصولگرایان و شرایط دشوار کشور تبدیل شود.
